Prezydent Donald Trump w środę, podczas ceremonii w Gabinecie Owalnym, ogłosił przełomowe porozumienie o 200 miliardach dolarów południowokoreańskich inwestycji w amerykańską energetykę — zobowiązanie o ogromnym zasięgu, które stanowi istotny kamień milowy w dwustronnych stosunkach gospodarczych. Pakiet kieruje koreański kapitał do trzech głównych amerykańskich przedsięwzięć infrastrukturalnych: gazociągu i terminala eksportowego na Alasce, floty nowych reaktorów jądrowych w czterech stanach oraz gazowej elektrowni w Teksasie, zbudowanej z myślą o zasilaniu centrów danych sztucznej inteligencji.

Nick Sortor podał informację na platformie X:

BREAKING: President Trump just announced a MASSIVE $200 BILLION South Korean investment package in American energy, live from the Oval Office $54 BILLION of that is going toward the long-stalled Alaska natural gas pipeline. It’ll also include 8 LARGE NUCLEAR PLANTS, and HUGE… pic.twitter.com/OA8wZLLKkp
— Nick Sortor (@nicksortor) September 30, 2026

Pakiet energetyczny stanowi kluczowy element obszernych dwustronnych ram handlowych. Zgodnie z szerszym porozumieniem Korea Południowa zobowiązała się przeznaczyć 350 miliardów dolarów na szereg amerykańskich projektów, a eksport koreański podlega zasadniczo 15-procentowemu progowi celnemu na warunkach ustaleń.

Projekt infrastruktury gazowej na Alasce

Inicjatywa na Alasce otrzyma 54 miliardy dolarów koreańskiego finansowania na rozwój infrastruktury gazowej na Północnym Stoku, z zakładem przetwórczym jako trzonem całej operacji. Z tego miejsca 800-mowy gazociąg przesyłać będzie gaz na południe, a trasa kończy się w pobliżu Anchorage, gdzie instalacje skraplania przygotują większość produkcji do wysyłki na rynki azjatyckie. Korea Południowa z kolei należy do największych na świecie importerów gazu ziemnego skroplonego.

Roczna zdolność produkcyjna szacowana jest na około 20 milionów ton skroplonego gazu ziemnego — skala, która uplasowałaby obiekt wśród trzech największych operacji LNG w Stanach Zjednoczonych. Pozwolenia regulacyjne dla projektu zostały już uzyskane, a umowy odbioru na przyszłą produkcję zostały wynegocjowane. Próby komercjalizacji gazu z Północnego Stoku sięgają dziesięcioleci wstecz, choć żadne z wcześniejszych przedsięwzięć nie doszło do etapu budowy.

Trump określił przedsięwzięcie jako jedno z najważniejszych inicjatyw energetycznych w historii USA, a przedstawiciele rządu sugerują, że przy sprzyjających warunkach pięcioletni harmonogram budowy pozostaje osiągalny.

Glenfarne Group, prywatny podmiot posiadający 75-procentowy udział, kieruje rozwojem projektu, podczas gdy rząd stanu Alaska utrzymuje pozostałe 25 proc. własności. ConocoPhillips zobowiązał się do trzydziestoletniej umowy dostaw z Glenfarne, na mocy której producent ropy i gazu przesyłać będzie swoją produkcję przez infrastrukturę gazociągu. Baker Hughes dostarczy urządzenia sprężające dla obiektu i objął również udział kapitałowy w przedsięwzięciu.

Według doniesień agencji Reuters rozwój projektu na Alasce pozostaje jednak uzależniony od spełnienia określonych wymogów komercyjnych i regulacyjnych, a ustalenia finansowania są wciąż weryfikowane przez oba rządy.

Rozwój energetyki jądrowej i zasilanie centrów danych

Koreańska inwestycja sfinansuje także moce wytwórcze energetyki jądrowej w czterech stanach, a lokalizacje budowy reaktorów planowane są w Ohio, Tennessee, Karolinie Południowej i Kentucky. Sekretarz handlu Howard Lutnick wskazał, że Korea przeznaczy 100 miliardów dolarów bezpośrednio na budowę reaktorów, a dodatkowe 20 miliardów dolarów będzie pełnić funkcję kapitału rezerwowego.

Łączna moc wytwórcza mogłaby dostarczać energię elektryczną dla 8 milionów klientów indywidualnych, przy czym znaczne moce otrzymałyby również przemysłowe centra danych. Dostępność energii dla obliczeń na skalę AI stała się jednym z najuważniej obserwowanych ograniczeń w planowaniu infrastruktury w USA, łącząc flotę reaktorów z tym samym popytem, który stoi za obiektem w Teksasie. Oczekuje się, że wiele obiektów zastosuje architekturę reaktora AP1000 — technologię opracowaną przez Westinghouse Nuclear, firmę z siedzibą w Pensylwanii, która niedawno ujawniła przygotowania do wejścia na giełdę. Projekt ma niedawną precedensową historię w Stanach Zjednoczonych: jednostki AP1000 weszły do służby w elektrowni Vogtle w Georgii w latach 2023 i 2024 były to pierwsze nowo wybudowane reaktory w kraju od ponad trzech dekad. Westinghouse działa pod wspólną własnością producenta uranu Cameco i Brookfield Renewable Partners, a oba podmioty macierzyste odniosą korzyści z finansowanego przez rząd wsparcia dla tych obiektów jądrowych.

Południowokoreański producent przemysłowy Doosan stanowi kolejnego potencjalnego beneficjenta, ponieważ korporacja należy do wiodących dostawców zbiorników ciśnieniowych reaktorów i innych krytycznych komponentów.

Według odrębnego szacunku Reutersa łączne wydatki Korei Południowej na energetykę jądrową wyniosą 120 miliardów dolarów i obejmą dwie jednostki oparte na krajowej koreańskiej konstrukcji reaktora APR-1400. APR-1400 to konstrukcja sprawdzona w eksporcie, wcześniej wdrożona w elektrowni jądrowej Barakah w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Szczegółowe specyfikacje projektów czekają jeszcze na sfinalizowanie.

Lutnick ogłosił także koreańskie wsparcie w łącznej wysokości 22,3 miliarda dolarów dla dodatkowej gazowej elektrowni w Encinal w Teksasie. Obiekt zapewni dedykowaną energię dla infrastruktury obliczeniowej sztucznej inteligencji, dysponuje mocą 6,47 gigawatogodziny, a rozpoczęcie operacji zaplanowano na 2029 rok.

Struktura inwestycji i podział zysków

Roczna koreańska inwestycja w ramach porozumienia podlega limicie 20 miliardów dolarów — ograniczeniu ustalonemu w prawnie wiążącym porozumieniu dwustronnym. Przychody z projektów będą dzielone po równo między stronami koreańską i amerykańską, przy czym model podziału 50-50 będzie obowiązywał do momentu, aż Korea Południowa odzyska łączną zainwestowaną kwotę we wszystkie trzy przedsięwzięcia. Przy limicie 20 miliardów dolarów rocznie kapitał będzie wdrażany etapami przez kolejne lata, a oczekujące przeglądy finansowania i niezbędne specyfikacje reaktorów pozostają najbliższymi punktami do obserwacji, gdy porozumienie przechodzi od ogłoszenia do fazy budowy.

Źródło: Blockonomi