Kryptowaluty przechowywane w portfelach, w których właściciel kontroluje klucze prywatne, nie podlegają hiszpańskemu obowiązkowi raportowania aktywów zagranicznych Modelo 721, co wyznacza wyraźną granicę w zakresie raportowania podatkowego między rozwiązaniami self-custody a aktywami powierzonymi zagranicznym depozytariuszom.

Wyłączenie obowiązuje niezależnie od tego, czy aktywa znajdują się w portfelu gorącym, czy zimnym. O obowiązku sprawozdawczym decyduje to, kto kontroluje klucze prywatne — a nie to, czy portfel łączy się z internetem ani jaki typ urządzenia przechowuje dane uwierzytelniające.

Modelo 721 to hiszpańskie zgłoszenie informacyjne dotyczące walut wirtualnych przechowywanych za granicą. Kryptowaluty wchodzą w jego zakres tylko wtedy, gdy osoba trzecia przechowuje klucze prywatne w imieniu użytkownika, a ten depozytariusz znajduje się poza Hiszpanią. Aktywa przechowywane u zagranicznego depozytariusza podlegają raportowaniu, gdy łączna wartość walut wirtualnych w euro przekracza 50 000 euro na dzień 31 grudnia. Po przekroczeniu tego łączonego progu należy uwzględnić wszystkie kwalifikujące się waluty wirtualne przechowywane za granicą. Ponieważ zgłoszenie ma charakter informacyjny, wyłączenie zmienia to, co należy ujawnić organom podatkowym — a nie to, czy same aktywa pozostają objęte hiszpańskimi przepisami podatkowymi.

Kontrola kluczy prywatnych decyduje o traktowaniu w ramach Modelo 721

W praktyce użytkownik posiadający Bitcoin, Ether lub inne kryptowaluty portfelu niepowierniczym nie dolicza tych sald do kalkulacji 50 000 euro w ramach Modelo 721. To samo traktowanie może dotyczyć portfeli zarówno programowych, jak i sprzętowych, o ile żaden zewnętrzny dostawca nie kontroluje kluczy. Praktycznym skutkiem jest to, że sama forma depozytu wyznacza granice obowiązków informacyjnych: to samo saldo może wchodzić do testu 50 000 euro przy przechowywaniu u zagranicznego depozytariusza i pozostawać poza nim, gdy klucze pozostają u właściciela.

Podejście Hiszpanii kontrastuje z ramami regulacyjnymi powstającymi w innych krajach, które koncentrują się na transferach między scentralizowanymi platformami a adresami samodzielnymi (self-hosted). Brazylia niedawno wprowadziła raportowanie self-custody, gdy kwalifikujące się transfery o wartości co najmniej 10 000 dolarów przechodzą między regulowanymi instytucjami a portfelami kontrolowanymi przez użytkowników. Tajlandia wybrała inną ścieżkę poprzez Travel Rule, wymagając od licencjonowanych firm krypto weryfikacji własności lub kontroli, gdy klienci przenoszą aktywa do portfeli samodzielnych lub z nich. W ramach testu opartego na depozycie w Hiszpanii przeniesienie monet do portfela samodzielnego nie jest samo w sobie zdarzeniem raportowym Modelo 721; w Brazylii właśnie taki transfer uruchamia obowiązek raportowania.

Żadne z tych ram nie zakazuje self-custody, ale oba nakładają dodatkowe wymogi zgodności w miejscu, w którym prywatne portfele wchodzą w interakcję z regulowanymi pośrednikami. Hiszpańskie traktowanie w ramach Modelo 721 koncentruje się natomiast na tym, czy kryptowaluty są faktycznie przechowywane za granicą przez depozytariusza. Portfel kontrolowany bezpośrednio przez właściciela nie spełnia tego warunku depozytu. Dla użytkowników transgranicznych oznacza to, że pojedynczy portfel samodzielny może wykraczać poza zakres hiszpańskiego zgłoszenia, a jednocześnie przechodzić przez punkty weryfikacji lub raportowania w innych jurysdykcjach, ponieważ obowiązki są przypisywane w różnych punktach „podróży” aktywów.

Self-custody nie eliminuje innych podatków od kryptowalut

Wyłączenie z Modelo 721 nie czyni kryptowalut w self-custody zwolnionych z podatków. Sprzedaż kryptowalut za euro nadal może generować zysk lub stratę kapitałową opartą na różnicy między wartością nabycia a wartością zbycia. Wymiana jednej kryptowaluty na inną również może skutkować opodatkowanym zyskiem lub stratą zgodnie z zasadami IRPF w Hiszpanii.

Kryptowaluty pozostają również częścią hiszpańskiego systemu podatku od majątku, jeśli podatnik podlega temu podatkowi z innych tytułów. Aktywa wycenia się w euro na dzień 31 grudnia, przy czym wal wirtualne traktuje się jako składniki majątkowe o wartości ekonomicznej.

Rozróżnienie dotyczy zatem konkretnie obowiązku ujawniania aktywów zagranicznych: bezpośrednia kontrola nad kluczami prywatnymi pozostawia kryptowaluty w self-custody poza zakresem Modelo 721, podczas gdy opodatkowane transakcje zbycia i mające zastosowanie obowiązki podatkowe od majątku pozostają bez zmian. Dla użytkowników self-custody wyłączenie zawęża to, co należy raportować, a nie to, co jest opodatkowane.