Sen. Susan Collins (R-Maine) od dawna opierała się na swojej władzy i wpływach w Waszyngtonie, aby kierować federalne pieniądze z powrotem do Maine — dorobek, który stanowił fundament jej pozycji politycznej. Jednak w epoce prezydenta Donalda Trumpa ta przewaga legła w gruzach.

Pisząc w czwartkowej kolumnie dla MS NOW, Hayes Brown zauważył, że dla rządu federalnego rozpoczął się nowy rok fiskalny, co oznacza, że wszystkie niewykorzystane wcześniej środki wygasły.

"Jako główna Republikanka odpowiedzialna za ustawy odpowiednie w Senacie Collins była kluczowa dla zapewnienia, że rząd federalny nie zostanie zamknięty w sezonie kampanijnym, podczas gdy negocjatorzy budżetowi czekają, aż opnie kurz po wyborach" — wyjaśnił Brown.

Zgodnie z Konstytucją to Kongres jest organem władzy, który reguluje, na co można wydawać środki i jak je wydawać. Administracja Trumpa nie widzi tego w ten sposób. Dyrektor Urzędu Zarządzania i Budżetu (OMB) Russell Vought przez pierwsze dwa lata urzędowania odmawiał wykonywania wytycznych władzy ustawodawczej, zamiast tego pozycjonując się jako decydent od tego, które programy otrzymają środki. Jak dotąd Republikanie nie stawili oporu — ani słownie, ani pozywając administrację do sądu.

W zeszłym tygodniu, jak podało The Associated Press, Vought poinformował Kongres, że 1 miliard dolarów, który zatwierdził, zostanie wyeliminowany. Administracja powołała się na rzadko stosowane uprawnienie, aby odzyskać pieniądze — środki, które Kongres zapisał już w prawie, ale agencje nie zdążyły ich wydać przed końcem roku fiskalnego.

"Większość cięć koncentruje się na programach Health and Human Services, które obsługują uchodźców i nieletnich bez opieki oskarżonych o nielegalny pobyt w kraju" — napisał Brown, powołując się na The Associated Press. Cięcia obejmują również programy resortu sprawiedliwości, Departamentu Edukacji oraz Departamentu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Wszystkie te resorty czerpią środki z corocznych ustaw wydatkowych przygotowywanych przez senacką komisję odpowiednią — organ, w którym Collins pełni funkcję najwyżej rangą Republikanki i który stoi za większością jej dorobku na rodzinnym terenie. Jak zauważył Brown, posunięcie to w pewnym sensie stanowi także sygnał dla prawodawców, że powinni raczej sami usunąć te wydatki.

Collins była wściekła, natychmiast wystąpiła przeciwko cięciom i ostrzegła, że "będzie współpracować z kolegami, aby zająć się tymi nielegalnymi działaniami."

Istnieje ważny powód takiej reakcji. Wiele reklam, które Collins zamierza emitować w Maine, przedstawia ją jako wybawicielkę stanu w czasach, gdy reszta kraju cierpi. Jak poinformował Al Weaver z The Washington Sun: "Przegląd jej reklam i wystąpień kampanijnych daje jasny przekaz: To ona odpowiada za pozyskanie pieniędzy na odbudowę remizy strażackiej i inne lokalne projekty tworzące miejsca pracy."

Ukryte w tym przekazie ostrzeżenie brzmi: bez niej straci straciłaby finansowanie. Ale Trump właśnie udowodnił, że nawet z nią stan traci pieniądze.

Kontrowersja ta tylko pogłębia problemy Collins związane zencjalnie nielegalnym darem kampanijnym.

"Jeśli Collins wygra, będzie musiała przekonać swoich kolegów Republikanów, że ta władza jest warta obrony zaciekle" — zakończył Brown. "Do każdej ustawy wydatkowej wychodzącej z jej komisji powinny być dołączane wyraźne sankcje dla pracowników administracji, takich jak Vought, którzy ignorują Kongres i wstrzymują środki. Niestety wydaje się to mało prawdopodobne, skoro tylu jej kolegów godzi się z bezkarnym lekceważeniem ich woli przez Biały Dom."