Prezydent Donald Trump odwołał Susie Wiles ze stanowiska szefowej sztabu Białego Domu i awansował Stephena Millera, swojego twardogłowego doradcę ds. imigracji, w reorganizacji, która nastąpiła po wynikach wyborów do Kongresu powszechnie odbieranych jako miażdżące zaprzeczenie jego prezydentury, jego polityki i wielofrontowej kampanii MAGA zmierzającej do zniszczenia zaufania do amerykańskich instytucji. Szef sztabu stoi w centrum operacji West Wing — decyduje, kto ma dostęp do prezydenta i jak informacje oraz decyzje docierają do Gabinetu Owalnego — dlatego tożsamość osoby pełniącej tę funkcję jest uważnie obserwowana jako sygnał, jak Biały Dom zamierza rządzić.

Ruch ten nastąpił po kilku dniach, w których stonowany Trump brzmiał niemal ugodowo, mówiąc o współpracy z nową demokratyczną opozycją w ostatnich dwóch latach swojej kadencji — zanim, według relacji o napięciach w jego otoczeniu, wybuchł gniewem, szukając kozłów ofiarnych za zawstydzającą porażkę.

Choć prezydent może wybierać własnych doradców bez zgody Kongresu, wybór Millera — postaci najbardziej kojarzonej, jak opisano w analizie opublikowanej przez Alternet, z wojną w Iranie, wojną z imigrantami i bezlitosną kampanią przeciwko politycznym wrogom Trumpa — odczytywany jest jako odrzucenie głównych przesłań wyborców: koniec wysokich cen, wojny i chaosu oraz, jak ujęto w analizie, powszechnie postrzeganej korupcji Gabinetu Owalnego dla finansowych korzyści rodziny i przyjaciół.

Politycy ponad podziałami partyjnymi, media odzwierciedlające różne punkty widzenia oraz głosy z całego internetu doszli do jednego werdyktu: wybór Millera oznaczał postawienie lisa na straży kurnika. Czy Wiles — opisana w analizie jako zwolenniczka Trumpa najwyższej rangi — zasłużyła na odesłanie do drzwi, to w istocie kwestia drugorzędna, według tego argumentu. Wybór Millera sygnalizuje, że chaos i autorytaryzm wykonawczy, które Trump przyjął, pozostaną wyznaczoną drogą.

Krytyka nominacji

Trump chwalił Millera jako „świetnego menedżera” i zaufanego doradcę, mimo trwających doniesień i obserwacji opisujących Millera — hiperkoncentrowanego i niezwykle lojalnego stratega — jako skrajnie nieprzyjemnego i taktownie niezdarnego, oraz wiążącego się z podstawowymi przekonaniami MAGA o sięganiu po osobistą okrucieństwo w dążeniu do białej Ameryki przywilejów.

Jeśli ogólne przesłanie wyborów mid-term to wezwanie do łagodniejszego, humanitarnego podejścia do wszystkiego, od wojny po dostęp do opieki zdrowotnej; uznanie, że masowe deportacje wymknęły się spod kontroli; i alarm, że cła, cięcia usług oraz likwidacja wsparcia żywnościowego i zdrowotnego tworzą poważne problemy — wybór Millera jest znakiem, że Biały Dom spodziewa się dostarczyć więcej tego samego.

Zamiast skłaniać do przemyślenia strategii, sama nominacja stanowi wołanie do broni dla fali śledztw kongresowych, które właśnie ruszają, dla walk legislacyjnych o przywrócenie cięć w ochronie zdrowia, usługach społecznych, edukacji i środowisku, oraz dla przyspieszenia — a nie spowolnienia — deportacji i prób politycznych prześladowań ze strony administracji.

Wybór Millera to wyraźny sygnał, że Trump nadal uważa Kongres za nieistotny i że jego droga poprowadzi najpierw przez dekrety wykonawcze, a później przez opóźnianie i odwołania od wszelkiej ingerencji ustawodawców lub sędziów.

„The New York Times” podsumował, że „wyraźny sygnał”, który wysyła Trump, to „jak mało zamierza zmienić swoje podejście w odpowiedzi na najbardziej miażdżącą klęskę polityczną od pół wieku. . . Osoby bliskie Millerowi powiedziały, że nie wykazał zainteresowania kompromisem z kongresowymi demokratami i jest gotowy do walki o wezwania do złożenia zeznań i śledztwa.” Najwyższym priorytetem Millera jest odbudowanie pękniętej koalicji MAGA. (The New York Times)

Miller jest nienawidzony przez większość demokratów, którzy, jak doniósł „The Hill”, postrzegają go jako „ksenofobicznego i rasistowskiego”, nieprzystępnego dla kompromisów i „preferujących konfrontacyjne podejście do forsowania agendy Trumpa”. (The Hill)

W całym internecie portale informacyjne i wpisy w mediach społecznościowych uczyniły z tego ruchu istotny dowód, że Trump odmawia ponownego przyjrzenia się któremukolwiek ze swoich wyborów mimo przytłaczającego odrzucenia przy urnach.

Główny korespondent NBC News w Waszyngtonie Garrett Haake powiedział: „Szanse, że prezydent Trump będzie współpracował z nowym demokratycznym Kongresem w jakichkolwiek istotnych sprawach, właśnie dramatycznie spadły.” Główny anchor polityczny Fox News Bret Baier powiedział, że awans Millera „sygnalizuje, że prezydent przygotowuje się do bitwy”, zamiast wyciągać rękę do negocjacji z demokratami.

Wybór Millera

Miller, 41 lat, pracował dla konserwatywnych republikanów, w tym byłego senatora Jeffa Sessionsa, R-Ala., gdzie pomagał tworzyć stanowiska antyimigracyjne. Dołączył do Trumpa jako doradca ds. polityki i autor przemówień, gdzie pomagał kształtować politykę antyimigracyjną Trumpa oraz zakaz podróży wymierzony w kraje zdominowane przez muzułmanów. To postać wzywająca do kwot aresztowań przez Departament Bezpieczeństwa Krajowego i doradzająca Departamentowi Sprawiedliwości, by nie ścigać agentów zaangażowanych w strzelaniny, w tym z udziałem obywateli USA.

Nominację Millera natychmiast poparł sekretarz wojny/obrony Pete Hegseth, który sam zmaga się z kryzysem w relacjach z Trumpem, szukającym kogoś innego niż on do obwinienia za rozpoczęcie wojny z Iranem. Miller, który popierał wojnę, a teraz szuka wyjścia, by uspokoić wyborców, jest zwolennikiem Hegsetha.

Odejście Wiles

Według doniesień z wnętrza, publikowanych przez kilka mediów, to właśnie Wiles doradzała Trumpowi, by zwracał uwagę na to, co mówili wyborcy, i otwierał swoje bogate fundusze kampanijne, by ratować zagrożonych republikanów. Zamiast tego Trump, jak podano, skończył z krzykiem na Wiles przy innych i obwinianiem jej o ogromne straty. Odeszła, zanim mogła zostać zwolniona — i po wielokrotnych zapewnieniach Białego Domu, że jej stanowisko nie jest zagrożone.

W przeciwieństwie do tego dorobek imigracyjny Millera zmienił w kampanii atut Trumpa w jego słabość, kosztując go 20 punktów poparcia wśród wyborców pochodzenia hiszpańskiego względem roku 2024. Popieranie przez Millera wojny z Iranem pomogło skłonić Trumpa do wysłania sił amerykańskich, ale wywołało gwizdy wśród wyborców.

MediaMatters.org zauważyło, że w ciągu godzin po klęsce wyborów mid-term prawicowe media zaczęły nadawać przerażone relacje o kolejnych karawanach migrantów tworzących się w Hondurasie na długą wędrówkę do zamkniętej granicy USA, teraz gdy wybrano Kongres z demokratyczną większością.

Perspektywy

Każdy, kto wierzył, że wybory oznaczają stanowczy, wymuszony koniec polityki Trumpa, może chcieć to przemyśleć: sygnały wskazują na okopaną opór ze wszystkich stron. Najbliższe punkty zapalne są już widoczne w zapisie: otwierające się spory o wezwania do złożenia zeznań i śledztwa nowego demokratycznego Kongresu, bitwy legislacyjne o przywrócenie cięć w ochronie zdrowia, usługach społecznych, edukacji i środowisku oraz plan administracji rządzenia dekretami, przy jednoczesnym zwalczaniu ingerencji ustawodawców i sędziów poprzez opóźnienia i odwołania.

O autorze: Terry H. Schwadron przeszedł na emeryturę jako starszy redaktor „The New York Times”, pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego „The Los Angeles Times” i piastował stanowiska kierownicze w „The Providence (R.I.) Journal-Bulletin”. Był częścią zespołu nagrodzonego Złotym Medalem Pulitzera w Los Angeles, a jego zespoły brały udział w kilku nagrodach Pulitzera w Nowym Jorku.