W ciągu pięciu tygodni Revolut i Nubank zaprezentowały swoim klientom stablecoiny — i żaden z nich nie zdecydował się na samodzielne emitowanie monet.

Ich decyzje wskazują na rynek, w którym ekonomia stablecoinów coraz silniej podąża za relacją z klientem, a nie za firmą emitującą token.

Licencja, która wyklucza emisję

2 września amerykański Urząd Kontrolera Waluty (Office of the Comptroller of the Currency, OCC) udzielił Revolutowi wstępnej warunkowej zgody na amerykańską licencję bankową. Decyzja obejmuje strony wymogów kapitałowych, warunków i kolejnych zatwierdzeń.

Jedna z sekcji odnosi się bezpośrednio do stablecoinów marki Revolut.

"Bank NIE będzie emitentem i NIE będzie zarządzał żadnymi rezerwami związanymi ze stablecoinami marki Revolut."

Stablecoiny będą nosić nazwę Revolutu, ale zabezpieczy je podmiot trzeci. Zgodnie z zapisami OCC rola Revolutu będzie ograniczona do "marketingu oraz zapewniania klientom dostępu i depozytu przez TechCo", spółkę zależną Revolutu.

To coś mówi o wyłaniającym się modelu: Revolut i Nubank wprowadziły stablecoiny swoim klientom, nie stając się emitentami — i nie są w tym sami.

Revolut pierwszy z EURR

W sierpniu 2026 roku Revolut rozpoczął etapowe wdrażanie EURR, stablecoina denominowanego w euro, dla uprawnionych klientów w Danii, Polsce i Portugalii. Szers dostępność w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym jest oczekiwana jeszcze w tym roku.

Stablecoin jest zaprojektowany tak, aby utrzymywać wartość jednostki swojej waluty bazowej i jest zabezpieczony gotówką oraz innymi bezpiecznymi aktywami. W ramach unijnych przepisów MiCA (Markets in Crypto-Assets) — unijnego regulaminu emisji i usług kryptoaktywów — token powiązany z jedną walutą jest regulowany jako token pieniądza elektronicznego.

EURR nosi nazwę Revolutu, ale jego emitentem jest Bridge Building S.A., luksemburska instytucja pieniądza elektronicznego należąca do Bridge, którą Stripe przejął w lutym 2025 roku. Bridge informuje, że EURR działa na jego platformie Open Issuance, a regulowany na Cyprze biznes krypto Revolutu udostępnia token w swojej aplikacji.

"EURR łączy 80 milionów klientów Revolutu bezpośrednio z finansami on-chain", powiedział Emil Urmanshin, szef krypto i nowych przedsięwzięć w Revolut.

Nubank z Nu Global

10 września spółka macierzysta Nubanku uruchomiła w Stanach Zjednoczonych Nu Global, opisując go jako "wielowalutowe konto cyfrowe dla osób żyjących globalnie".

Depozyty są przeliczane na USDC lub EURC, stablecoiny w dolarach i euro emitowane przez Circle. Nu reklamuje zmienne roczne stopy zwrotu odpowiednio 3,50% i 2,20%, a także bezpłatne przelewy do ponad 35 krajów, początkowo w Europie i Ameryce Łacińskiej.

Ogłoszenie Nubanku nie wymieniło Circle; Circle ogłosił integrację osobno. To rozróżnienie ma znaczenie: monety należą do Circle, podczas gdy relacja z klientem — według Nubanku ponad 140 milionów klientów — pozostaje przy Nubanku.

## Znana struktura z pewną odmianą

Ten układ istniał na długo przed stablecoinami. Firmy fintech od dawna nakładają swoje marki i relacje z klientami na licencjonowane banki, które dostarczają regulowany bilans. Sam Nubank stosuje ten model w Stanach Zjednoczonych, gdzie Lead Bank świadczy jego amerykańskie usługi bankowe i obsługuje kartę kredytową.

Stablecoiny zaczynają przyjmować tę samą formę. PYUSD firmy PayPal jest emitowany przez Paxos Trust Company. Klarna ogłosiła KlarnaUSD na platformie Open Issuance firmy Bridge w zeszłym roku. Revolut dołączył teraz do tej grupy.

Istnieje jednak istotna różnica między modelem banku-sponsora a stablecoinami. Karta zazwyczaj pozostaje w programie, w którym została wydana. Stablecoin może przemieszczać między publicznymi blockchainami, giełdami i portfelami oraz między osobami, które mogły nigdy nie otworzyć konta w Revolut.

Gdy stablecoin zmienia właściciela, marka w pierwotnej aplikacji traci na znaczeniu. Ostatecznie liczy się nazwa emitenta — podmiotu odpowiedzialnego za roszczenie posiadacza.

Dlaczego nie emitować samodzielnie?

Zasadniczo Revolut mógł sam wyemitować EURR. MiCA zezwala uprawnionym instytucjom kredytowym na emisję tokenów pieniądza elektronicznego, a Revolut Bank UAB się do nich kwalifikuje. Zamiast tego wybrał zewnętrznego emitenta i nie publicznie wyjaśnił tej decyzji. Wyróżniają się dwa czynniki.

Po pierwsze, ekonomia podąża za dystrybucją. Emitenci stablecoinów osiągają dochody — głównie z odsetek od rezerw zabezpieczających ich tokeny — a następnie dzielą się częścią tej ekonomii z firmami przyciągającymi klientów. Circle wygenerował 668 milionów dolarów dochodu z rezerw w drugim kwartale i zgłosił 410 milionów dolarów kosztów dystrybucji i transakcyjnych. Zgodnie z umową z Coinbase, odnowioną w sierpniu do 2029 roku, Coinbase zatrzymuje cały dochód z rezerw wygenerowany przez USDC przechowywane na jego platformie, a także część innych korzyści ekonomicznych.

Open Issuance firmy Bridge działa na podobnej zasadzie. Marki mogą osiągać nagrody z rezerw, podczas gdy Bridge zarządza operacjami rezerw, płynnością i zgodnością regulacyjną. Ani Revolut, ani Bridge nie ujawniły, jak podzielona jest ekonomia EURR.

Drugim czynnikiem jest to, że emisja stablecoina jest sama w sobie działalnością regulowaną. Emitent odpowiada za rezerwy, odkupienie po wartości nominalnej, ujawnienia informacji i nadzór regulacyjny. Korzystanie z licencjonowanego emitenta przenosi znaczną część tego ciężaru regulacyjnego z marki skierowanej do klientów.

Kalkulacja Nubanku jest nieco inna. Nu Global jest zaprojektowane wokół przemieszczania pieniędzy między ponad 35 krajami, a nowo stworzony stablecoin marki Nu zaczynałby bez ugruntowanej sieci użytkowników i akceptacji. USDC i EURC mają już tę infrastrukturę. Dla konta transgranicznego korzystanie ze sprawdzonego stablecoina może być zatem zaletą.

Czyj bilans stoi za tokenem?

Dla posiadaczy bilans znajduje się gdzie indziej. Euro na koncie Revolutu stanowi roszczenie wobec Revolutu. Token EURR w tej samej aplikacji stanowi roszczenie wobec Bridge Building S.A., jego luksemburskiego emitenta. Zgodnie z MiCA prawo do odkupienia tokena po wartości nominalnej przysługuje emitentowi.

Dla klientów Nu Global droga powrotna do gotówki prowadzi przez Nubank, podczas gdy warunki Circle pozwalają na bezpośrednie odkupienie USDC wyłącznie posiadaczom kont Circle Żaden z tokenów nie stanowi konwencjonalnej lokaty bankowej, co oznacza, że systemy gwarancji depozytów co do zasady nie mają zastosowania.

Klienci Nu Global niekoniecznie podejmują też osobną decyzję o posiadaniu kryptowalut — gdy pieniądze wpłyną do produktu, saldo istnieje jako stablecoin.

Dla marki rynek działa jednak inaczej. Wielowarstwowe struktury finansowe mają znany punkt awarii. Gdy Synapse, firma technologiczna łącząca aplikacje fintech z bankami partnerskimi, ogłosiła upadłość w 2024 roku, niektórzy klienci nie mogli uzyskać dostępu do swoich środków przez tygodnie lub miesiące. Wymogi MiCA dotyczące rezerw i odkupienia mają zmniejszać tego rodzaju ryzyko dla tokenów pieniądza elektronicznego, ale ekspozycja na ryzyko reputacyjne pozostaje. Jeśli coś pójdzie nie tak z EURR, to nazwa Revolutu jest tą, którą widzą klienci.

Warstwa infrastruktury wygrywa w każdym scenariuszu

Pod tymi dwiema premierami stoją Stripe i Circle. Stripe przekształca emisję stablecoinów w infrastrukturę, którą firmy mogą kupować i obsługiwać pod własnymi markami. Circle udostępnia swoje stablecoiny innym firmom finansowym do dystrybucji.

Każda nowa marka skierowana do klientów może zatem wzmacniać stojącego za nią dostawcę infrastruktury. Im więcej firm dystrybuuje ten sam stablecoin, tym większa staje się jego sieć i znaczenie rynkowe.

Banki stoją teraz przed wyborem. Mogą emitować stablecoina na własnej licencji, kontrolując rezerwy, ekonomię i relacje regulacyjne — ale zaczynając od tokena, którego nikt inny nie będzie miał. Albo mogą nakleić swoją markę na stablecoina wyemitowanego przez kogoś innego, zachowując relację z klientem i negocjując udział w ekonomii. Druga opcja daje klientom od pierwszego dnia dostęp do sprawdzonej monety i jej istniejącej sieci, ale klienci zaznajamiają się także z nazwą zewnętrznego emitenta.

Trzy otwarte pytania

Można było oczekiwać, że decyzja OCC opisze bank przygotowujący się do emisji własnego stablecoina. Opisuje odwrotność — a premiery Revolutu i Nubanku wskazują ten sam kierunek.

Trzy informacje uprościłyby obraz ekonomii:

• Jak podzielony jest dochód z rezerw EURR?
• Kto ostatecznie finansuje stopę zwrotu oferowaną przez Nu Global?
• Kto będzie stał za amerykańskimi stablecoinami Revolutu, których decyzja OCC nie identyfikuje, gdy wejdą w życie przepisy amerykańskiego ustaw GENIUS Act — federalnych ram dla stablecoinów płatniczych?

Dopóki te pytania nie zostaną udzielone, praktyczne rozróżnienie pozostaje przy posiadaczu. Roszczenie posiadacza EURR jest wymierzane wobec luksemburskiego emitenta Bridge. Klient Nu Global uzyskuje dostęp do rezerw Circle przez Nubank.

Marka wyświetlana na ekranie należy do aplikacji. Ale bilans, który ostatecznie zaspokaja posiadacza, nie należy ani do Revolutu, ani do Nubanku.

Ta opinia została pierwotnie opublikowana na LinkedIn i ukazała się na BitcoinKE.