Personel SEC stwierdził, że funkcjonalne sieci krypto mogą nadal otrzymywać bieżące usługi rozwojowe i serwisowe bez konieczności tworzenia nowych kontraktów inwestycyjnych — wynika to z zestawu często zadawanych pytań opublikowanego 25 września, wyjaśniającego, jak marcowe wytyczne agencji dotyczące aktywów cyfrowych mają zastosowanie do kryptoaktywów.

nowe FAQ dotyczą funkcjonalności tokenów, tokenów potwierdzających staking, kontraktów inwestycyjnych, skupów tokenów oraz wypowiedzi promocyjnych. Jedno pytanie przewija się przez cały dokument: czy dane działanie lub wypowiedź stanowi zasadniczy wysiłek menedżerski — to granica, którą personel wyznacza przy ocenie, czy transakcja obejmuje kontrakt inwestycyjny. Personel podkreślił, że dokument odzwierciedla wyłącznie jego stanowisko i nie ma mocy prawnej ani skutków prawnych.

Kiedy sieć staje się funkcjonalna

Zgodnie z FAQ emitenci mogą definiować funkcjonalność i decentralizację poprzez własne oświadczenia, a progi określone przez emitenta decydują o tym, czy obiecane kamienie milowe zostały zrealizowane — dzięki czemu to własne oświadczenia emitenta stanowią miarodajny punkt odniesienia i element, na który należy zwracać uwagę w miarę stosowania ram personelu SEC.

Po osiągnięciu funkcjonalności sieć może — zgodnie z personelem SEC — nadal otrzymywać określone usługi, bez uznania ich za zasadnicze wysiłki menedżerskie. Takie usługi obejmują zabezpieczanie, utrzymywanie, ulepszanie i rozwijanie funkcjonalności sieci. Wytycznejmują również działania wspierające efekty sieciowe: finansowanie projektów rozwojowych lub podobne działania nie stanowiłyby zasadniczych wysiłków menedżerskich po osiągnięciu funkcjonalności. Dla projektów, które przekroczyły ten próg, rutynowa praca po uruchomieniu może trwać bez odczytywania każdego nowego zobowiązania jako ponownej obietnicy wysiłków menedżerskich.

Co istotne, wypowiedzi dotyczące funkcjonalnej sieci działającej bez podmiotu centralnego prawdopodobnie nie stworzyłyby nowego kontraktu inwestycyjnego — personel powołał się przy tym na brak scentralizowanej kontroli nad siecią.

Szczególne traktowanie tokenów potwierdzających staking

FAQ wyjaśniają również, w jaki sposób tokeny potwierdzające staking wpisują się w marcowe ramy interpretacyjne. Pokwitowanie otrzymane za towar cyfrowy może w określonych okolicznościach kwalifikować się jako narzędzie cyfrowe.

Token potwierdzający staking może sam kwalifikować się jako towar cyfrowy, gdy jest emitowany przez protokołowego dostawcę płynnego stakingu, a jego wartość może wynikać z programowego działania funkcjonalnego systemu krypto oraz z podaży rynkowej. Przy takim traktowaniu pokwitowanie jest oceniane odrębnie, na własnych warunkach, w ramach ram — niezależnie od zdeponowanego aktywa.

Personel określił dalej, co czyni instrument pokwitowaniem: musi ono potwierdzać własność zdeponowanych aktywów bez zmiany związanych z nimi praw lub korzyści. Emitent pokwitowania nie może przenosić, pożyczać, obciążać zastawem, reprywatyzować ani w inny sposób wykorzystywać zdeponowanego aktywa, a strony trzecie nie mogą rościć sobie praw do zdeponowanego aktywa poprzez strukturę pokwitowania — ograniczenia te sprawiają, że pokwitowanie pozostaje biernym roszczeniem, a nie instrumentem, którego wartość zależy od sposobu, w jaki emitent zarządza zdeponowanym aktywem.

Odmiennie testy dla skupów i promocji

W odniesieniu do wypowiedzi promocyjnych promowanie bieżącej użyteczności systemu krypto co do zasady nie stanowiłoby zasadniczej obietnicy menedżerskiej przy braku dodatkowych czynników. Nieokreślone wypowiedzi o potencjalnych funkcjach również nie kwalifikowałyby się bez promocji powiązanej z zyskiem.

Personel odnosili się także odrębnie do skupów tokenów. W przypadku sieci funkcjonalnych zapowiedzi skupu nie stanowiłyby obietnic zasadniczych wysiłków menedżerskich. Skupy obejmujące systemy niefunkcjonalne mogłyby jednak się kwalifikować, gdy emitenci przedstawiają je jako generujące dochód lub zwroty.

W obu zestawach scenariuszy ocena sprowadza się do tego samego kryterium: czy komunikacja wiąże potencjalne zwroty z własnymi wysiłkami emitenta.

Tymczasem wtórne platformy handlowe kwalifikowałyby się jako promotorzy tylko wtedy, gdy spełniają definicję zawartą w Rule 405 Securities Act.