Stephanie Ruhle z MS NOW zastanawia się, czy Trump i jego zespół są 'wspólnie zamieszani' w aferę Nvidii
Najważniejsze informacje
- •Gospodyni programu MS NOW Stephanie Ruhle zastanawiała się, czy prezydent Donald Trump i sekretarz handlu Howard Lutnick wiedzieli o operacji szpiegowskiej z udziałem CEO Nvidii Jensena Huanga i im to nie przeszkadzało.
- •Kolumna opinii Tima O'Briena w Bloomberg skatalogowała menedżerów finansujących projekty Białego Domu; Nvidia publicznie przekazała 25 milionów dolarów na projekt sali balowej, wyceniany obecnie na 600 milionów dolarów.
- •O'Brien twierdził, że darczyńcy ostatecznie uzyskali deregulowany dostęp do wrażliwych, zaawansowanych czipów kluczowych dla konkurencyjności w AI i bezpieczeństwa narodowego, otwierając pytania o wzajemne ustępstwa.
- •Ed Elson z podcastu Prof G Markets powiedział, że przed aferą pojawiały się wyraźne sygnały ostrzegawcze, w tym była reporterka chińskich mediów państwowych kierująca singapurską spółką fasadową z miliardami dolarów, pustymi biurami i brakiem czipów.
- •Czy zaangażowane korporacje przywrócą Huanga na stanowisko i czy pieniądze wpływające na projekty takie jak sala balowa otrzymają rozliczenie, którego brak opisał O'Brien — pozostają pytaniami otwartymi.

Gospodyni programu MS NOW Stephanie Ruhle zastanawia się, czy prezydent Donald Trump i sekretarz handlu Howard Lutnick wiedzieli o operacji szpiegowskiej z udziałem CEO Nvidii Jensena Huanga — i po prostu im to nie przeszkadzało.
„Chcę porozmawiać o tym pomyśle, że o, Jensen Huang jest ofiarą. Kto wiedział? Możliwe, że wszyscy są razem zamieszani w tę aferę”, stwierdziła Ruhle.
Jej uwaga trafia w sedno tego, dlaczego ta historia wykracza poza los jednego CEO: zaawansowane czipy Nvidii mają kluczowe znaczenie dla konkurencyjności w AI i bezpieczeństwa narodowego, a firma, którą Ruhle określa jako drugą najcenniejszą na świecie, znajduje się obecnie w centrum pytań o to, co darczyńcy korporacyjni otrzymują w zamian za finansowanie projektów Białego Domu.
Jej wypowiedź nastąpiła po niedawnej kolumnie opinii Bloomberg autorstwa Tima O'Briena, byłego biografa Trumpa, katalogującej menedżerów, którzy przelewają pieniądze na projekty Białego Domu i osobiście dla Trumpa.
„Jensen Huang jest chyba doskonałym przykładem, bo teraz masz Trumpa mówiącego: nie, nie, nie, on jest moim chłopakiem, Howard Lutnick to mój człowiek. Bo przez ostatni półtora roku stali się braćmi krwi”, powiedziała Ruhle.
Porównanie do 'złotego wieku' — ale gorzej
O'Brien argumentował, że choć można znaleźć wiele trafnych porównań między obecnym momentem a tzw. „złotym wiekiem”, jego zdaniem sytuacja jest dziś faktycznie gorsza.
„Skala, w jakiej można zostawić worek gotówki gdzieś w Białym Domu i dostać przysługę, jest niezwykła”, powiedział O'Brien. „I, wiesz, w tym przypadku chodzi o salę balową — Jensen Huang publicznie chwalił się tym, że Nvidia przekazała 25 milionów dolarów na projekt sali balowej. Wciąż nie mamy żadnej jasności co do tego, jak… wszystkie te pieniądze, które wpłynęły na salę balową, bo to już projekt wart 600 milionów dolarów. Jego biblioteka w Miami to projekt wart 950 milionów dolarów”.
Całe to finansowanie, powiedział, dzieje się w cieniu, a korporacje i zamożni ludzie są „zachęcani, by wejść do Białego Domu i dać Trumpowi dużo pieniędzy na te ulubione projekty. Co dostają w zamian? I myślę, że afera Nvidii rozwarła na oścież kwestię wzajemnych ustępstw”.
Darczyńcy, dodał, „ostatecznie uzyskali deregulowany dostęp do wrażliwych, zaawansowanych czipów kluczowych dla konkurencyjności w AI i bezpieczeństwa narodowego”. Zastanawiał się, co inne firmy otrzymują w zamian za swoje darowizny — sytuacja, w której teraz cierpią amerykańscy wyborcy i bezpieczeństwo narodowe.
'Sygnały były widoczne'
Ed Elson, gospodarz podcastu „Prof G Markets”, również się wypowiedział, komentując, że teza, jakoby Huang był jedyną osobą zdolną zarządzać Nvidią, wyrządza krzywdę setkom ludzi tam pracujących. Gdyby Huang wiedział, powiedział Elson, tym, czego nikt by nie chciał, jest to, by taka osoba nadal pracowała dla firmy.
A jeśli Huang nie wiedział, „to jest trochę idiotą”, wyjaśnił Elson. „Trochę nie zauważył rzeczy dość oczywistych i dość wyraźnych sygnałów ostrzegawczych. Fakt, że ta kobieta była byłą reporterką telewizyjną chińskich mediów państwowych, nagle zostaje CEO singapurskiej spółki fasadowej. Przybywa z miliardami dolarów, a potem przychodzą do biur, które są puste, i nie mają żadnych czipów. No właśnie, sygnały były widoczne”.
Wzorzec obejmujący '60 z jego 80 lat'
O'Brien powiedział, że tego rodzaju wymuszenia to rzeczy, które Trump robił przez 60 z jego 80 lat, i że „oczywiście” robiłby to samo, gdy wszedł do Białego Domu.
„Chodzi o to, że pokazał Amerykanom, jak łatwo znaleźć innych ludzi, którzy idą w tę samą grę — naginając zasady i prawo, by się wzbogacić kosztem narodu amerykańskiego”, powiedział O'Brien. „I to jest jedna z lekcji epoki Trumpa: jak łatwo przekonać innych, by grali z tobą w tę grę, bo w świecie biznesu jest wielu ludzi mówiących, że nie powinieneś tego robić”.
Kwestia przywrócenia na stanowisko
Ruhle zamknęła dyskusję stwierdzeniem, że nie wie, jak którejkolwiek z dużych korporacji „patrzeć ludziom w oczy i powiedzieć: tak, to ma sens. Przywróćmy tego człowieka, by kierował tą firmą. Oni zarządzają pieniędzmi każdego konta emerytalnego, każdego funduszu emerytalnego w tym kraju — należnych strażakom, nauczycielom, pielęgniarkom. To nie ma sensu”.
Zauważyła, że Amerykanie właśnie odrzucili korupcję w wyborach śródokresowych w 2026 roku.
„A jeśli przywrócimy ją na najwyższych szczeblach korporacyjnej Ameryki, w drugiej najcenniejszej firmie świata — może to na chwilę utrzyma kurs akcji, ale podważa wszystko, w co mamy wierzyć”, dodała.
Obie kwestie poruszone w dyskusji — czy zaangażowane korporacje przywrócą Huanga na stanowisko, i czy pieniądze wpływające na projekty takie jak salę balowa wartą 600 milionów dolarów otrzymają kiedyś rozliczenie, którego brak opisał O'Brien — pozostają otwarte.