Dwaj tajlandzcy przedsiębiorcy złożyli pozew przeciwko Tether w sprawie zamrożenia 42,4 mln USDT, twierdząc, że wydawca stablecoina umieścił ich adresy Ethereum na czarnej liście po nieformalnej prośbie amerykańskich organów ścigania — na miesiące przed tym, zanim jakikolwiek sąd zezwolił na zajęcie. Sprawa kieruje niezwykłe światło na strukturalną cechę scentralizowanych stablecoinów, z którą większość posiadaczy rzadko się mierzy: zdolność emitenta do jednostronnego unieruchomienia tokenów na dowolnym adresie, nad którym sprawuje kontrolę.

Nutthawat Rukthammachalern i Natthawat Kasamvilas złożyli skargę federalną 31 sierpnia w Sądzie Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku. Pozew wymienia jako pozwanych Tether Holdings, Tether International, Tether Operations i Tether Investments.

Zamrożenie przez Tether poprzedziło lutowy nakaz zajęcia

Według powodów Tether umieścił na czarnej liście 10 adresów Ethereum zawierających dokładnie 42 417 785,62 USDT 30 października 2025 r. po otrzymaniu nieformalnej prośby od agenta Homeland Security Investigations (HSI). Twierdzą, że w tym czasie żadien nakaz, wezwanie ani nakaz sądowy nie nakazywał Tether zamrożenia tych aktywów.

Sędzia peace w Wschodnim Dystrykcie Karoliny Północnej wydał później nakaz zajęcia 5:26-MJ-1267-JG 19 lutego 2026 r. — prawie cztery miesiące po nałożeniu czarnej listy.

Adresy te stały się częścią szerszego federalnego śledztwa w sprawie oszustw inwestycyjnych związanych z kryptowalutami. Amerykańskie władze ostatecznie zajęły ponad 61 mln USD w USDT, wyśledzonych do portfeli rzekomo używanych do przyjmowania i prania dochodów z oszustw typu „pig butchering”. Tether pomógł śledczym w przeniesieniu zajętych aktywów.

Powodom utrzymują, że nabyli swoje USDT w transakcjach biznesowych na rynku wtórnym i zaprzeczają jakiemukolwiek udziałowi w oszustwie stanowiącym przedmiot postępowania.

Pozew podważa uprawnienia Tether do blacklistowania

Sprawa zmierza do uzyskania wyroku deklaratoryjnego co do tego, czy Tether ma prawo unieruchamiać USDT należące do posiadaczy z rynku wtórnego bez formalnego procesu prawnego. To pytanie wykracza poza niniejszy spór: USDT jest największym stablecoinem pod względem kapitalizacji rynkowej i krąży głównie w obrocie na rynku wtórnym, co oznacza, że każdy posiadacz, który nabył tokeny poza bezpośrednią relacją z emitentem, może spotkać się z podobnym zamrożeniem.

Rukthammachalern i Kasamvilas dochodzą roszczeń, w tym konwersji, naruszenia posiadania ruchomości oraz bezpodstawnego wzbogacenia. Domagają się również nakazu sądowego nakazującego usunięcie dotkniętych adresów z czarnej listy Tether, ochrony przed zniszczeniem tokenów, odszkodowania oraz wydania zysków rzekomo uzyskanych z aktywów rezerwowych zabezpieczających unieruchomione USDT.

Spór dotyczy kluczowej cechy stablecoinów kontrolowanych przez emitenta. Tether może za pomocą mechanizmów smart kontraktów uniemożliwiać określonym adresom transfer USDT — zdolność, która odróżnia USDT od tokenów bez pozwolenia, takich jak Bitcoin czy Ether, których żaden podmiot nie może zamrozić, i którą Tether wielokrotnie wykorzystywał we współpracy z organami sankcyjnymi i ścigania.

Ta zdolność doprowadziła już do znacznie większych zamrożeń. Tether umieścił na czarnej liście około 515 mln USD na 371 adresach Ethereum i Tron w okresie 30 dni wcześniej w tym roku. W innej akcji egzekucyjnej zamrożono 344 mln USD w dwóch portfelach Tron powiązanych z podejrzeniem o obejście sankcji.

42,4 mln USD wciąż związane ze sprawą o oszustwo na 61 mln USD

Śledztwo w Karolinie Północnej rozpoczęło się po tym, jak HSI otrzymał zgłoszenie ofiwy dotyczące fałszywej platformy inwestycyjnej kryptowalut. Śledczy śledzili skradzione środki przez wiele portfeli, podczas gdy operatorzy próbowali zaciemnić ich pochodzenie i własność.

Nowojorski pozew nie rozstrzyga, czy 42,4 mln USD stanowi dochód z przestępstwa. Zamiast tego podważa działania Tether podjęte przed lutowym nakazem i zmierza do sądowej kontroli uprawnień emitenta wobec USDT nabytych poza bezpośrednią relacją klienta. To, jak sąd wyznaczy tę granicę — i czy uzna współpracę prywatnego emitenta z organami ścigania przed wydaniem nakazu za dopuszczalną, czy za nadużycie — będzie z pewnością uważnie obserwowane przez innych emitentów stablecoinów utrzymujących podobne funkcje zamrażania.

Sprawa nosi sygnaturę Rukthammachalern et al. v. Tether Holdings, S.A. de C.V. et al., nr 1:26-cv-07400, w Południowym Dystrykcie Nowego Jorku.