Maggie Haberman opisuje rzekomy „układ” Trumpa: bezpieczeństwo narodowe w zamian za korzyści finansowe w relacjach z Nvidią
Najważniejsze informacje
- •Prezydent Trump co najmniej dwukrotnie otrzymał informacje, że amerykański wywiad uważał Alice Huang, pozostającą w bliskiej relacji z Jensenem Huangiem, za osobę zinfiltrowaną przez chińskie służby wywiadowcze, i nie podjął wówczas żadnych znanych działań.
- •Mimo ostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa Trump publicznie chwalił Jensena Huanga i prywatnie zachęcał go, by walczył o utrzymanie stanowiska w Nvidii.
- •Obrona Huanga przez Trumpa odzwierciedla ogromny udział Nvidii w rynku układów zasilających sztuczną inteligencję oraz uzależnienie przez prezydenta sukcesu amerykańskiej gospodarki od rozwoju AI.
- •Zaangażowanie Huanga w politykę rozpoczęło się po ograniczeniach eksportowych wprowadzonych za prezydentury Bidena, co doprowadziło do zacieśnienia relacji z Trumpem i zobowiązania do przeznaczenia $500 billion na produkcję w USA.
- •Decyzja Trumpa o zezwoleniu Nvidii na sprzedaż określonych układów do Chin wywołała krytykę z powodu postrzeganego kompromisu dotyczącego bezpieczeństwa narodowego i doniesień o nielegalnym przekierowywaniu układów; Trump przedstawia obecnie także sugestie dotyczące kolejnego dyrektora generalnego Nvidii.

W następstwie skandalu wokół Nvidii Maggie Haberman, korespondentka „New York Timesa” zajmująca się Białym Domem, analizuje strategiczne relacje między prezydentem Donaldem Trumpem a byłym dyrektorem generalnym Nvidii Jensenem Huangiem, opisując, jak ta relacja wpisywała się w ambicję Trumpa, by zdobyć prezydenturę i wprowadzić kraj w nową epokę, w coraz większym stopniu napędzaną przez sztuczną inteligencję.
Według Haberman prezydent dwukrotnie otrzymał informacje o zagrożeniach dla bezpieczeństwa narodowego związanych z osobą bliską Huangowi.
„Co najmniej dwukrotnie prezydent Trump został poinformowany przez własnych doradców, że amerykańska wspólnota wywiadowcza uważała, iż ta kobieta, Alice Huang, z którą Jensen Huang pozostawał w bliskiej relacji, została zinfiltrowana przez chińskie służby wywiadowcze. O ile nam wiadomo, prezydent ani razu nie podjął działań, a wręcz zdecydował się zabrać Jensena Huanga ze sobą w majową podróż do Chin” — mówi Haberman w nowym nagraniu wideo, Co kryje się za relacją Trump–Huang?.
Opis ten umieszcza politykę dotyczącą zaawansowanych układów scalonych na styku agendy gospodarczej administracji i jej aparatu bezpieczeństwa narodowego — w tym samym obszarze, który Haberman analizuje w swoich materiałach.
Zamiast podjąć działania w związku z ostrzeżeniami, Trump publicznie chwalił Huanga i podobno rozmawiał z nim za kulisami, zachęcając dyrektora generalnego, by walczył o utrzymanie stanowiska.
„Obrona Jensena Huanga przez Trumpa nie świadczy jedynie o pewnej osobistej sympatii, jaką prezydent darzy dyrektora generalnego. Świadczy o tym, że firma Jensena Huanga, Nvidia, ma ogromny, wręcz olbrzymi udział w rynku układów scalonych wykorzystywanych do zasilania modeli sztucznej inteligencji. Prezydent Trump uzależnił sukces amerykańskiej gospodarki, a tym samym swoją prezydenturę, od rozwoju sztucznej inteligencji” — twierdzi Haberman.
To właśnie pozycja rynkowa Nvidii sprawia, że decyzje Waszyngtonu dotyczące miejsc, w których można sprzedawać jej układy, mają znaczenie wykraczające daleko poza jedną firmę: decydują o tym, które kraje mogą uzyskać dostęp do mocy obliczeniowej stojącej za modelami AI, łącząc licencjonowanie handlowe bezpośrednio z kwestiami bezpieczeństwa narodowego i strategii gospodarczej.
Przed rozpoczęciem drugiej administracji Trumpa Huang wykazywał niewielkie zainteresowanie polityką. Jak zauważa Haberman, zmieniło się to po tym, jak prezydent Joe Biden ograniczył sprzedaż określonych układów do wybranych krajów z powodu obaw dotyczących bezpieczeństwa narodowego. Huang dostrzegł wówczas korzyści z budowania relacji z Trumpem. Relacja ta rozwijała się, a Huang otrzymywał osobiste zaproszenia na wydarzenia z udziałem prezydenta. Później ogłosił zobowiązanie do przeznaczenia $500 billion na produkcję w Stanach Zjednoczonych i jednocześnie chwalił Trumpa, co poprawiło jego pozycję w oczach prezydenta.
Tego rodzaju kontrole eksportu stały się ważnym narzędziem amerykańskiej polityki technologicznej wobec Chin, bezpośrednio włączając firmy takie jak Nvidia w proces podejmowania przez Waszyngton decyzji dotyczących bezpieczeństwa narodowego.
Ogłoszenie przez Trumpa, że Nvidia będzie mogła sprzedawać Chinom określone rodzaje układów, wywołało sprzeciw na tle wcześniejszych podejrzeń, że prezydent „zasadniczo dokonuje wymiany bezpieczeństwa narodowego na korzyści finansowe dla kraju” — zauważa Haberman. Sytuację dodatkowo komplikowały pogłoski, że część tych układów była nielegalnie przekierowywana do Chin — doniesienia, które najwyraźniej nie zaniepokoiły Trumpa ani Huanga.
„Trump postrzegał Huanga jako kogoś, kto pomoże poprowadzić Stany Zjednoczone ku nowej granicy technologii” — powiedziała Haberman.
Trump przedstawia obecnie sugestie dotyczące potencjalnego nowego dyrektora generalnego Nvidii, jeszcze bardziej umacniając opisywany sojusz. Sposób, w jaki przebiegnie zmiana przywództwa, oraz to, czy obawy dotyczące bezpieczeństwa opisane w przekazanych informacjach doprowadzą do jakichkolwiek publicznie znanych działań, pozostają otwartymi wątkami historii obejmującej dziś politykę gospodarczą, kontrwywiad i geopolitykę układów napędzających boom na AI.