Ekonomiści Fed ostrzegają, że tokenizowane depozyty mogą podnieść koszty kredytu

Tokenizowane depozyty mogą obniżyć zdolność amerykańskich banków do utrzymywania długoterminowej ekspozycji na stopy procentowe o 700 mld USD w jednym modelowanym scenariuszu, wynika z badań opublikowanych 25 sierpnia przez ekonomistów Dallas Fed Rosie Levy i Sriniego Ramaswamy’ego.

Szacunek ten nie oznacza, że 700 mld USD depozytów musiałoby opuścić banki, ani nie sugeruje równoważnego, gwarantowanego spadku akcji kredytowej. Zamiast tego odzwierciedla możliwe ograniczenie apetytu banków na ryzyko duration, wyrażone jako równoważna ekspozycja na dziesięcioletnie obligacje skarbowe USA.

Autorzy zaznaczyli również, że ich poglądy nie powinny być przypisywane Federal Reserve Bank of Dallas ani całemu Systemowi Rezerwy Federalnej.

Tokenizowane depozyty mogą zmniejszyć stabilność finansowania banków

Tokenizowane depozyty to standardowe depozyty komercyjne banków przedstawione na blockchainie lub innym rozproszonym rejestrze. Mogą one umożliwiać zautomatyzowane płatności, programowalne transakcje i rozrachunek 24 godziny na dobę, pozostając jednocześnie zobowiązaniami banku emitującego.

Taka szybkość może osłabić praktyczne tarcia, które historycznie sprawiały, że depozyty były relatywnie stabilne. Klienci poszukujący wyższych stóp zwrotu mogą być w stanie przenosić środki między instytucjami szybciej niż w wielu obecnych systemach bankowych, co ma znaczenie, ponieważ depozyty nadal są kluczowym źródłem finansowania hipotek, kredytów dla firm i papierów wartościowych.

In Depth: Banks are increasingly exploring tokenized deposits as competitors to stablecoins, which exist outside of mature regulatory frameworks. Learn more in the full report: pic.twitter.com/L7birESCDx — Dallas Fed (@DallasFed) August 25, 2026

„Natychmiastowy rozrachunek pozwoliłby posiadaczom depozytów, którzy priorytetowo traktują rentowność, niemal natychmiast zmieniać bank” — napisali ekonomiści.

Inteligentne kontrakty mogłyby automatycznie przenosić salda, gdy inna instytucja oferuje lepszą stopę. Agentyczna sztuczna inteligencja mogłaby w teorii monitorować stopy i inicjować takie transfery bez konieczności ręcznego działania klientów.

Autorzy nie przewidywali, jak szeroko deponenci przyjęliby taką automatyzację. Zamiast tego stwierdzili, że masowa adopcja pozostaje niepewna, i ocenili skutki przy określonych założeniach.

Szacunek 700 mld USD mierzy zdolność duration

Banki opierają finansowanie hipotek, kredytów dla firm, papierów wartościowych i innych dłuższoterminowych aktywów na relatywnie stabilnych depozytach. Choć depozyty na żądanie można wypłacić w dowolnym momencie, łączne salda często pozostają w bankach przez lata.

Ta behawioralna stabilność nadaje depozytom efektywne duration. Banki mierzą też beta depozytową, która pokazuje, jak ściśle oprocentowanie płacone klientom podąża za stopami rynkowymi.

Korzystając z danych bilansowych Federal Reserve H.8, ekonomiści oszacowali, że 15 lipca amerykańskie banki miały około 7 bln USD długoterminowej ekspozycji na stopy procentowe. Około 5,8 bln USD, czyli 80%, było wspierane przez cechy duration depozytów innych niż duże depozyty terminowe.

Ich analiza wykazała, że 10-procentowy wzrost wrażliwości oprocentowania depozytów mógłby obniżyć zdolność banków do ponoszenia ryzyka duration o 700 mld USD, przy założeniu średniego okresu życia depozytów wynoszącego cztery lata.

Oddzielny scenariusz wykazał, że 10-procentowe skrócenie średniego okresu życia depozytów mogłoby obniżyć zdolność transformacji terminowej o około 580 mld USD.

Są to szacunki „na odwrocie koperty”, oparte na przyjętych duration i agregatowym dopasowaniu bilansów. Nie są to prognozy faktycznych strat kredytowych, odpływu depozytów ani upadłości banków.

Banki mogą podnosić stopy lub trzymać więcej aktywów płynnych

Banki mogłyby zareagować, oferując wyższe oprocentowanie depozytów, co ograniczyłoby motywację klientów do przenoszenia środków. Taki krok zwiększyłby koszty finansowania i obniżył marże kredytowe.

Instytucje mogłyby też utrzymywać więcej rezerw i papierów skarbowych zamiast długoterminowych kredytów. Inną opcją byłaby emisja dodatkowego długu terminowego, aby utrzymać obecny poziom akcji kredytowej.

Większe poleganie na kosztownym długu hurtowym „prawdopodobnie niekorzystnie wpłynęłoby na koszt kredytu” — oszacowali autorzy.

Badania dotyczące brazylijskiego systemu Pix stanowią wczesny punkt odniesienia. Bank Centralny Brazylii stwierdził, że wzrost wykorzystania płatności natychmiastowych skłonił banki do trzymania bardziej płynnych aktywów, zwłaszcza obligacji rządowych, przy jednoczesnym zmniejszeniu udziału kredytów w ich bilansach.

Brazylijskie wyniki nie dowodzą, że amerykańskie tokenizowane depozyty przyniosą identyczny efekt. Pix jest siecią płatności natychmiastowych, a nie systemem tokenizowanych depozytów, a oba rynki funkcjonują w odmiennych strukturach bankowych.

Banki w USA nadal budują sieci tokenizowane

Duże amerykańskie banki kontynuują rozwój infrastruktury tokenizowanych depozytów mimo możliwych ryzyk finansowania. The Clearing House ogłosiło wspólną sieć wspierającą zautomatyzowane procesy, interoperacyjność i rozrachunek 24/7.

Projekt wspierają Bank of America, Citi, BNY, Wells Fargo i inne instytucje. Jak informował crypto.news, JPMorgan i główni konkurenci również budują wspólną infrastrukturę tokenizowanych depozytów, mającą połączyć aktywność blockchainową z regulowanymi pieniędzmi banków komercyjnych.

W sektor wchodzą także banki lokalne i regionalne. Trzydzieści dziewięć stanowych stowarzyszeń bankowych utworzyło niedawno BankChain Alliance, który celuje w ogólnokrajowe uruchomienie blockchaina w 2027 roku.

Konstrukcja tych sieci będzie decydować o tym, jak łatwo depozyty mogą przemieszczać się między instytucjami. Interoperacyjność może poprawić płatności, ale także zwiększyć konkurencję o finansowanie, czyniąc zachowanie depozytów, zasady płynności i różnice wielkości banków kluczowymi kwestiami dla regulatorów.