Ricardo Salinas o przyszłości Meksyku, Bukele i Bitcoinie: „Musimy zmienić nasze zarządzanie”
Najważniejsze informacje
- •Ricardo Salinas Pliego powiedział, że Meksyk wymaga zmiany rządów, wskazując na wybory w 2030 roku, które odnowią prezydenturę, Kongres, Senat i 18 stanowisk gubernatorów po wyborach średniokadencyjnych w czerwcu 2027 roku.
- •Pochwalił salwadorskiego prezydenta Nayiba Bukele za uczynienie Salwadoru jedynym krajem, który przyjął Bitcoina jako prawny środek płatniczy — ustawa weszła w życie we wrześniu 2021 roku.
- •Szacował, że dług federalny USA wzrósł z około 25 bilionów do 40 bilionów dolarów w ciągu ostatnich czterech lat i ostrzegł, że koszty odsetek wypchną wydatki na obronność i opiekę społeczną.
- •Powiedział, że ostatnie 12 miesięcy było bolesne dla posiadaczy Bitcoina, ale argumentował, że pożyczki rządowe i dewaluacja waluty pozostawiają podstawową tezę inwestycyjną Bitcoina nienaruszoną.
- •Powiązał przejęcie Ueno Bank przez bank centralny Paragwaju i głosowanie senatu o odwołaniu prezydenta Santiago Peñy ze strukturalną wadą bankowości: pożyczaniem krótkoterminowym przy pożyczaniu długoterminowym.

Meksykański miliarder Ricardo Salinas Pliego — człowiek stojący za Grupo Salinas i jeden z najgłośniejszych orędowników Bitcoina w Ameryce Łacińskiej — w wywiadzie zarejestrowanym w tym tygodniu podczas Bitcoin Histórico w Salwadorze wygłosił bezcenzurowane oceny politycznej przyszłości Meksyku, przywództwa prezydenta Nayiba Bukele, spirali zadłużenia Waszyngtonu oraz cierpień, jakie w minionym roku znosili posiadacze Bitcoina.
Grupo Salinas obejmuje broadcasting, bankowość i telekomunikację — TV Azteca i Banco Azteca należą do jego najlepiej znanych aktywów — co oznacza, że jego wypowiedzi o rządach i pieniądzu sięgają daleko poza środowisko Bitcoina.
Rozmowa odbyła się w Pałacu Narodowym w San Salvador podczas podcastu You're The Voice, a Salinas nie złagodził swoich słów.
Okno Meksyku na 2030 rok
Pytany o największe wyzwanie stojące przed Meksykiem, Salinas zaczął od fundamentalnych atutów kraju. „Jesteśmy 130 milionami Meksykanów” — powiedział, dodając kolejne 40 milionów osób meksykańskiego pochodzenia mieszkających w Stanach Zjednoczonych, które przesyłają do domu „5 miliardów dolarów przekazów miesięcznie. Nazywamy to miłością”. Zauważył też, że połowa populacji Meksyku ma mniej niż 30 lat.
Przeszkodą jest — w jego ocenie — zarządzanie. „Mamy problem: straszne zarządzanie, jakie mamy, straszny rząd, jakiego mamy. Klasa polityczna jest podła. Są niekompetentni. Są skorumpowani. Kłamią cały czas. Dlatego musimy zmienić nasze zarządzanie. I pracuję nad tym.”
Pytany, czy zamierza być częścią tej zmiany, Salinas rozdzielił dwie areny. Jeśli chodzi o „bitwę o idee, którą nazywamy bitwą kulturową”, powiedział: „Jestem w pełni zaangażowany”. Wybory to co innego: „Bitwa wyborcza ma swój timing, ma swoje okna i ma swoje zasady, a to ja ich nie ustalam”.
Następnie nakreślił kalendarz. W czerwcu 2027 roku Meksyk wybiera całą izbę niższą Kongresu oraz 18 z 32 gubernatorów. W 2030 roku „mamy wszystko do wzięcia: Kongres, Senat, prezydenturę i pozostałych 18 gubernatorów”. Prezydenci Meksyku pełnią urząd przez jedną sześcioletnią kadencję bez możliwości reelekcji, więc cykl 2030 roku skupia pełną odnowę władzy federalnej w jednym głosowaniu — to tło sprawia, że jego słowa „musimy zmienić nasze zarządzanie” to więcej niż luźna komentarz.
„Więc w roku ’30 będzie interesująco” — powiedział. „Ale stąd do tamtej pory to długi czas, prawda? Będziemy podchodzić dzień po dniu.”
Bukele: „On był jedynym, który to zrobił”
Wieczorem przed wywiadem Salinas dołączył do prelegentów Bitcoin Histórico na kolacji z prezydentem Nayibem Bukele. W lekkim tonie salwadorski przywódca wyśmiał własny pośpiech: pospieszył się, aby uczynić Salwador pierwszym krajem przyjmującym Bitcoina jako prawny środek płatniczy — ustawa weszła w życie we wrześniu 2021 roku — bo był przekonany, że inne narody mają go ubiec. Z perspektywy czasu rush uznał za zabawny.
„A to się nie stało, prawda? On był jedynym, który to zrobił” — powiedział Salinas. „Więc takie rzeczy wymagają czasu. W świecie finansów i w kręgach rządowych istnieje wiele zakorzenionych interesów, które nie chcą widzieć końca fiata. Bo fiat — to, co nazywam oszustwem fiatem — umożliwia wszystkie wydatki, prawda? A jeśli od tego żyjesz, nie chcesz, żeby to się skończyło.”
Salinas podkreślił osobliwą pozycję monetarną Salwadoru: walutą kraju jest dolar amerykański, którego nie może drukować lokalnie. „Więc Bukele mówił wczoraj wieczorem: «To ja nie odpowiadam za inflację».”
Jest optymistą co do trajektorii kraju. „Tutaj rosną bardzo szybko” — powiedział, dodając, że oczekuje, iż Salwador „będzie radził sobie znacznie lepiej dzięki zmianom, które wprowadził Bukele”. Krytykom kraju przymknął oko: „Trzeba brać pod uwagę, od kogo coś pochodzi.”
Amerykańskie państwo opiekuńczo-militarne jest „żywe i zdrowe”
W wywiadzie z 2022 roku z Maxem Keiserem i Stacy Herbert Salinas twierdził, że pieniądz fiat jest tym, co umożliwia istnienie „wielkiego państwa”, finansując zarówno państwo militarne, jak i państwo opiekuńcze. Cztery lata później nie widzi zmian — i wskazuje Stany Zjednoczone jako najbardziej wyrazisty przykład.
„Stany Zjednoczone to maksymalny przykład państwa opiekuńczo-militarnego. Wyjątkowość Stanów Zjednoczonych polega na tym, że to one drukują rezerwową walutę świata.”
Powołując się na efekt Cantillona — obserwację szkoły austriacką, że nowo stworzony pieniądz dociera do niektórych ludzi wcześniej niż do innych — Salinas powiedział, że pierwsi w kolejce są „ci wszyscy wykonawcy zbrojeń i państwo militarne”, a za nimi programy opiekuńcze, takie jak Medicaid i szpitale.
„Więc myślę, że państwo opiekuńczo-militarne jest żywe i zdrowe” — powiedział. Według jego wyliczeń dług USA wzrósł z około 25 bilionów dolarów do 40 bilionów dolarów w ciągu ostatnich czterech lat, „i nie widać końca. Nie zamierzają przestać”.
Scharakteryzował Waszyngton jako „pożyczającego jak pijany marynarz” i ostrzegł, że koszty odsetek wypchną wszystko inne. „Kwota odsetek, które rząd USA będzie musiał zapłacić od tego długu, jest ogromna i pozostawi bardzo mało pieniędzy na wszystko pozostałe, w tym obronność i opiekę społeczną.”
„Czy to już koniec Bitcoina?”
Salinas nie owijał w bawełnę w kwestii minionego roku. „Ostatnie 12 miesięcy było piekłem dla Bitcoinerów” — powiedział. „To jest tytuł mojego wystąpienia: «Czy to już koniec Bitcoina?»”
Jego odpowiedź brzmi: nie. „Ale trzeba umieć znieść ten cios. I niewiele osób potrafi znieść ten cios, bo to znacznie bardziej psychologiczne niż finansowe.”
Wahania cen, jak argumentował, nie naruszają podstawowej tezy. „Rządy pożyczają znacznie więcej, niż powinny, wydają znacznie więcej, niż powinny, i to powoduje dewaluację waluty. A to kradzież z ludziych kieszeni. Kropka. I wszyscy jesteśmy tego ofiarami.”
Odrzucił też standardowe porady portfelowe. Klasyczna alokacja 60% akcji i 40% obligacji dla młodych inwestorów to — jego słowami — „naprawdę zła porada. Jest samolubna, pochodzi od branży finansowej”. właśnie tu — powiedział — „wkracza inwestowanie w Bitcoina”.
Paragwaj i „pierwotny grzech bankowości”
Wywiad odbył się kilka dni po tym, jak bank centralny Paragwaju przejął cyfrowego pożyczkodawcę Ueno Bank, zamrażając dostęp deponentów do ich środków, a senat kraju zagłosował za odwołaniem prezydenta Santiago Peñy ze stanowiska w związku z kryzysem. Peña, który do zeszłego roku posiadał akcje spółki matki Ueno, zaprzecza jakimkolwiek nadużyciom.
Dla Salinasa — którego Grupo Salinas posiada Banco Azteca — to wydarzenie obnażyło wadę wspólną dla każdego banku na świecie. „Pierwotnym grzechem bankowości jest pożyczanie krótkoterminowe i pożyczanie długoterminowe.”
Deponenci zakładają, że ich pieniądze są dostępne na żądanie — wyjaśnił — podczas gdy bank zobowiązał je na kredyty samochodowe, hipoteki i biurowce o dłuższych terminach zapadalności. „Wszystkie banki na świecie, w każdym kraju, działają tak samo. Pożyczają krótko i pożyczają długo, więc zawsze mają problem z płynnością. Zawsze.” Remediem byłaby bankowość o pełnych rezerwach, zauważył, „ale dziś na świecie nie ma banków o pełnych rezerwach”.
Upadek Paragwaju — powiedział — połączył tę słabość strukturalną ze złymi decyzjami — i czymś poważniejszym. „Poważniejszym zarzutem jest to, że właściciele banku wykorzystywali aktywa banku do własnych celów, poza ramami regulacyjnymi.”
Salinas nazwał Peñę „dobrym przywódcą”, dodając jednocześnie, że nie wie, jak bardzo prezydent był zaangażowany. Zasygnalizował polityczne reperkusje: „Cała lewica świętuje upadek Santiago Peñy, a populizm coraz głośniej wzywa do większej interwencji rządu i większych wydatków.”
W odniesieniu do doniesień, że w banku przechowywano pieniądze emerytalne, był bezwzględny wobec oficjalnych zapewnień, które — jak powiedział — „zazwyczaj nie są warte niczego”. Pule emerytalne, dodał, są kuszącym celem dla państwa: „Rządy uwielbiają wkładać ręce w cudze pieniądze. To świetny cel. I myślę, że to właśnie wydarzyło się w Paragwaju.”
„Zdrada paktu międzypokoleniowego”
W opowiadaniu Salinasa to najmłodsze pokolenia płacą rachunek za obietnice złożone starszym. Przed reformą emerytalną Meksyku z 1997 roku rząd — powiedział — „pobierał podatki od młodych, aby płacić emerytury starym. To naprawdę zły deal dla młodych”. Reforma zastąpiła ten układ prywatnie zarządzanymi indywidualnymi kontami emerytalnymi, znanymi jako Afores.
Źródło problemu upatruje w „tym błędnym przekonaniu, że rząd jest jak rodzic”. W Azji i Ameryce Łacińskiej „rodzina jest tratwą ratunkową ludzi. Bo nie można ufać rządowi”. W Europie i Stanach Zjednoczonych „ludziom wmówiono, że mogą ufać rządowi, i to jest błąd”.
Ojciec sześciorga dzieci i dziadek dziesięciorga wnuków, Salinas podsumował własne zobowiązanie prosto: „Będę starał się zostawić im lepsze miejsce niż to, które zastałem.”
Sięgnął po celowo prowokacyjne porównanie: „Więc co się dzieje w rodzinie, gdzie matka jest prostytutką, a ojciec pijakiem? Jaka rodzina z tego wyjdzie? Cóż, nic dobrego, prawda?” Zachód — argumentował — został „oszukany w przekonaniu, że jacyś biurokraci zaopiekują się tymi dziećmi. Nie zaopiekują się”.
„To jest zdrada paktu międzypokoleniowego” — powiedział. „To bardzo poważne. I przejawia się to w zaciąganiu długu, wojnach, wydatkach, pożyczkach studenckich…”
Jego rada dla młodych zaczyna się od świadomości: „Dowiedz się, co robią z twoją przyszłością. Dowiedz się, co robią z twoimi pieniędzmi.” Potem przychodzi to, co nazywa „ukąszeniem podatkowym”. Jego szacunkiem, rząd zabiera około 47% dochodów z pracy w Meksyku i 60% we Francji, wobec zaledwie 5% w Gwatemali. „Nie pozwól rządowi ukraść owoców twojej pracy.”
Bukele na Haiti, elektrownie jądrowe w Dominikanie
Salinas ujawnił także, że rozważa inwestycje w Republice Dominikańskiej, którą nazwał „dobrze zarządzanym krajem” z udanym naciskiem na turystykę i rolnictwo. Sąsiad na wyspie otrzymał ostrzejszą ocenę: „Haiti to rozpadający się przypadek pod względem rządów i demokracji”.
Nadzieja — zasugerował — nadchodzi z Salwadoru. Bukele niedawno wysłał ponad 2000 salwadorskich żołnierzy na Haiti, ruch, który Salinas powitał: „wysłanie 2000 żołnierzy, aby rozprawić się z gangami. Myślę, że to świetny początek we właściwym kierunku.”
Głównym wyzwaniem Dominikany — powiedział — jest energia, którą kraj musi importować. Jedną z rozważanych przez niego opcji są małe elektrownie jądrowe, choć prezydent Luis Abinader obawia się wpływu na turystykę. Salinas nie podziela tej obawy. „Nie ma turystyki bez energii, prawda? Potrzeba dużo energii.”
„To nie jest takie trudne”
Pytany, co podtrzymuje jego optymizm, Salinas opisał cykl, który — jak wierzy — napędza dobrobyt: wolność rodzi kreatywność, udane pomysły są kopiowane, a kopiowanie napędza ulepszanie. „Kopiuj, ulepszaj. Kopiuj, ulepszaj. I to prowadzi do dobrobytu.”
Stojącą przeszkodą jest — w jego przekonaniu — państwo. „Ograniczają wolność. Ograniczają innowacje poprzez regulacje. Ograniczają konkurencję poprzez wszystkie te protekcjonistyczne i koleszowskie prawa, prawda? A potem zabierają produkt z rąk i ust ludzi i wydają go na głupoty.”
Jego recepta jest zwięzła: „To wolność, innowacja, konkurencja, dobrobyt. Małe, bardzo małe państwo, dla prawa i porządku oraz obrony. To wszystko.”
Zasady libertarianizmu, rozumienie pieniądza ekonomisty ze szkoły austriackiej, przekonanie Bitcoinera i przywiązanie patriarchry do rodziny: Salinas otwarcie określił swoją receptę. Czego Meksyk dowie się do 2030 roku, to czy zamierza ją sam podać do stołu.
Ten artykuł po raz pierwszy pojawił się w Bitcoin Magazine, jego autorką jest Efrat Fenigson.