AktualnościMakro„Jakimże byłem głupcem”: zgłoszone oszustwa osiągają rekordowe 15,9 mld USD, a szacowane roczne straty sięgają ponad 500 mld USD

„Jakimże byłem głupcem”: zgłoszone oszustwa osiągają rekordowe 15,9 mld USD, a szacowane roczne straty sięgają ponad 500 mld USD

Autor: Fortune Crypto·

Najważniejsze informacje

  • •Amerykanie zgłosili w ubiegłym roku rekordowe straty z tytułu oszustw w wysokości 15,9 mld USD do FTC, a agencja szacuje, że całkowite straty były znacznie wyższe.
  • •AP i FRONTLINE rozmawiały z 58 ofiarami oszustw, które mówiły o stygmatyzacji, presji finansowej i niewielkiej pomocy ze strony władz po padnięciu ofiarą przestępstwa.
  • •W materiale podkreślono, że sztuczna inteligencja i kryptowaluty pomagają oszustom skalować działania i utrudniają śledzenie oraz odzyskiwanie skradzionych środków.
  • •W USA zwrot dotyczy zasadniczo tylko transakcji nieautoryzowanych, a nie przelewów, które ofiary zostały nakłonione zatwierdzić.
  • •Kongres i administracja Trumpa pracują nad propozycjami antyoszustwowymi, ale krytycy twierdzą, że USA nadal nie mają skoordynowanej krajowej strategii.
„Jakimże byłem głupcem”: zgłoszone oszustwa osiągają rekordowe 15,9 mld USD, a szacowane roczne straty sięgają ponad 500 mld USD

Gdy zmarła żona Simona, z którą spędził 43 lata, powiedział, że czuł się tak, jakby on sam też umarł.

W przytłaczającym smutku Simon zwrócił się do internetu w poszukiwaniu towarzystwa, jak robi to wielu samotnych wdowców i wdów. Wkrótce poznał kobietę o imieniu Emily. Jednak w ciągu następnych kilku miesięcy Emily — o której Simon zbyt późno zrozumiał, że była fałszywa — ukradła mu 800,000 USD.

To był dopiero początek.

Simon został z koniecznością spłaty 185,000 USD pożyczonych pieniędzy oraz dziesiątek tysięcy dolarów dodatkowych podatków od środków, które wypłacił i stracił. Powiedział, że próbował zgłosić przestępstwo lokalnej policji i FBI, ale nic z tego nie wynikło. Zamiast tego skontaktował się z nim kolejny oszust — oferując pomoc w nawiązaniu kontaktu z Secret Service w celu odzyskania strat w zamian za jeszcze większą kwotę pieniędzy.

Podobnie jak Simon, praktycznie każdy Amerykanin został w jakiś sposób zaatakowany przez oszustów, wynika z nowych, wyłącznych danych z sondaży. Oszustwa w USA osiągnęły rekordowy poziom, powodując straty liczone w miliardach dolarów, wynika ze śledztwa The Associated Press i FRONTLINE.

USA nadal pozostają w tyle za innymi krajami w kwestii pociągania do odpowiedzialności firm finansowych i platform mediów społecznościowych oraz regulowania kryptowalut, z których korzystają oszuści — ustalono w śledztwie. Choć administracja Trumpa i Kongres pracują nad nowymi rozwiązaniami, ofiary nadal mają niewielkie możliwości dochodzenia roszczeń i czasem tracą jeszcze więcej.

W rozmowach z prawie pięcioma tuzinami ofiar AP i FRONTLINE ustaliły, że wiele z nich spotkało się z kpinami i stygmatyzacją ze strony przyjaciół i rodziny, rosnącą presją ze strony banków i pożyczkodawców, dodatkowymi podatkami, lekceważeniem ze strony organów ścigania oraz obojętnością rządu, który miał ich chronić.

„To, co dzieje się po oszustwie, może być nawet gorsze niż samo oszustwo” — powiedziała Erin West, była prokurator i założycielka organizacji non-profit Operation Shamrock, która wspiera ofiary oszustw internetowych. „To skandal.”

Choć ofiary twierdzą, że rzadko otrzymują odpowiedzi od władz, AP/FRONTLINE ustaliły, że te przestępstwa można śledzić. Dzięki wyciekłym dokumentom i adresom portfeli kryptowalutowych zespoły prześledziły skradzione środki Emily i Simona do osławionego ośrodka oszustów w Myanmarze, gdzie przebywały tysiące ofiar.

Simon był wstrząśnięty, gdy zobaczył fałszywy profil Emily i setki stron rozmów, które uważał za zaszyfrowane.

„Jakimże byłem głupcem” — powiedział.

Dziś znaczna część kompleksu w Myanmarze, z którego pochodziło jego oszustwo, leży w gruzach po zniszczeniu przez lokalne władze. Jednak wiele nielegalnych operacji po prostu się przeniosło, a nowe miejsca otwarto natychmiast. Simon nie jest ani odrobinę bliżej odzyskania swoich pieniędzy.

Poprosił, by nie podawano jego pełnego nazwiska, ponieważ wstydzi się opowiadać o przestępstwie większości swojej rodziny. Lokalna policja i FBI odmówiły komentarza w sprawie.

„Policja od razu mi powiedziała, że, no wiesz, ‘Musisz pożegnać się z tymi pieniędzmi’” — powiedział, walcząc ze łzami. „Najpierw doświadczyłem czegoś bardzo złego, a teraz jeszcze muszę ponieść konsekwencje i patrzeć, jak moje pieniądze po raz kolejny wyparowują. Przegrywasz na dwa sposoby.”

Skala globalnego przemysłu oszustw jest ogromna.

Amerykanie zgłosili w ubiegłym roku rekordowe straty w wysokości 15,9 mld USD do Federal Trade Commission, co oznacza wzrost o 25% względem 2024 roku. Takie szacunki prawdopodobnie znacznie zaniżają problem, ponieważ większość ofiar oszustw wstydzi się zgłaszać przestępstwa.

FTC szacuje, że rzeczywiste straty w 2024 roku wyniosły blisko 200 mld USD; to około 550 mln USD dziennie tylko w USA.

Rosnące koszty napędzają ogromne postępy w dziedzinie sztucznej inteligencji i kryptowalut. AI pozwala oszustom działać na wcześniej niewyobrażalną skalę i z poziomem wyrafinowania, a kryptowaluty, często wykorzystywane w oszustwach inwestycyjnych, są formą cyfrowej gotówki, którą trudno powiązać z rzeczywistymi właścicielami.

Nikt nie jest odporny — ustaliło śledztwo AP/FRONTLINE. Z sondażu przeprowadzonego przez The Associated Press-NORC Center for Public Affairs Research wynika, że 98% Amerykanów podejrzewa, iż było celem oszustów, wielu z nich codziennie. Trzy na 10 osób powiedziały, że osobiście straciły pieniądze lub informacje w wyniku oszustwa.

AP/FRONTLINE przeprowadziły rozmowy z 58 osobami w USA, które straciły pieniądze w wyniku oszustw internetowych; były one w wieku od 32 do 90 lat i reprezentowały wszystkie rasy oraz poziomy dochodów. Jak mówili, stracili od kilku tysięcy dolarów do 4 mln USD każdy, a wśród nich byli lekarze, specjaliści IT, naukowcy z zaawansowanymi stopniami naukowymi i ludzie próbujący po prostu związać koniec z końcem.

Wszyscy mówili, że po wszystkim czuli się samotni i zdezorientowani. Gdy zgłaszali przestępstwa organom ścigania, wielu czuło się opuszczonych z powodu braku wsparcia. Kilka ofiar powiedziało, że rozważało samobójstwo, a dwie podjęły próbę.

Jedyna osoba, która odzyskała jakiekolwiek pieniądze, zawarła rzadkie porozumienie z bankiem, a nie z oszustem.

Ofiary oszustw często kończą z dodatkowymi zobowiązaniami wynikającymi z opłat bankowych i rachunków podatkowych. IRS często wymaga, by emeryci, w tym ofiary oszustw, płacili podatki od środków wypłaconych z kont odroczonych podatkowo, takich jak oszczędności emerytalne.

Przed 2018 rokiem ofiary kradzieży lub oszustwa mogły czasem odliczać straty od dochodu podlegającego opodatkowaniu. Jednak zgodnie z przepisem z Tax Cuts and Jobs Act administracji Trumpa, który stał się stały w 2025 roku, osobiste straty wynikające z wielu powszechnych oszustw nie kwalifikują się do ulg podatkowych. Oznacza to, że ofiary mogą mieć do zapłaty podatki po tym, jak pieniądze już zostały im skradzione.

Emerytowana pielęgniarka Susan Bivins powiedziała, że została oszukana tak, iż opróżniła konta emerytalne i wysłała ponad 200,000 USD oszustowi podszywającemu się pod agenta federalnego. Jak twierdzi, FBI i lokalna policja nie pomogły.

Potem przyszło zawiadomienie podatkowe. Była winna Internal Revenue Service 80,000 USD.

„Chciałam zjechać z klifu” — powiedziała. „Nie wiedziałam, jak mam żyć.”

Bivins sprzedała dom i przeniosła się do małego jednopokojowego mieszkania. Nadal spłaca rachunek podatkowy, sprzedając ręcznie szyte kołdry.

FBI oświadczyło, że traktuje oszustwa i fraude bardzo poważnie, ale nie może komentować indywidualnych spraw, aby chronić prywatność. Lokalna policja nie odpowiedziała na wielokrotne prośby o komentarz.

Projekt ustawy rozpatrywany przez Kongres, Tax Relief for Fraud Victims Act, przywróciłby możliwość odliczania strat przez ofiary. Kathy Stokes, szefowa ds. zapobiegania oszustwom w AARP, wezwała w tym roku Kongres do pomocy ofiarom oszustw, które są „uwięzione z rachunkiem, na który nie zasłużyły i którego nie mają jak zapłacić”.

„W praktyce są ponownie krzywdzone przez rząd USA” — powiedziała Stokes.

Banki również czasem obwiniają oszukane osoby zamiast traktować je jako ofiary przestępstwa, a nawet oskarżają je o współudział. Ofiary opisywały nagłe zamrożenie lub zamknięcie kont, a także żądania spłaty pożyczek i opłat prawnych.

Debra Fox z Kolorado powiedziała, że straciła 58,000 USD w oszustwie romantycznym. Podczas spotkania w swoim oddziale banku przedstawiciel miał jej powiedzieć, że będzie odpowiedzialna za wszelkie oszustwa związane z jej kontami i będzie musiała pokryć wszelkie opłaty prawne.

Była w szoku przez 48 godzin, przerażona, że zniknie to niewiele, co jej zostało.

„Pomyślałam: nie mam żadnej kontroli nad tym procesem” — powiedziała. „Samo przestępstwo było wystarczająco okropne… ale to, co wydarzyło się potem, było dla mnie naprawdę niewiarygodne.”

Jej lokalny oddział banku odmówił komentarza w sprawie.

Na początku tego roku Kenneth Kelly, przewodniczący American Bankers Association, powiedział, że banki wydają „czas, pieniądze i znaczące zasoby”, próbując powstrzymać fraud, czyli zwykle nieautoryzowane transakcje. Ale zgodnie z obowiązującym prawem USA instytucje finansowe rzadko ponoszą odpowiedzialność za transakcje zatwierdzone przez klientów.

Istnieją nieliczne wyjątki. Na przykład na mocy nowych zabezpieczeń prawnych kradzież od seniora w Kalifornii może podpadać pod definicję finansowego znęcania się nad osobą starszą.

Alice Lin, obecnie 83-letnia, była jedyną osobą, z którą rozmawiały AP/FRONTLINE, która odzyskała jakiekolwiek pieniądze, po tym jak pozwała swój bank na podstawie tego prawa.

Przez całe życie Lin i jej mąż odłożyli około 720,000 USD. Po jego śmierci nawiązała, jak sądziła, internetową przyjaźń z mężczyzną, który również stracił współmałżonka.

Jej nowy znajomy Justin przekonał ją, by wypłaciła pieniądze z banku i zainwestowała je w platformy kryptowalutowe.

Na początku wyciągi pokazywały duże zyski. Ale gdy Justin zachęcił ją, by poprosiła córkę o pożyczkę i zainwestowała jeszcze więcej, jej rodzina zorientowała się, że to oszustwo.

Lin pozwała JPMorgan Chase, zarzucając bankowi, że nie ochronił starszej klientki i nie oznaczył wyjątkowo dużych i nietypowych przelewów. Jak podały jej prawniczki i jej prawnicy, sprawę zakończono w tym roku ugodą na nieujawnioną kwotę.

JPMorgan Chase powiedział, że ma wielowarstwowe zabezpieczenia przed oszustwami, w tym bankierów, którzy pytali Lin o transakcje, oraz pisemne ostrzeżenia. Zawarcie ugody w sprawie było „decyzją biznesową rozważoną wraz z kosztem prowadzenia sporu sądowego w tej sprawie” — powiedział bank w pisemnym oświadczeniu.

Jak wykazała analiza blockchain przeprowadzona przez TRM Labs dla AP/FRONTLINE, Lin była celem wyrafinowanej siatki przestępczej, która prowadziła dziesiątki różnych oszustw i przyjęła co najmniej 800 mln USD od stycznia 2022 roku do września 2024 roku. Ari Redford, globalny szef polityki w TRM Labs, powiedział, że ta industrializacja oszustw utrudnia ofiarom odzyskanie środków.

„W wielu aspektach nie zbudowaliśmy w USA systemów, które nie tylko ostrzegałyby ofiary, ale też zapewniałyby realne i znaczące zadośćuczynienie” — powiedział.

Lin powiedziała, że żal i wstyd sprawiły, iż zaczęła myśleć o odebraniu sobie życia. Ale przypomniała sobie też wiadomość od oszusta, wysłaną długo po tym, jak przestała odpowiadać.

„Czy nadal żyjesz?” — brzmiała wiadomość.

Lin powiedziała, że wzdrygnęła się, gdy przeczytała ją ponownie.

„Powiedziałam sobie: ‘Żyję i będę walczyć’.”

USA podejmują kroki, by poprawić współpracę z sektorem prywatnym w zwalczaniu oszustw, ale — w przeciwieństwie do coraz większej liczby innych krajów — nie poszły jeszcze tak daleko, by wymagać od firm większej ochrony konsumentów pod groźbą kar finansowych.

Osiem na 10 Amerykanów niezależnie od poglądów politycznych stwierdziło, że rząd USA nie robi wystarczająco dużo, by chronić ich przed oszustwami, wynika z nowego sondażu Gallupa. Ponad połowa powiedziała, że instytucje finansowe, media społecznościowe i firmy technologiczne oraz rząd federalny powinny również ponosić współodpowiedzialność, wynika z nowych badań AP-NORC.

Od końca 2024 roku firmy świadczące usługi finansowe w Wielkiej Brytanii zasadniczo muszą zwracać klientom, którzy zostali nakłonieni do przesłania pieniędzy oszustom, co daje im bodziec do inwestowania w działania prewencyjne. Minusem są wolniejsze przelewy, potrzeba większej liczby pracowników, a czasem rozmowa wyjaśniająca, dlaczego klient chce wykonać przelew.

Unia Europejska również wprowadza przepisy, które mogą uczynić instytucje finansowe odpowiedzialnymi za utracone w oszustwach środki, jeśli nie zapewnią odpowiednich zabezpieczeń. Unijny Digital Services Act, przyjęty w 2022 roku, wymaga od platform szybkiego reagowania na zgłoszone treści związane z oszustwami oraz podejmowania szerszych działań ograniczających oszustwa internetowe.

W Wielkiej Brytanii przeszkoleni pracownicy socjalni są czasem wysyłani do domów ofiar oszustw, aby pomóc poradzić sobie z emocjonalnymi skutkami.

„Nigdy nie powiedziałoby się ofierze: ‘Dlaczego dałeś się pobić? Dlaczego dałeś się okraść?’” — powiedziała Louise Baxter, która zasiada w Joint Fraud Task Force przy Home Office. „To wtórna wiktymizacja, z perspektywy organów ścigania i społeczeństwa.”

Nowe regulacje w Australii również rozkładają odpowiedzialność za zapobieganie oszustwom. Instytucje finansowe, firmy telekomunikacyjne i platformy cyfrowe mogą tam zostać ukarane grzywną lub zmuszone do zrekompensowania strat ofiarom, jeśli nie robią wystarczająco dużo, by zapobiegać oszustwom i reagować na nie.

Zabezpieczenia w Singapurze należą do najsurowszych. W ramach rządowych Shared Responsibility Framework banki i firmy telekomunikacyjne mogą być zobowiązane do zwrotu pieniędzy ofiarom niektórych oszustw phishingowych, jeśli nie wdrożą wymaganych zabezpieczeń. Uchwalenie Protection From Scams Act w ubiegłym roku umożliwia policji tymczasowe ograniczanie przelewów bankowych osoby, którą uznaje za ofiarę. Ponadto pracownicy banków i platform e-commerce fizycznie siedzą w tym samym biurze co policja w krajowym centrum zwalczania oszustw.

USA podejmują fragmentaryczne próby szkolenia funkcjonariuszy w reagowaniu na oszustwa, ale wymagania różnią się w zależności od agencji. A w USA ofiary są zasadniczo zwracane tylko wtedy, gdy pieniądze zostały pobrane z ich kont bez autoryzacji, a nie wtedy, gdy zostały nakłonione do zatwierdzenia wypłat. Prawo USA przyznaje również platformom społecznościowym szeroką ochronę przed odpowiedzialnością za treści, które hostują, w tym oszustwa.

Istnieją też globalne różnice w regulacjach dotyczących kryptowalut.

Chiny zakazują działalności związanej z kryptowalutami, podczas gdy Unia Europejska wymaga licencji, ochrony konsumentów i szerokich ujawnień. Administracja Trumpa poparła część regulacji dotyczących kryptowalut, ale jednocześnie obiecała powstrzymać „agresywne działania egzekucyjne i nadmierną ingerencję regulacyjną”, aby promować innowacje. Ustawa GENIUS Act podpisana przez prezydenta Donalda Trumpa w ubiegłym roku w celu regulacji niektórych kryptowalut nie nakazywała firmom zwracania skradzionych środków ofiarom oszustw, a tę lukę krytykowali obrońcy konsumentów, prokuratorzy i niektórzy ustawodawcy.

Funkcjonariusze organów ścigania mówią, że trudniej jest śledzić, zamrażać lub odzyskiwać środki, ponieważ tradycyjne zabezpieczenia bankowe w dużej mierze nie mają zastosowania do kryptowalut.

W przeciwieństwie do depozytów bankowych, aktywa krypto nie są objęte federalnym ubezpieczeniem, więc jeśli giełda upadnie, pieniądze mogą zostać utracone. Banki wymagają też od klientów podawania identyfikacji, numerów Social Security i danych konta przy przelewach gotówkowych, podczas gdy transfery kryptowalut mogą ukrywać, kto bierze w nich udział. Wiele giełd działa transgranicznie i poprzez podmioty offshore, gdzie prawo USA może nie obowiązywać.

Znalezienie skradzionych kryptowalut wymaga czasu i pieniędzy. Ich zwrot jest jeszcze trudniejszy. Powstaje mała grupa prawników specjalizujących się w śledzeniu kryptowalut, ale nadal potrzebują oni zgody przeciążonych urzędników, by uzyskać nakazy.

To oznacza, że nawet jeśli ludzie zlokalizują skradzione środki, mało prawdopodobne jest, by je odzyskali.

Po tym, jak Brian Glick stracił 575,000 USD, powiedział, że dzwonił do FBI, na infolinię ds. przemocy wobec osób starszych, do Securities and Exchange Commission oraz do biura prokuratora generalnego stanu Nowy Jork. Złożył skargi na IC3.org i FightCyberCrime.org. Zebrał tysiące zrzutów ekranu jako dowody i przekazał je federalnym śledczym. Nadal też rozmawiał z oszustem, by wydobyć więcej informacji.

Ale gdy FBI zwróciło się do firmy kryptowalutowej Tether, próbując zamrozić i odzyskać środki powiązane z inwestycją Glicka, Tether powiedział, że nie może tego zrobić. Agent FBI poprosił firmę o ponowne rozważenie sprawy, wynika z wymiany e-maili udostępnionej AP i FRONTLINE.

„Z szacunkiem proszę, aby Tether jeszcze raz przyjrzał się poniższym informacjom w sprawie zamrożenia środków należących do złych aktorów …” — brzmiał e-mail.

Po otrzymaniu dodatkowych szczegółów, w tym adresów portfeli Glicka, Tether poinformował AP/FRONTLINE, że jego środki zostały przeniesione i zmieszane z innymi środkami zaledwie kilka godzin po kradzieży.

„W momencie, gdy skontaktowano się z Tether, oba adresy zawierały znaczną ilość niepowiązanych, nieprzypisanych środków należących do innych użytkowników” — podała firma w oświadczeniu. Dodała, że nie może „arbitralnie zamrażać środków niepowiązanych użytkowników bez właściwej procedury”.

Prezes Tether Paolo Ardoino powiedział AP/FRONTLINE, że istnieje niezliczona liczba przykładów współpracy firmy z organami ścigania.

„Uważam, że nie ma firmy, nawet w branży bankowej, w tradycyjnym sektorze finansowym, która byłaby tak pomocna jak my” — powiedział.

Przedstawiciele FBI i Secret Service stwierdzili, że Tether ściśle współpracuje z organami ścigania w sprawach przestępstw związanych z kryptowalutami. W ramach wspólnej inicjatywy Tether, TRM Labs i TRON, czyli sieć blockchain, twierdzą, że od 2024 roku zamrozili ponad 450 mln USD nielegalnych środków na całym świecie.

Glick był wściekły.

„Jest tak wielu ofiar tych cyberprzestępstw” — powiedział. „A my nie możemy odzyskać naszych pieniędzy.”

Rząd USA zaczyna dostrzegać zagrożenie.

Kongres rozpatruje obecnie ponad tuzin ustaw mających zapobiegać oszustwom. Jedna z nich utworzyłaby scentralizowaną stronę internetową do składania skarg, ReportScams.gov. Inna wymagałaby ujawniania informacji o deepfake’ach i innych treściach audio i wideo generowanych przez AI.

W listopadzie Departament Sprawiedliwości ogłosił grupę zadaniową, której celem jest odcięcie południowoazjatyckich operacji oszustów od infrastruktury USA, ściganie stojących za nimi siatek przestępczych i zajmowanie skradzionych środków. Departament Skarbu nałożył sankcje w Azji Południowo-Wschodniej, a Myanmar i Kambodża przeprowadziły głośne akcje przeciwko ośrodkom oszustw.

Scam Center Strike Force Departamentu Sprawiedliwości podała na swojej stronie internetowej tego lata, że zatrzymała 832 mln USD w kryptowalutach pochodzących od chińskich transnarodowych przestępców. Jednak rzecznik powiedział AP/FRONTLINE, że nie może podać szczegółów dotyczących każdego zajęcia, miejsca przechowywania środków ani tego, czy i ile, jeśli w ogóle, zwrócono ofiarom.

Trump podpisał też w marcu rozporządzenie wykonawcze nakazujące prokuratorowi generalnemu priorytetowe traktowanie ścigania oszustów oraz przedstawienie rekomendacji dotyczącej programu zwrotu pieniędzy ofiarom.

„Prezydent Trump uruchamia każdy dostępny instrument, aby powstrzymać sieci przestępcze, które wykorzystują wrażliwych Amerykanów poprzez cyberoszustwa i oszustwa” — powiedział Biały Dom w oświadczeniu dla AP/FRONTLINE.

Mimo to obrońcy praw konsumentów twierdzą, że finansowanie nie trafiło do federalnych agencji odpowiedzialnych za zwalczanie oszustw, badanie cyberprzestępczości i opracowanie spójnego planu działania. Twierdzą też, że wczesne działania na rzecz odzyskiwania pieniędzy przez ofiary nie nadążają za skalą strat.

Według raportu Government Accountability Office co najmniej 13 federalnych agencji zajmuje się różnymi aspektami tych przestępstw. Seto Bagdoyan, kierujący w tej instytucji działem Forensic Audits and Investigative Service, powiedział, że takie fragmentaryczne podejście prowadzi do powolnej strategii, która „nie spełnia oczekiwań”.

„Nie ma ogólnorządowego szacunku strat spowodowanych oszustwami, nie ma wspólnej definicji oszustw i nie ma krajowej strategii walki z nimi” — powiedział.

Rebecca Keithley, zastępczyni szefa sekcji ds. przestępstw finansowych FBI, która przeszła na emeryturę na początku tego roku, powiedziała, że przez oszustwa z amerykańskiej gospodarki wypływają dziesiątki miliardów dolarów. Program FBI Operation Level Up, którego celem jest identyfikowanie ofiar oszustw i kontaktowanie się z nimi w celu interwencji, powstrzymał — jak powiedziała — około 8,500 osób przed padnięciem ofiarą oszustów w ciągu prawie dwóch lat.

To jednak tylko niewielka część wszystkich ofiar. FBI podało, że średnio otrzymuje prawie 3,000 skarg dotyczących przestępstw internetowych dziennie za pośrednictwem portalu IC3.gov.

„To ogromny problem i FBI traktuje go priorytetowo” — powiedziała.

Donna Gregory, była szefowa jednostki FBI związanej z IC3, pracowała nad tym portalem przez 23 lata, od jego powstania w 2000 roku. Gregory powiedziała, że próg strat, przy którym organy ścigania podejmują działania, różni się w zależności od jurysdykcji, a FBI może zbadać tylko około 10% do 12% skarg złożonych w IC3.

„Empatii uczysz się w pewnym sensie ignorować, bo inaczej doprowadziłoby cię to do szaleństwa” — powiedziała Gregory. „Wszyscy ci ludzie mówią: ‘Straciłem oszczędności całego życia, nie wiem, co robić.’… ‘Moja babcia popełniła samobójstwo, bo straciła wszystko’ albo ‘Zamierzam popełnić samobójstwo’ — i wtedy myślisz, które z nich mam wybrać?”

Chris Scott, kasjerka w kasynie w Arizonie, powiedziała, że mężczyzna z portalu randkowego wyłudził od niej 400,000 USD. Dodała, że cztery razy osobiście chodziła do lokalnego biura FBI, błagając o pomoc — ale usłyszała, że jedyne, co może zrobić, to złożyć skargę przez IC3.

Tak zrobiła. Jednak, jak powiedziała, nie dostała żadnej odpowiedzi, nawet potwierdzenia odbioru. Wpadła w panikę i zaczęła szukać pomocy w internecie.

Scott znalazła trzy firmy, które twierdziły, że mają bezpośrednią linię do FBI, a każda obiecywała odzyskanie jej środków. Z desperacji zatrudniła wszystkie trzy, przekazując łącznie 23,000 USD, powiedziała.

Żadna z tych firm nie była prawdziwa. Scott musiała sprzedać dom, by spłacić długi. Nadal spłaca rachunek podatkowy na 20,000 USD, który otrzymała po opróżnieniu kont emerytalnych, powiedziała.

„Jestem tylko małą rybką w wielkim stawie” — powiedziała Scott. „Chciałam tylko z kimś porozmawiać i dostać pomoc, ale dla nich jestem nikim.”

—-

Mendoza relacjonował z Europy, Azji i Ameryki Północnej; Linderman, były reporter śledczy Associated Press, relacjonował z Baltimore; a Kinetz z Rzymu, Lizbony w Portugalii i Waszyngtonu. W przygotowaniu materiału uczestniczyli Huizhong Wu z Bangkoku, Wisdom Howell i Amelia Thomson-Deveaux z Waszyngtonu oraz Jesse Bedayn z Austin w Teksasie.

Ta historia jest częścią trwającej współpracy między The Associated Press i FRONTLINE (PBS), obejmującej film dokumentalny „Scammed”, którego premiera odbędzie się we wtorek, 29 września, w PBS i online.

The Associated Press otrzymuje wsparcie finansowe od wielu prywatnych fundacji. AP ponosi wyłączną odpowiedzialność za całość treści. Informacje o standardach AP dotyczących współpracy z organizacjami filantropijnymi, listę darczyńców i obszarów finansowanego pokrycia można znaleźć na AP.org.

Kontakt z globalnym zespołem śledczym AP: Investigative@ap.org lub

Ten materiał pierwotnie ukazał się na Fortune.com