Sąd w południowokoreańskim Goyang skazał pralnika pieniędzy na dwa i pół roku więzienia za udział w oszustwie inwestycyjnym z fałszywymi tokenami, stosując ustawę o ochronie użytkowników aktywów wirtualnych do sprawy, która w istocie była zwykłym oszustwem.

Wyrok jest godny uwagi, ponieważ prokuratorzy zaczęli stosować tę ustawę wobec rutynowych oszustw bez skierowania od regulatorów finansowych — jest to pierwsze skazanie na jej podstawie, które nie wynikło ze sprawy przekazanej przez Komisję Usług Finansowych (FSC) ani Nadzór Finansowy (FSS). Dla ustawy, której egzekucja koncentrowała się dotąd na sprawach manipulacji rynkowej budowanych przez te agencje, orzeczenie pokazuje, że statut funkcjonuje jako ogólne narzędzie zwalczania oszustw, po które śledczy mogą sięgać samodzielnie.

Co zdecydował sąd

Zgodnie z orzeczeniem grupa przestępcza prowadziła oszukańczą stronę inwestycyjną i sprzedawała tokeny, które nie istniały. Poszkodowano mówiono, że tokeny są tanie i zyskają wartość po wejściu na giełdę, choć operatorzy nigdy nie zamierzali niczego dostarczyć.

Pralnik, występujący jedynie jako „A”, zarejestrował się jako dealer bonów prezentowych, co pozwoliło oszustom używać jego konta bankowego do przyjmowania środków ofiar. Od końca grudnia 2024 do lutego 2025 roku czternastu poszkodowanych przelało na konto około 501 mln wonów (ok. 345 tys. dolarów) w 76 transakcjach.

Po otrzymaniu pieniędzy „A” przekazywał je „władzom” schematu w formie gotówki lub bonów, zarabiając od 150 do 200 tys. wonów dziennie (ok. 103–138 dolarów).

Oddział w Goyang sądu okręgowego w Uijeongbu wymierzył karę w lipcu. „A” odwołał się, lecz odwołanie odrzucono w październiku, co uczyniło wyrok dwóch i pół roku więzienia prawomocnym.

Skazanie za oszustwo na podstawie ustawy kryptowalutowej

Sąd skazał „A” na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 1 ustawy o ochronie użytkowników aktywów wirtualnych, która weszła w życie w lipcu 2024 roku i w szczególności zakazuje oszustwa i wyłudzeń w transakcjach związanych z aktywami cyfrowymi. Sędziowie uznali to za jego najpoważniejsze przestępstwo. Skazano go również za oszustwo oraz ukrywanie środków pochodzących z przestępstwa. Ponieważ ta sama ustawa stanowiła podstawę pierwszego w Korei skazania na jej podstawie — sprawy wash tradingu tokena ACE — akt ma na koncie zarówno orzeczenie w sprawie manipulacji rynkiem, jak i wyrok dotyczący oszustwa i prania pieniędzy, dając prokuratorom jeden instrument prawny, którego orzecznictwo obejmuje zarówno zwykłe oszustwa, jak i nadużycia tradingowe.

W obronie „A” przyznał się do prania pieniędzy, ale argumentował, że nie może zostać uznany winnym na podstawie ustawy kryptowalutowej, ponieważ nie znał szczegółów oszustwa. Sędziowie nie zgodzili się, uznając, że nie tylko wiedział, iż środki pochodzą z oszustwa, ale też rozumiał, że jego pranie pieniędzy było kluczowe dla działania schematu. Sąd dalej stwierdził, że działanie jedynie jako pralnik nie zmniejsza jego odpowiedzialności karnej — ujęcie, które rozszerza praktyczny zasięg ustawy poza architektów schematu na osoby, które przenoszą jego pieniądze.

Wcześniejsze skazania na podstawie ustawy

Pierwsze skazanie na podstawie ustawy o ochronie użytkowników aktywów wirtualnych zapadło 4 lutego 2026 roku, gdy sąd okręgowy południowy w Seulu skazał Jong-hwana Lee, szefa firmy zarządzającej aktywami kryptowalutowymi, na trzy lata więzienia za wash trading tokena ACE. Lee został również ukarany grzywną 500 mln wonów (ok. 344 tys. dolarów) oraz nakazem przepadku około 846 mln wonów (ok. 583 tys. dolarów).

Były pracownik, Min-cheol Kang, otrzymał karę dwóch lat więzienia zawieszoną na trzy lata, więc nie odbył żadnej kary pozbawienia wolności.

FSC i FSS początkowo potraktowały sprawę Lee jako manipulację rynkową, zanim skierowały ją do prokuratorów w trybie pilnym („fast track”). Sąd oddalił zarzuty wobec Lee dotyczące około 7,1 mld wonów (ok. 4,9 mln dolarów) z powodu słabych dowodów. Prokuratorzy odwołali się od tej decyzji, dążąc do zmuszenia Lee do oddania tych pieniędzy.

W międzyczasie FSC i FSS — jak podają media — zakończyły około 40 śledztw i skierowały do prokuratorów ponad 30 spraw, wskazując 25 podejrzanych. Każda sprawa dotyczyła średnio zysków blisko 1,4 mld wonów (ok. 960 tys. dolarów), a większość stanowiły krótkoterminowe manipulacje rynkowe. Wyrok z Goyang leży całkowicie poza tym rejestrem — zapadł bez jakiegokolwiek skierowania od regulatora.

Policja w Korei obecnie koncentruje wysiłki na rozbijaniu operacji fałszywych monet i prania kryptowalut w całym kraju. Przy wciąż oczekującym odwołaniu prokuratorów w sprawie około 7,1 mld wonów oddalonych w sprawie Lee kolejne orzeczenia — oparte na skierowaniach regulatorów lub nie — pomogą wyznaczyć wczesne granice szerokości zastosowania ustawy.