Dwie propozycje zarządcze rozpatrywane w sieci Solana mogłyby przebudować mechanizmy emisji i spalania sieci oraz zmniejszyć podaż SOL nawet o 1,5 mld dolarów — wynika z analizy firmy zarządzającej aktywami kryptowalutowymi 21Shares. Według szacunków firmy SIMD-550 i SIMD-553 łącznie mogłyby w ciągu sześciu lat ograniczyć emisję o 1,4–1,5 mld dolarów.

SIMD-550 podwoiłby roczną dysinflację Solany z 15% do 30%, natomiast SIMD-553 dodałby opłaty za spalanie powiązane z żądanymi jednostkami obliczeniowymi, które przy obecnym poziomie aktywności mogłyby podnieść dzienne spalanie SOL z 600–800 do 7 500–9 000.

SIMD-550 podwoiłby roczną dysinflację

SIMD-550 został zgłoszony przez firmę Helius i 23 sierpnia trafił pod głosowanie, dając walidatorom Solany bezpośredni wpływ na politykę monetarną sieci. Propozycja ta doprowadziłaby Solanę do docelowej stopy inflacji 1,5% do pierwszej połowy 2029 roku, przy czym rentowność stakingu spadłaby do około 4,34% w pierwszym roku, 3% w drugim i 2,25% w trzecim. Emisja Solany jest już zaprogramowana tak, aby stopniowo zbliżać się do progu 1,5%; SIMD-550 przyspieszyłby to zejście, podwajając roczne tempo spadku.

Dla porównania, 24 sierpnia rentowność stakingu Solany wynosiła blisko 5,25%. Inflacja protokołu zapewniała około 3,78% tego zysku, a resztę pokrywały opłaty transakcyjne, napiwki i MEV. Oznacza to, że większość dzisiejszego zysku ze stakingu pochodzi z inflacji protokołu — czyli ze składnika, który SIMD-550 bezpośrednio zmniejszyłby.

SIMD-553 dodałby opłaty za spalanie powiązane z jednostkami obliczeniowymi

Druga zmiana, SIMD-553, pochodzi od firmy badawczo-rozwojowej Temporal działającej w ekosystemie Solany. Zespoły deweloperskie zatwierdziły ją i włączyły 20 lipca, dodając opłatę za spalanie powiązaną z żądanymi jednostkami obliczeniowymi. Podejście to ma precedens w innych dużych sieciach: aktualizacja EIP-1559 Ethereum wprowadziła w 2021 roku spalanie opłaty bazowej, trwale usuwając część opłat transakcyjnych z obiegu.

Przy obecnym poziomie aktywności sieci 21Shares szacuje, że dzienne spalanie SOL mogłoby wzrosnąć z 600–800 SOL do 7 500–9 000 SOL, czyli do około 712 500–855 000 dolarów dziennie. Nawet jednak spalanie na tym poziomie nie zrównoważyłoby w pełni dziennej inflacji, którą firma szacuje na około 4,5 mln dolarów. Nawet przy górnej granicy szacunków spalanie pokryłoby jedynie około jednej szóstej do jednej piątej nowej emisji, pozostawiając Solanę w stanie inflacji netto — tylko w wolniejszym tempie.

Łącznie obie propozycje mogłyby w ciągu sześciu lat zmniejszyć emisję SOL o 1,4–1,5 mld dolarów — szacuje 21Shares. SIMD-553 nie jest jeszcze ostateczny pod każdym względem: konstrukcja opłat głosowniczych walidatorów pozostaje nierozstrzygnięta, a koszty walidatorów mogą wzrosnąć umiarkowanie lub osiągnąć około 21-krotność obecnych poziomów, w zależności od tego, jak zostanie rozstrzygnięta ta kwestia.

Niższa rentowność zmienia ekonomię walidatorów

Niższa rentowność zmieniłaby również ekonomię walidatorów. 21Shares szacuje, że dwóch z 738 walidatorów Solany może okazać się nierentownych już w pierwszym roku, a według prognoz SIMD-550 liczba ta do trzeciego roku może wzrosnąć do 30.

Według firmy wskaźnik stakingu Solany wynosi 67,93% w porównaniu z 34,14% dla Ethereum — co oznacza, że każda zmiana w ekonomii stakingu objęłaby większość podaży SOL w obiegu. Jak zauważyło 21Shares, niższe zyski ze stakingu mogłyby skierować kapitał w stronę DeFi i innych zastosowań on-chain, choć MEV i napiwki musiałyby wzrosnąć o około 55–95%, aby zastąpić utracone przychody ze stakingu.

Firma dodała, że ostateczny wpływ gospodarczy zależy od wyniku głosowania nad SIMD-550 oraz od tego, jak zostanie rozstrzygnięta konstrukcja opłat dla walidatorów w SIMD-553.