Trump prywatnie rozważa ogłoszenie końca wojny z Iranem, gdy Pentagon przedłuża misje do 2027 roku, donosi WSJ
Najważniejsze informacje
- •Trump prywatnie powiedział najbliższym współpracownikom, że popiera ogłoszenie końca trwającego od sześciu miesięcy konfliktu z Iranem, wierząc, że presja ekonomiczna zmusi Teheran do ustępstw.
- •Sekretarz obrony Pete Hegseth przedłuża harmonogramy rozmieszczeń załóg okrętów, jednostek obrony powietrznej i spadochroniarzy, co sygnalizuje, że konflikt może trwać do 2027 roku.
- •USA utrzymują w regionie około 50 000 żołnierzy, w tym 19 okrętów wojennych, dwa lotniskowce i 13 niszczycieli rakietowych, egzekwujących blokadę i eskortujących żeglugę.
- •Okresy rozmieszczeń jednostek obrony powietrznej armii wydłużyły się z dziewięciu do dwunastu miesięcy, co grozi wyczerpaniem personelu, zaległościami serwisowymi i opóźnieniami modernizacji.
- •Rynki będą ostrożnie podchodzić do retoryki o "końcu wojny", dopóki nie zostanie ona poparta faktycznym zmniejszeniem ostrzału lub obecności wojskowej — zważywszy na rolę Ormuzu jako kluczowego węzła tranzytu ropy na świecie.

Prezydent Donald Trump prywatnie rozważa, czy ogłosić koniec wojny z Iranem, mimo że jego własny Pentagon po cichu przedłuża harmonogramy rozmieszczenia wojsk na Bliskim Wschodzie, co wskazuje, że konflikt może trwać jeszcze długo w przyszłym roku — wynika z relacji amerykańskich urzędników i osób zorientowanych w sprawie, opublikowanej przez Wall Street Journal.
Jak przekazali urzędnicy, Trump powiedział najbliższym współpracownikom, że popiera ogłoszenie końca trwającego od sześciu miesięcy konfliktu, i wyraził przekonanie, że trwała presja ekonomiczna ostatecznie zmusi Teheran do ustępstw — poprzez demontaż programu nuklearnego lub upadek samego reżimu. W poście w mediach społecznościowych Trump napisał, że wierzy, iż Stany Zjednoczone sprawują już niemal całkowitą kontrolę nad Cieśniną Ormuz, a gospodarka Iranu się załamywa, dodając: "oni po prostu odgrywają nieuniknione", i pytając, kiedy lud irański się podniesie.
Postawa wojskowa wskazuje w inną stronę
Ta deklarowana preferencja kłoci się z postawą militarną na miejscu. Sekretarz obrony Pete Hegseth, który sześć miesięcy temu, gdy zaczęły się uderzenia na Iran, obiecywał szybką i zdecydowaną kampanię, teraz po cichu wydłuża harmonogramy rozmieszczeń załóg okrętów wojennych, jednostek obrony powietrznej i spadochroniarzy — według osób zorientowanych w sprawie. To podejście jest częścią opisywanej jako otwartej strategii wojskowej, mającej zachować Trumpowi opcje, a nie wygaszać konflikt — co oznacza, że może się on przeciągnąć do 2027 roku.
Stany Zjednoczone utrzymują obecnie w regionie około 50 000 żołnierzy, w tym 19 okrętów wojennych, dwa lotniskowce i 13 niszczycieli rakietowych, aktywnie zaangażowanych w przechwytywanie irańskich pocisków, eskortowanie żeglugi handlowej przez Ormuz oraz egzekwowanie blokady irańskich portów i obszarów przybrzeżnych.
Napięcie wynikające z tak długotrwałej obecności staje się coraz bardziej widoczne. Jednostki obrony powietrznej armii lądowej, których tempo operacyjne należało do najwyższych w całych siłach zbrojnych jeszcze przed wojną, zdołały standardowe okresy rozmieszczenia wydłużone z dziewięciu do dwunastu miesięcy — wyjaśnia Tom Karako, dyrektor Missile Defense Project w Center for Strategic and International Studies. Niektóre jednostki pierwotnie rozmieszczone w Europie i na Pacyfiku służą teraz na Bliskim Wschodzie od ponad roku. Niszczyciele marynarki, w tym USS Delbert D. Black i USS Spruance, które przybyły na otwierające uderzenia wojny, pływają teraz całymi miesiącami przy egzekwowaniu blokady, zamiast jak wcześniej okresowo wracać do domu. Karako ostrzegł, że wydłużone rozmieszczenia grożą wyczerpaniem personelu, narastaniem zaległości w utrzymaniu sprzętu oraz opóźnieniami wieloletnich programów modernizacyjnych, których odrobienie może zająć lata.
Opcje eskalacji wciąż na stole
Trump nadal rozważa dalszą eskalację, nawet gdy rozmawia o ewentualnym zakończeniu konfliktu. W zeszłym miesiącu otrzymał odprawy na temat opcji obejmujących zintensyfikowane naloty, wysłanie sił lądowych w celu zajęcia irańskich wysp niedaleko cieśniny oraz możliwe uderzenie na umocniony obiekt znany jako Pickaxe Mountain, który — jak się uważa — jest związany z tajnym irańskim programem nuklearnym. Każda z tych opcji wymagałaby znacznych dodatkowych zasobów militarnych, co podkreśla, dlaczego Pentagon, niezależnie od publicznej retoryki prezydenta, najwyraźniej planuje długotrwałe zaangażowanie.
Politycznie współpracownicy ostrzegali Trumpa, że dalsza eskalacja wykraczająca poza obecny wzorzec wzajemnych uderzeń mogłaby zaszkodzić republikanom w listopadowych wyborach midtermowych. Trump powiedział jednak, że nie bierze pod uwagę konsekwencji wyborczych przy decyzjach dotyczących wojny.
Rzeczniczka Pentagonu odmówiła komentarza do planów rozmieszczenia wojsk, saying tylko, że departament zapewnia naczelnemu dowódcy wachlarz opcji. US Central Command odmówiło komentarza z uwagi na bezpieczeństwo operacyjne, a Biały Dom odesłał pytania do publicznych wypowiedzi Trumpa na temat konfliktu.
Kontekst rynkowy
Ta relacja to istotny sygnał dla narracji o ropie i szerszym ryzyku, ponieważ sugeruje, że sam Biały Dom może szukać drogi wyjścia, podczas gdy Pentagon przygotowuje się na przedłużający się konflikt. Ogłoszony koniec działań zbrojnych prawdopodobnie skutkowałby ostrym odpisaniem geopolitycznej premii za ryzyko obecnie wbudowanej w ceny Brent i WTI, ulgą na rynkach akcji i presją na aktywa ucieczki, takie jak złoto. Jednak doniesienia o Hegsethu sugerują, że założenie planistyczne wojska jest przeciwne: otwarta obecność mająca zachować Trumpowi elastyczność, a nie wygaszać konflikt. Dla rynków ropy stawka potęguje sama cieśnina: Cieśnina Ormuz to najważniejszy na świecie węzeł tranzytu ropy, przez który historycznie przepływa około jednej piątej światowego handlu płynami naftowymi — dlatego misje eskortowe amerykańskiej marynarki stały się centralnym teatrem tego konfliktu. Ponieważ Iran nie okazuje żadnych oznak ustępowania, a obie strony nadal wymieniają ciosy wokół cieśniny, rynki będą traktować każdą retorykę Trumpa o "końcu wojny" z ostrożnością, dopóki nie zostanie ona poparta faktycznym zmniejszeniem liczby uderzeń lub redukcją obecności wojskowej — zamiast przewartościowywać ryzyko na podstawie samych słów.
Wcześniejsze powiązane wydarzenia:
- Ropa wyraźnie rośnie, gdy Kuwejt informuje o atakach rakietowych i dronowych
- Relacja CNN: armia USA eskortuje 40 tankowców z 18 milionami baryłek przez Ormuz
- Brent i WTI na najwyższych poziomach od końca lipca, gdy wojna na Bliskim Wschodzie się zaostrza
Ponieważ Iran wciąż nie wykazuje oznak ustępowania, a obie strony nadal prowadzą wymianę ostrzału wokół Cieśniny Ormuz, rozdźwięk między prywatną skłonnością Trumpa do zakończenia wojny a ewidentnymi przygotowaniami wojska do jej kontynuacji pozostawia nierozstrzygniętym bliski kierunek konfliktu — oraz premię za ryzyko, którą nadal nakłada on na rynki ropy i szersze rynki finansowe.