THORChain wykorzystuje system zarządzania oparty na węzłach do decydowania o rozwoju swojej sieci, a projekt dokładnie opisał, jak podejmowane są te decyzje — od aktualizacji oprogramowania po korekty opłat. THORChain to zdecentralizowany protokół wymiany międzyłańcuchowej, dlatego opisane tu mechanizmy decydują o tym, jak mogą się zmieniać jego oprogramowanie, opłaty i mechanizmy kontroli bezpieczeństwa. Protokół ma obecnie 111 aktywnych węzłów, z których każdy posiada co najmniej 300 000 RUNE w zastawionych zabezpieczeniach chroniących sieć. Każdy węzeł otrzymuje jeden głos, niezależnie od tego, ile RUNE zobowiązuje, a większość ważnych decyzji wymaga zatwierdzenia przez dwie trzecie aktywnych węzłów. Decyzje podejmowane są bezpośrednio na blockchainie, co daje operatorom sieci bezpośrednią kontrolę nad aktualizacjami, parametrami gospodarczymi i niektórymi środkami bezpieczeństwa.

Nie każda decyzja sieciowa podlega jednak tym samym wymaganiom głosowania. Podczas gdy aktualizacje oprogramowania i zmiany gospodarcze przechodzą przez głosowania węzłów, odrębny zestaw predefiniowanych reguł automatycznie uruchamia określone działania w sprawach operacyjnych i dotyczących bezpieczeństwa.

Jak działa zarządzanie THORChain i głosowanie węzłów

Proces zarządzania rozpoczyna się od THORNode, oprogramowania uruchamianego przez każdy węzeł sieci. Deweloperzy i członkowie społeczności mogą proponować zmiany w podstawowym oprogramowaniu protokołu poprzez otwarte dyskusje na Discordzie. Uczestnicy analizują te pomysły i dopracowują je, zanim deweloperzy zamienią je w kod.

Gdy proponowana zmiana jest gotowa, węzły decydują, czy przyjąć kolejną wersję oprogramowania. Co najmniej dwie trzecie aktywnych węzłów musi zatwierdzić aktualizację — przy 111 aktywnych węzłach oznacza to minimum 74 głosy. Ponieważ reguła dwóch trzecich jest liczona względem liczby aktywnych węzłów, liczba głosów potrzebnych do przyjęcia zmiany zmienia się wraz z wielkością zestawu aktywnych węzłów.

Model jeden węzeł — jeden głos odróżnia również THORChain od zarządzania ważonego tokenami, szeroko stosowanego w branży kryptowalut, gdzie wpływ zazwyczaj skaluje się z liczbą tokenów, które posiadacz zobowiązuje wobec propozycji. THORChain zamiast tego powierza decyzje o aktualizacjach operatorom węzłów, którzy zastawili kapitał na zabezpieczenie samej sieci.

Oficjalne konto THORChain na X opisało ten proces w poście z 6 listopada 2026 roku:

On THORChain, decisions are made directly on the blockchain. For an important change to be accepted, ⅔ of its nodes have to vote for it. Right now, 111 nodes are active. They all bond at least 300,000 RUNE, put up as collateral to secure the network. Each node has one vote, no…

— THORChain (@THORChain) November 6, 2026

Zmiany parametrów poprzez Mimir

Węzły kontrolują również parametry sieci poprzez Mimir, mechanizm pozwalający operatorom dostosowywać ustawienia bez konieczności, aby każda zmiana wiązała się z pełną aktualizacją oprogramowania.

Progi głosowania różnią się w zależności od rodzaju decyzji. Decyzje gospodarcze, w tym zmiany opłat, wymagają zatwierdzenia przez dwie trzecie węzłów. Decyzje operacyjne, zwłaszcza te dotyczące bezpieczeństwa, podlegają niższemu progowi głosowania: zaledwie trzy głosy węzłów mogą zatwierdzić operacyjne ustawienie Mimir.

Struktura ta oznacza, że zmiany o szerokim wpływie gospodarczym muszą zdobyć konsensus w całym zestawie węzłów, podczas gdy pilne działania operacyjne mogą zostać wprowadzone zaledwie kilkoma głosami.

Cofnięcie tych decyzji przebiega według odrębnego procesu. Cztery węzły mogą zagłosować za cofnięciem operacyjnego ustawienia Mimir, a pięć głosów może następnie podjąć tę decyzję, tworząc zmienny próg dla kolejnych cofnięć.

To rozdzielenie pozwala węzłom reagować na zagrożenia bezpieczeństwa bez czekania na szersze zatwierdzenie zarządcze, jednocześnie poddając ważne decyzje gospodarcze szerszemu konsensusowi.

Automatyczne działania sieciowe w ramach reguł bezpieczeństwa

Nie każda decyzja THORChain wymaga głosowania węzłów. Niektóre procesy sieciowe podlegają predefiniowanym regułom, które automatycznie uruchamiają określone działania.

Przykładem jest rotacja węzłów, która odbywa się w każdym okresie churn. Churn występuje mniej więcej co trzy dni, kiedy THORChain usuwa dwa węzły z sieci: najstarszy aktywny węzeł oraz węzeł z największą liczbą punktów slash. Punkty slash śledzą kary akumulowane przez węzły za niespełnianie wymagań sieci. Mechanizm ten pomaga utrzymywać standardy operacyjne i zachęca operatorów węzłów do niezawodnego działania. Ten około trzymiesięczny... trzydniowy rytm daje również sieci powtarzający się punkt kontrolny, w którym zestaw aktywnych węzłów — a wraz z nim matematyka dwóch trzecich głosów — może ulec zmianie.

THORChain utrzymuje również automatyczne zabezpieczenie przed niewypłacalnością. Jeśli sieć wykryje, że jej aktywa i zobowiązania przestają się równoważyć, wstrzymuje activity wymiany. Ten środek uniemożliwia użytkownikom kontynuowanie wymian, gdy protokół stoi w obliczu potencjalnego problemu z wypłacalnością. W przeciwieństwie do propozycji zarządczych, zabezpieczenie nie wymaga zatwierdzenia przez węzły przed aktywacją.

Połączenie głosowania węzłów i automatycznych zabezpieczeń

Razem te mechanizmy dają THORChain połączenie zarządzania napędzanego przez społeczność, głosowania operatorów i automatycznych zabezpieczeń. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ aktualizacje sieci, korekty gospodarcze i reakcje awaryjne wymagają różnych poziomów zatwierdzenia, co z kolei oznacza różne elementy do obserwowania przy wprowadzaniu zmian: głosy dwóch trzecich dla aktualizacji i zmian opłat, operacyjne ustawienia trzech głosów oraz automatyczne zabezpieczenia działające bez głosowania.

THORChain nie opiera wyłącznie na posiadaniu RUNE przy określaniu władzy zarządczej. Każdy aktywny węzeł otrzymuje jeden głos, podczas gdy predefiniowane reguły automatycznie obsługują niektóre decyzje operacyjne i dotyczące bezpieczeństwa.