Amerykańska branża krypto była zgodna, że potrzebuje bardziej przejrzystych zasad. Nie potrafiła się jednak zgodzić, jaką część dotychczasowej działalności należy poświęcić, aby je uzyskać. 15 września Senat zagłosował 50-49 za wprowadzeniem ustawy CLARITY Act, projektu regulującego strukturę rynku, mającego rozstrzygnąć, które federalne organy nadzorują które obszary działalności krypto, ale wniosek proceduralny wymagał 60 głosów — większości kwalifikowanej, jakiej izba zwykle wymaga, aby projekt mógł trafić pod debatę. Czterech republikanów dołączyło do wszystkich głosujących demokratów przeciw, skutecznie zamrażając projekt przed wyborami do Kongresu.

Nieudane głosowanie nie odrzuciło projektu w ostatecznym głosowaniu. Uniemożliwiło Senatowi nawet otwarcie debaty, zamykając najbardziej realistyczną ścieżkę ustawy w tym roku. Relacja Wall Street Journal z 20 września opisuje, jak miesiące negocacji stopniowo osłabiały grupę popierającą projekt. Spór o nagrody za stablecoiny okazał się szczególnie dotkliwy, ponieważ dotykał kluczowego mechanizmu, za pomocą którego giełdy przyciągają klientów i konkurują z bankami.

Dlaczego nagrody za stablecoiny stały się walką o modele biznesowe

Stablecoiny, takie jak USDC, są zaprojektowane tak, aby odzwierciedlały wartość dolara amerykańskiego. Tokeny same z siebie nie wypłacają odsetek, ale giełdy i inne platformy mogą oferować klientom nagrody za ich posiadanie lub używanie.

Ustawa GENIUS Act, federalne prawo dotyczące stablecoinów uchwalone w 2025 roku, zakazała emitentom stablecoinów bezpośredniej wypłaty yieldu posiadaczom. Pozostawiła to miejsce na finansowanie nagród przez odrębne platformy z własnych przychodów.

Rozróżnienie między biernym yieldem a nagrodami związanymi z aktywnością stało się centralnym punktem negocjacji wokół ustawy CLARITY. Banki chciały ostrzejszych ograniczeń dla programów, które mogłyby upodabniać salda stablecoinów do oprocentowanych kont. Firmy krypto ostrzegały, że szeroka formuła mogłaby też ograniczyć cashback, programy lojalnościowe i zachęty związane z płatnościami czy inną aktywnością klientów.

Sporne sformułowania miały zaważyć na tym, czy giełdy będą mogły nadal konkurować z bankami o dolary klientów. Wąskie ograniczenie zachowałoby nagrody związane z rzeczywistą aktywnością. Szersze mogłoby traktować niemal każdą korzyść ekonomiczną jako formę zakazanych odsetek.

Banki uzasadniały ostrzejsze limity ostrzeżeniami, że stablecoiny z nagrodami mogłyby osuszać depozyty i ograniczać kredytowanie. Własne modelowanie administracji podważało prawdopodobną skalę tego efektu. Analiza Białego Domu opublikowana w kwietniu oszacowała w modelu bazowym, że likwidacja yieldu ze stablecoinów zwiększyłaby kredytowanie bankowe o około 2 miliardy dolarów, co stanowi wzrost o około 0,02%, w około 500 milionów dolarów dodatkowego kredytowania ze strony banków spółdzielczych i lokalnych.

Model nie potrafi przewidzieć, jak dokładnie konsumenci i banki zareagują wraz ze wzrostem rynku stablecoinów. Niemniej jego szacunek osłabił argument, że zakaz nagród natychmiast ochroniłby dużą część kredytowania bankowego.

Liderzy krypto zgodzili się co do nagród, ale nie co do kompromisu

Publiczne wypowiedzi branży pokazują szeroki sprzeciw wobec całkowitego zakazu nagród. Spór dotyczył taktyki: czy zaakceptować niedoskonały system, negocjować dalej czy wstrzymać poparcie do czasu zmiany projektu.

Armstrong odrzucił styczniowy szkic

CEO Coinbase Brian Armstrong wycofał poparcie giełdy w styczniu. Jego zastrzeżenia wykraczały poza stablecoiny: poruszył także kwestie tokenizowanych akcji, finansów zdecentralizowanych, prywatności finansowej oraz uprawnień Commodity Futures Trading Commission. „Wolimy brak ustawy niż złą ustawę” — napisał Armstrong w oświadczeniu opisanym przez Reuters. Senacka komisja bankowa wkrótce potem odwołała zaplanowane posiedzenie poprzedzające głosowanie — sesję, na której projekt jest poprawiany i poddawany głosowaniu.

Armstrong używał poparcia Coinbase jako dźwigni. Jego stanowisko było takie, że pewność prawna niewiele byłaby warta, gdyby ustawa usuwała produkty i zabezpieczenia, które giełda uważała za niezbędne.

Allaire bronił nagród, nie porzucając szerszego wysiłku

W Davos w styczniu CEO Circle Jeremy Allaire, którego firma emituje USDC, bronił nagród platformowych, mówiąc przychylnie o szerszym przedsięwzięciu legislacyjnym, które było wtedy przedmiotem negocjacji. Allaire porównywał zachęty ze stablecoinów z korzyściami lojalnościowymi już oferowanymi w płatnościach, brokerage'u, e-commerce i przy kartach kredytowych. Jego argument, jak relacjonował Wall Street Journal, był taki, że firmy korzystające z technologii stablecoinów powinny zachować przestrzeń do budowy podobnych programów.

Priorytetem Circle było rozszerzanie używania i dystrybucji USDC. Coinbase również potrzebował możliwości uczynienia posiadania USDC atrakcyjnym dla klientów detalicznych. Obie firmy sprzeciwiały się całościowym ograniczeniom, ale Armstrong był skłonniej gotów wycofać poparcie dla całego pakietu.

Mersinger ostrzegała, że pozostały czas przemija

W sierpniu CEO Blockchain Association Summer Mersinger publicznie wzywała do uchwalenia ustawy CLARITY Act i koncentrowała się na zachowaniu drogi projektu przez Kongres. Argumentowała, że żądania grup bankowych ponownego otwarcia wynegocjowanych sformułowań o nagrodach wznowiłyby dyskusję, której Senat nie miał czasu dokończyć.

Mersinger określiła proponowane zmiany jako „opóźnienie mające zabić ustawę”. Jej obawą było, że kolejny spór o sformułowania pochłonie pozostałe tygodnie przed wrześniowym głosowaniem.

Kontrast był wyraźny. Armstrong traktował groźbę wycofania poparcia jako presję negocjacyjną. Allaire bronił nagród, pozostając bardziej pozytywny wobec szerszego systemu. Mersinger stawiała priorytetowo utrzymanie przy życia wynegocjowanej ustawy, zanim zamknie się okno legislacyjne.

Kwestie etyczne i bankowe nie pozostawiały łatwego kompromisu

Nagrody za stablecoiny ujawniły wewnętrzne napięcia branży, ale samo rozwiązanie tej kwestii nie zagwarantowałoby 60 głosów.

Demokraci chcieli ostrzejszych ograniczeń dla wybieranych urzędników i ich rodzin czerpiących zyski z działalności krypto. Część ustawodawców poruszała też kwestie zabezpieczeń przeciwdziałania praniu pieniędzy i ochrony konsumentów. Opozycja republikańska obejmowała senatorów reagujących na obawy banków lokalnych o konkurencję o depozyty. Projekt urósł powyżej 600 stron, gdy negocjatorzy próbowali zdefiniować zasady dla giełd, emitentów tokenów, banków, protokołów zdecentralizowanych, platform papierów wartościowych i urzędników publicznych. Każdy kompromis rozwiązywał jeden zarzut, tworząc kolejny dla innej części rynku.

Firmy krypto weszły w proces pod jedną branżową etykietą, ale chroni różne źródła przychodów. Giełdom chodziło o nagrody i zasady handlu. Emitenci stablecoinów chcieli dystrybucji. Twórcy protokołów chcieli ochrony dla oprogramowania zdecentralizowanego. Te interesy się zazębiały, nie stając się tożsame.

Regulatorzy mogą działać, ale Kongres pozostawił ważne luki

Po głosowaniu Armstrong powiedział, że SEC i CFTC mogą wykorzystać swoje istniejące uprawnienia, aby zapewnić jaśniejsze zasady. Oba organy już zaczęły działać w tym kierunku. CFTC wysłała krótko po senackiej porażce wniosek dotyczący rynku krypto do Białego Domu do oceny — standardowy krok w procesie regulacyjnym poprzedzający publikację formalnej propozycji. SEC niezależnie wprowadziła warunkową ścieżkę dla niektórych platform oferujących tokenizowane akcje USA.

Działania agencji mogą nadejść szybciej niż kolejna negocjacja w Kongresie. Nie mogą rozstrzygnąć każdej kwestii kompetencyjnej, którą ustawa CLARITY miała rozwiązać, a przyszłe administracje mogłyby odwrócić lub przepisać wiele wynikających z nich polityk.

Firmy mogą zatem otrzymać wykonalne zasady, nie zdobywając trwałych ram prawnych, o które zabiegały przez lata. Największe podmioty łatwiej dostosują się do tej niepewności niż mniejsze firmy zastanawiające się, czy wprowadzać produkty w Stanach Zjednoczonych.

Następna próba może wymagać mniejszych porozumień

Nieudane głosowanie sugeruje, że kolejny pojedynczy pakiet może zostać przeciążony tymi samymi sporami. Nagrody za stablecoiny, finanse zdecentralizowane, tokenizowane papiery wartościowe i etyka polityczna dotykają różnych grup i mogą wymagać odrębnych kompromisów. Podział tych kwestii oznaczałby poświęcenie atrakcyjności jednego kompleksowego prawa krypto. Mógłby jednak uczynić kompromisy bardziej widocznymi i zapobiec temu, by jeden nierozwiązany spór o model biznesowy blokował zasady, które mają już szersze poparcie.

Dopóki branża nie zdecyduje, które zabezpieczenia są niezbędne, a które podlegają negocjacjom, Waszyngton będzie nadal słyszał wspólny apel o jasność zasad od firm żądających bardzo różnych jego wersji.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej, finansowej ani inwestycyjnej. Projekty legislacyjne i stanowiska regulacyjne mogą ulec zmianie.

Źródło: Coindoo