Sen. Susan Collins (R-Maine) oficjalnie przyznała porażkę w wyścigu o mandat senacki w Maine z demokratycznym rywalem Troyem Jacksonem — wynik, który przenosi to miejsce z rąk republikanów do demokratów i wpływa na szerszą matematykę walki o kontrolę nad Senatem.

Collins z trudem dochodziła do siebie po słabej wystąpieniu w debacie na początku października, podczas której obaj kandydaci spierali się o aborcję, ICE i Trumpa. Ta wymiana ciosów wzbudziła pytania, czy potrafi zrozumieć los Amerykanów cierpiących w gospodarce prezydenta Donalda Trumpa. Collins chwaliła się swoim głównym osiągnięciem w walce o przystępność cen: obniżeniem ceł na sól drogową.

Jackson odbił: „Nie można jeść soli drogowej”. Ta riposta skłoniła krytyków Collins do zauważenia, że jest oderwana od ludzi walczących o tanie jedzenie i paliwo. W obecnej gospodarce część mieszkańców Maine bardziej koncentruje się na wysokich cenach wołowiny i zaostrzonej wojnie handlowej z sąsiednią Kanadą.

Sprawy pogorszyły się, gdy Jackson skrytykował Collins za to, że przez większość dorosłego życia była pracownicą państwową i korzystała z ubezpieczenia zdrowotnego finansowanego przez pracodawcę. Collins odparła, że przez cały rok pozostawała bez ubezpieczenia zdrowotnego.

Collins w ostatnich latach spotkała się także z krytyką za głos w 2018 roku na korzyść sędziego Sądu Najwyższego Bretta Kavanaugha, mimo jego stanowiska sprzecznego z wolnością reprodukcyjną. Konsekwentnie podkreślała, że jest za dostępem do aborcji, ale jej ostatnie głosy tego nie odzwierciedlały. Choć Collins wcześniej odnosiła duże sukcesy wśród wyborczyń, w tej kampanii istniała obawa, że może stracić poparcie osób przerażonych likwidacją praw reprodukcyjnych.

Cook Political Report klasyfikował ten wyścig jako nierozstrzygnięty, a jak w wielu poprzednich wyborach Collins, sondaże pokazywały wynik neck and neck.

Badanie Marist przeprowadzone 1–4 października dawało Jacksonowi prowadzenie 51 procent wobec 47 procent Collins wśród zarejestrowanych wyborców; w tym sondażu niezależni favoreli Jacksona 52–45. Tymczasem sondaż CBS News/YouGov wykazywał remis 50-50. To, czy ostateczny margines zbliży się do czteropunktowej przewagi z badania Marist czy do remisu CBS News/YouGov, będzie wczesnym miernikiem trafności sondaży.

Sondaże ujawniły nietypowy podział demograficzny przed wyborami: Collins silnie faworyzowali wyborcy powyżej 50. roku życia (53–44), podczas gdy Jackson miał przewagę 25 punktów wśród osób poniżej 50. roku życia, według sondażu AARP. Choć niektóre pokolenia słyną z wysokiej aktywności politycznej, zwłaszcza wśród progresistów, ostatnio wyborcy w wieku 18–29 lat coraz częściej faworyzują Trumpa — co sprawiło, że wynik zależał od frekwencji. Ostateczne, oficjalnie potwierdzone wyniki i dane o frekwencji w okręgach pokażą, czy ten pokoleniowy podział utrzymał się w dniu wyborów.

Kluczowym elementem wyborów w Maine było to, że rok 2026 zapowiadał się jako czas nieprzychylny urzędującym, a Collins zasiadała w urzędzie przez niemal 30 lat. W odróżnieniu od innych wyścigów republikanie skoncentrowali swoje ataki na finansach Jacksona, w tym na podatkach i kosztach życia — to odejście od ogólnokrajowego przekazu GOP, który koncentrował się na dzieciach transpłciowych.