Korea Południowa uruchomiła inicjatywę o wartości 9,6 miliarda wonów (6,9 miliona dolarów) mającą na celu rozszerzenie systemu płatności tokenami depozytowymi opartego na cyfrowej walucie banku centralnego na codzienny użytek komercyjny, opierając się na wcześniejszym programie pilotażowym Banku Korei znanym jako Projekt Hangang. Krok ten sytuuje Koreę Południową wśród niewielkiej grupy jurysdykcji aktywnie przenoszących eksperymenty CBDC z testów w środowisku piaskownicy na tory płatności skierowane do konsumentów — transformacja, która okazała się wyzwaniem dla banków centralnych na całym świecie.

Koreańska Agencja Internetu i Bezpieczeństwa (KISA) oraz Ministerstwo Nauki i ICT ogłosiły 22 lipca, że rozpoczęły ogólnokrajowy projekt budowy infrastruktury płatności opartej na tokenach depozytowych, rozszerzając hurtowe testy CBDC Banku Korei na usługi płatności detalicznych wykorzystywane przez firmy i konsumentów.

Obie agencje zorganizowały wspólną ceremonię inauguracji w siedzibie KISA w Seulu, aby formalnie rozpocząć inicjatywę wybraną w ramach rządowego programu Wiodący Projekt Innowacji Blockchain 2026. Program wspiera wielkoskalowe demonstracje blockchainowe ukierunkowane na usługi publiczne i nowe zastosowania komercyjne, a w tym roku zwycięska propozycja koncentruje się na obniżeniu kosztów przetwarzania płatności dla małych firm poprzez płatności tokenami depozytowymi.

Projekt będzie kierowany przez Koreański Instytut Telekomunikacji i Rozliczeń Finansowych (KFTC). Do konsorcjum dołączyło dziewięć banków komercyjnych, ośmiu dostawców bramek płatności i dwóch dużych sprzedawców, które będą wspólnie opracowywać i testować usługi płatności z wykorzystaniem tokenów depozytowych wydawanych na bazie hurtowej infrastruktury CBDC Banku Korei.

Projekt Hangang zbliża się do płatności komercyjnych

W ramach nowego programu KFTC połączy istniejącą sieć płatności Korei Południowej z infrastrukturą Projektu Hangang Banku Korei, umożliwiając instytucjom uczestniczącym przetwarzanie transakcji tokenami depozytowymi przez obecne kanały bankowe, zamiast tworzenia całkowicie nowego systemu płatności. Podejście integracyjne odzwierciedla szerszą preferencję projektową wśród banków centralnych badających CBDC: wykorzystanie istniejących sieci rozliczeń międzybankowych i płatności, zamiast budowania równoległej infrastruktury, która mogłaby fragmentować system finansowy.

Zamiast wymieniać terminale płatnicze, projekt umożliwi konsumentom płacenie za pomocą aplikacji portfela tokenów depozytowych wydawanych przez banki uczestniczące. Urzędnicy rozważają również możliwość wprowadzenia fizycznych kart płatniczych powiązanych z portfelami tokenów depozytowych. Sprzedawcy nadal będą korzystać z istniejących terminali punktów sprzedaży bez konieczności wymiany sprzętu.

Według KISA jednym z głównych celów projektu jest przekształcenie doświadczeń zdobytych podczas instytucjonalnego pilotażu CBDC w ramach Projektu Hangang w usługi płatnicze dostępne dla ogółu społeczeństwa. Władze oczekują, że podejście to obniży koszty rozliczeń, jednocześnie zmniejszając obciążenie opłatami płatniczymi dla małych sprzedawców.

Agencje rządowe planują również rozszerzenie technologii poza płatności w sektorze prywatnym. Urzędnicy poinformowali, że tokeny depozytowe będą testowane w rządowych programach wydatków operacyjnych, a docelowo zostaną połączone z dBrain — cyfrową platformą finansów publicznych Korei Południowej — w celu wsparcia zarządzania skarbowością i innych funkcji wydatków publicznych. Dzięki zastosowaniu programowalnych funkcji blockchain władze stwierdziły, że warunki wydatków mogą być zdefiniowane z góry, przy jednoczesnym poprawieniu przejrzystości w całym procesie płatności.

Ministerstwo Nauki i ICT stwierdziło, że inicjatywa wesprze również krajową branżę blockchain Korei Południowej. Z całkowitego budżetu projektu około 3 miliardy wonów przeznaczono na prace rozwojowe, operacyjne i promocyjne z udziałem małych i średnich przedsiębiorstw, startupów oraz firm z branży technologii informacyjnych. Banki uczestniczące oddzielnie zainwestują około 4,5 miliarda wonów w powiązane projekty związane z infrastrukturą płatniczą.

Shin Dae-gyu, dyrektor Wydziału Infrastruktury Cyfrowej KISA, stwierdził, że projekt stanowi pierwszy etap tworzenia środowiska płatności tokenami depozytowymi i może stworzyć możliwości dla startupów oraz firm IT do budowania nowych usług na bazie tej infrastruktury. Dodał, że KISA będzie wspierać bezpieczne wdrożenie, czerpiąc z wiedzy w dziedzinie blockchain i cyberbezpieczeństwa.

Rozszerzenie następuje po planach ciągłego operowania tokenami depozytowymi

Wdrożenie infrastruktury następuje kilka dni po tym, jak dokumenty przejrzane przez Koreańską Federację Banków wykazały, że Bank Korei i uczestniczące banki omawiały ciągłe operowanie tokenami depozytowymi, jednocześnie przygotowując warunki dla ewentualnej komercjalizacji.

Jak wcześniej donoszono, kolejna faza Projektu Hangang ma wykraczać poza walidację płatności poprzez zwiększenie liczby użytkowników i sprzedawców, wprowadzenie przelewów międzyosobowych oraz umożliwienie poszczególnym bankom opracowywania własnych usług tokenów depozytowych. Plany obejmują również płatności skarbowe między firmami (B2B), przy czym rządowe dopłaty powiązane z infrastrukturą ładowania pojazdów elektrycznych znajdują się wśród proponowanych przypadków użycia.

Banki komercyjne wcześniej poinformowały bank centralny, że druga faza będzie wymagała znacznie większych nakładów inwestycyjnych niż zwykłe rozszerzenie pierwszego pilotażu, ponieważ dodatkowe usługi wymagałyby systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy, możliwości wykrywania oszustw, funkcji raportowania podejrzanych transakcji oraz nowej infrastruktury operacyjnej. Po dyskusjach z instytucjami uczestniczącymi Bank Korei skorygował harmonogram projektu i zapewnił wsparcie doradcze w zakresie komercjalizacji.

Korea Południowa wielokrotnie rozróżniała tokeny depozytowe od stablecoinów, mimo że oba opierają się na technologii blockchain. Tokeny depozytowe reprezentują depozyty w bankach komercyjnych wydawane w ramach hurtowej struktury CBDC zarządzanej przez Bank Korei, natomiast stablecoiny są projektowane jako odrębne aktywa cyfrowe zabezpieczone aktywami rezerwowymi w ramach własnej struktury regulacyjnej. Rozróżnienie to ma praktyczne znaczenie dla polityki monetarnej: ponieważ tokeny depozytowe pozostają roszczeniami wobec banków komercyjnych w ramach regulowanego systemu bankowego, zachowują zdolność banku centralnego do nadzorowania kreacji kredytu i stabilności finansowej, podczas gdy prywatnie wydawane stablecoiny funkcjonują w dużej mierze poza tradycyjnymi mechanizmami transmisji monetarnej.

Zgodność z szerszą strategią finansów cyfrowych

Najnowszy projekt płatniczy jest również zgodny z szerszą strategią finansów cyfrowych rządu. Wcześniej w tym miesiącu Korea Południowa przedstawiła mapę drogową uczynienia wona koreańskiego walutą swobodnie wymienialną, wprowadzając jednocześnie zasady prawne dla stablecoinów zabezpieczonych wonem w ramach proponowanej Ustawy o Podstawach Aktywów Cyfrowych. Mapa drogowa obejmowała również dalszy rozwój hurtowej infrastruktury CBDC, pilotaże tokenizowanych obligacji rządowych oraz udział w projekcie Agora Banku Rozliczeń Międzynarodowych dla systemów płatności transgranicznych.

Jednocześnie instytucje finansowe kontynuują testowanie odrębnych modeli płatności blockchain poza ramami CBDC. HashKey Group, Kbank i BPMG niedawno podpisali porozumienie w sprawie badań nad stablecoinami zabezpieczonymi wonem dla płatności transgranicznych i rozliczeń handlowych, podczas gdy Toss Bank nawiązał współpracę z Fundacją Solana w celu zbadania międzynarodowych przekazów pieniężnych opartych na stablecoinach.

W przeciwieństwie do tych inicjatyw, program tokenów depozytowych Banku Korei nadal funkcjonuje w ramach modelu bankowego opartego na CBDC, który wykorzystuje stokenizowane depozyty banków komercyjnych zamiast prywatnie wydawanych stablecoinów. Ponieważ wyniki z roku programowego 2026 mają posłużyć do podjęcia decyzji o ewentualnym szerszym wdrożeniu, zdolność projektu do wykazania wymiernych oszczędności kosztowych dla sprzedawców oraz płynnej adaptacji przez konsumentów prawdopodobnie zadecyduje, czy Korea Południowa przejdzie do pełnej komercjalizacji, czy powróci do dalszych testów pilotażowych.