Kiedy Dare Adeola i Olamide Onigbanjo przystąpili do budowy UniBeta na Uniwersytecie w Lagos, popełnili klasyczny błąd wczesnego etapu: próbowali zbudować aplikację „do wszystkiego”. Ich platforma zmieściła w jednym produkcie planowanie zajęć, wywiady uliczne, korepetycje między studentami oraz kampusowy marketplace sprzedający second-handowe streetwear i perfumy. Zlecana na zewnątrz aplikacja mobilna trafiła do nich pełna błędów, wielokrotnie nie przeszła recenzji w Apple App Store i Google Play i niemal wyczerpała oszczędności założycieli.

Co gorsza, obaj zderzyli się czołowo ze strukturalną rzeczywistością nigeryjskiego edtechu: ogromne skoki ruchu na dwa tygodnie przed egzaminami, po których następowała niemal całkowita utrata użytkowników w chwili oddania prac. Projektowanie wokół tego rytmu — koncentrowanie wartości w krótkich, decydujących oknach czasowych zamiast rozdrabniania uwagi — stało się ograniczeniem, które ukształtowało wszystko, co UniBeta zbudowała dalej.

Zamiast zamknąć działalność, odcinali zbędne balast. Uświadamiając sobie, że globalne chatboty, takie jak ChatGPT, mają trudności z nadążeniem za kserowanymi skryptami i idiosynkratycznymi lokalnymi programami nauczania, przebudowali UniBeta wokół algorytmicznej powtórki materiału — trenując AI do wykrywania wysokowydajnych klastrów tematów ukrytych w arkuszach z poprzednich lat. Opeyemi Kareem z TechCabal śledzi bolesną trzyletnią drogę startupu od nieudanej studenckiej superaplikacji do wyspecjalizowanego narzędzia AI do nauki — ewolucję, którabiegała w trzech zgrubnych fazach: eksperymenty, nieudana budowa i zakład na AI.

Od programu przygotowawczego do zespołu założycielskiego

Do drugiego roku większość studentów ma już ustalony rytm: ocenianie, których wykładowców wymaga największej czujności, gdzie znaleźć arkusze z poprzednich lat i jak przetrwać sezon egzaminacyjny.

Dare Oluwayanmife Adeola trafił na studenci drogą mniej konwencjonalną. Na drugi rok Urban and Regional Planning na Uniwersytecie w Lagos (UNILAG) wszedł przez JUPEB — intensywny program przygotowawczy. Ten wymagający rok przygotowawczy zmusił go do stworzenia zdyscyplinowanego grafiku, pozwalającego pogodzić zajęcia z aktywną działalnością komercyjną.

„Większość obserwowanych przeze mnie studentów albo poświęcała oceny, żeby związać koniec z końcem, albo wypalała się towarzysko, aby nadążyć za nauką” — opowiedział Adeola TechCabal. „Studia powinny być pełnym doświadczeniem. Nie powinno się musieć kompromitować dyplomu, żeby sfinansować swoje życie, ani odwrotnie.”

W 2023 roku Adeola połączył siły z Olamide Onigbanjo, wtedy studentem inżynierii chemicznej, aby zbudować UniBeta. Pierwotna wizja była ambitna: rozległa studencka superaplikacja łącząca planowanie zajęć, trackery średniej CGPA, korepetycje rówieśnicze, doradztwo zawodowe i marketplace e-commerce dla studenckich sprzedawców — wszystko budowane, gdy oboje założyciele byli jeszcze pełnoetatowymi studentami.

Po trzech latach, kilku fałszywych startach i jednym nieudanym wdrożeniu mobilnym UniBeta odciął nadmiar, aby skupić się na jednym celu: wykorzystaniu sztucznej inteligencji (AI), aby pomóc nigeryjskim studentom przygotować się do egzaminów i je zdać.

Dzień 1: Trzy eksperymenty

UniBeta nie zaczęło się od oprogramowania. Zaczęło się od offline'owego harmonogramu nauki dzielonego między przyjaciółmi. Zachęceni reakcją, założyciele rozbili swoje szersze kampusowe ambicje na trzy tanie eksperymenty offline.

Pierwszy test dotyczył nauki. Adeola zrekrutował najzdolniejszych studentów z różnych wydziałów UNILAG, aby prowadzili ukierunkowane korepetycje dla młodszych roczników. Założenie było proste: studenci często szybciej pojmują złożone pojęcia, gdy uczą ich rówieśnicy, którzy niedawno zdawali te same egzaminy u tych samych wykładowców.

„Zaczęliśmy organizować korepetycje na kampusie, a ja obserwowałem frekwencję, żeby sprawdzić, czy ludzie faktycznie chcą się uczyć” — wspominał Adeola.

Drugi eksperyment koncentrował się na mediach społecznościowych.łożyciele uruchomili Inside Uni, kampusowy kanał lifestylowy produkujący wywiady uliczne, vox popy i przystępne treści wideo. Szybko przyciągnął publiczność, dając studentom twórcom przestrzeń wyrazu, a UniBeta zapewniając bezpośrednią, organiczną dystrybucję na kampusie.

Trzeci filar to handel. Mając zabezpieczoną uwagę studentów, UniBeta zaczął monetyzować, sprzedając sloty promocyjne studentom-przedsiębiorcom prowadzącym dodatkowe biznesy.

„Mieliśmy studentów handlujących wszystkim — od second-handowej mody i marek streetwear po perfumy i biżuterię” — powiedział Adeola.

Wzmocnieni rozpędem we wszystkich trzech kanałach, założyciele popełnili klasyczny kolejny błąd: próbę połączenia różnych produktów w jednej aplikacji. Zebrany zespół złożony z trzech programistów, prezentera, operatora wideo i montażysty ruszył kodować platformę all-in-one, która miała obsługiwać jednocześnie naukę, media i handel.

Dzień 500: Aplikacja, która nie działała

Przekucie trzech odrębnych eksperymentów w sprawna aplikację mobilną okazało się katastrofalne. Finansując się z własnych oszczędności, założyciele zapłacili zewnętrznym programistom kontraktowym za budowę architektury frontendowej i backendowej. Kilka miesięcy później dostarczony kod był pełen błędów. Build wielokrotnie nie spełniał wytycznych recenzji App Store i Google Play, nie osiągając podstawowych standardów stabilności, responsywności interfejsu i zgodności danych.

„Zaczynanie od zera było naprawdę zniechęcające. To wydarzenie naprawdę sprawiło, że rozważałem porzucenie pomysłu, bo nawet nie wiedziałem, od czego zacząć” — powiedział Adeola.

Aby utrzymać tempo, założyciele uratowali jedyny działający moduł — marketplace sprzedawców — wydając go jako lekką aplikację webową, jednocześnie zatrudniając nowego inżyniera do przebudowy bazowego kodu. To rozwiązanie tymczasowe pozwoliło zachować działający produkt podczas odbudowy.

Kryzys wymusił krytyczną ponowną ocenę produktu. Idea superaplikacji dzieliła uwagę użytkowników i komplikowała retencję: reklamodawcy, widzowie lifestyle'owi i uczący się studenci działali na zupełnie różnych cyklach użytkowania. Co fundamentalniejsze, założyciele zderzyli się z centralną wadą strukturalną nigeryjskiego edtechu: skrajną sezonowością.

„Największej lekcji, jaką się nauczyliśmy, było to, że zapotrzebowanie na platformy edtech, zwłaszcza dla nigeryjskich studentów, jest sezonowe” — powiedział Adeola. „Zauważyliśmy duży napływ studentów, gdy egzaminy się zbliżały, i dużą utratę użytkowników, gdy się kończyły.”

Aby przetrwać, UniBeta potrzebowało narzędzia na tyle przekonującego, by dostarczać skoncentrowaną wartość w tych krytycznych cyklach egzaminacyjnych, bez nadmiernego narzutu operacyjnego. Ta poszukiwania doprowadziły do sztucznej inteligencji.

Dzień 1000: UniBeta stawia na AI

Zamiast działać jako statyczne repozytorium notatek PDF i zadań z poprzednich lat, UniBeta zmieniło kurs w kierunku automatycznej syntezy. W październiku 2025 roku startup uruchomił UniBeta AI.

Narzędzie pozwala studentomesyłać nieustrukturyzowane materiały kursowe i arkusze z poprzednich egzaminów. Model analizuje tekst, identyfikując powtarzające się wzorce programu nauczania i automatycznie generując kontekstowe fiszki, quizy wielokrotnego wyboru oraz modułowe streszczenia.

„Zauważyliśmy, że większość zadań z poprzednich lat na uczelniach federalnych nie powtarza pytań; powtarza tematy” — powiedział Adeola. „Dzięki temu potrafimy zidentyfikować te tematy i pomóc studentom się ich uczyć.”

Ten obrót postawił UniBeta w konkurencji z uniwersalnymi chatbotami oraz narzędziami AI zbudowanymi specjalnie dla edukacji, w tym Gemini od Google, Claude od Anthropic i ChatGPT od OpenAI. Adeola uważa, że przewaga UniBeta tkwi w budowaniu wokół rzeczywistości afrykańskich studentów, a nie w gonieniu za większym udziałem rynku. Zakład polega na tym, że kserowane skrypty, idiosynkratyczne lokalne programy nauczania i arkusze powtarzające tematy, a nie konkretne pytania, nagradzają narzędzie wyspecjalizowane właśnie na nich — obszar, w którym założyciele odkryli, że globalne chatboty sobie nie radzą.

„Staramy się, aby było to bardziej niszowe — skierowane na nigeryjskie czy afrykańskie uniwersytety — zamiast robić to, co inne produkty robią dla większej części rynku” — powiedział. „UniBeta AI będzie lepiej dopasowane do tego, co nigeryjski student faktycznie rozumie i co faktycznie będzie dla niego wartościowe.”

UniBeta oferuje darmowy plan, a plany płatne kosztują od 2 000 do 6 000 ₦. Firma zarabia także na wydarzeniach, promocjach Inside Uni i reklamach sponsorowanych. We wrześniu 2025 roku spółka pozyskała inwestycję typu angel o niewyjawionej kwocie.

Droga naprzód

UniBeta powiedziało, że kolejnym wyzwaniem jest dystrybucja. Startup prowadzi rozmowy z National Universities Commission, federalnym regulatorem nigeryjskich uniwersytetów, na temat budowy ujednoliconej struktury danych dla akredytowanych uczelni w Nigerii. Jeśli plan się zrealizuje, założyciele mają nadzieję, że pozwoli to UniBeta działać w całym kraju bez konieczności budowania osobnej obecności od zera na każdym kampusie.

Firma poinformowała także, że zespół rozwija funkcje, takie jak tworzenie slajdów i samouczki głosowe, które mogą przekształcić przesłane przez studenta materiały w coś w rodzaju lekcji jeden na jeden. Długoterminową ambicją jest budowa produktu AI, który rozumie, jak nigeryjscy studenci się uczą i w jakich systemach akademickich muszą funkcjonować. Od postępu tych rozmów o dystrybucji oraz od tego, czy nowe funkcje pojawią się zgodnie z planem, zależy, czy UniBeta rozszerzy scenariusz z jednego kampusu na całą architekturę narodową — i dostarczy całoroczną przydatność, o której mówi Adeola.

„Aby platforma edtech odniosła sukces, musimy też rozwiązać inne problemy studentów poza salą wykładową, żeby być istotnym przez całą dobę” — powiedział Adeola.