Liderzy biznesu, od prezesa JPMorgan Jamie’ego Dimona po prezesa Tesli Elona Muska, argumentowali, że pracownicy muszą wrócić do biura w imię produktywności i współpracy. Nowe badanie sugeruje jednak, że odwrotna polityka może być korzystniejsza dla dobrostanu pracowników — a nawet dla wyników finansowych firm.

Badacze śledzili 7,704 pracowników University of Texas MD Anderson Cancer Center w trzech modelach pracy: około jednej czwartej pracowała całkowicie zdalnie, jedna czwarta hybrydowo, a około połowa wyłącznie stacjonarnie.

Wyniki pokazały, że pracownicy wykonujący pracę w pełni zdalnie zgłaszali najwyższy poziom dobrostanu w miejscu pracy, szeroko rozumianego jako zdrowie fizyczne, psychiczne, emocjonalne, społeczne i finansowe. Osoby pracujące wyłącznie stacjonarnie zgłaszały najniższy poziom dobrostanu. Badanie, opublikowane w zeszłym miesiącu w czasopiśmie Frontiers in Psychology, wykazało też niewiele dowodów na to, że pracownicy zdalni czuli się mniej związani ze współpracownikami lub kulturą organizacyjną. Ponieważ dane pochodzą z jednej instytucji — akademickiego centrum onkologicznego — pozostają pytania, na ile ten wzorzec można odnieść do innych branż i rodzajów pracy.

„Nasze wyniki podważają założenie, że samo sprowadzenie ludzi do budynku automatycznie sprawi, że będą bardziej zaangażowani, bardziej związani lub bardziej skłonni zostać” — powiedziały Fortune we wspólnym oświadczeniu współautorki Stefanie Johnson, profesor University of Colorado Leeds School of Business, oraz Courtney Holladay, chief learning officer w MD Anderson Cancer Center.

„Błędem jest traktowanie fizycznej obecności jako celu, zamiast pytać, co organizacje chcą dzięki niej osiągnąć. Jeśli celem jest współpraca, mentoring, innowacje, budowanie relacji lub kultura organizacyjna, pracodawcy powinni projektować doświadczenia, które rzeczywiście przynoszą takie rezultaty.”

Praca zdalna może pomóc firmom oszczędzać pieniądze, zatrzymując talenty

Korzyści z pracy zdalnej nie ograniczały się do tego, jak pracownicy oceniali własne samopoczucie. Rok po zakończeniu pierwszej ankiety badacze przeanalizowali rotację pracowników i stwierdzili, że osoby z wyższym poziomem dobrostanu rzadziej odchodziły z organizacji, co oznacza, że praca zdalna była powiązana z wyższą retencją.

Dla firm utrzymanie pracowników może być znaczącą korzyścią finansową. Jeszcze przed pandemią, która przyspieszyła rozwój pracy zdalnej, amerykańskie przedsiębiorstwa traciły rocznie $1 trillion z powodu dobrowolnej rotacji, wynika z analizy Gallup z 2019 roku. Przeciwnicy nakazów powrotu do biur argumentowali jednak, że zmuszanie pracowników do obecności w biurze może służyć jako tylne drzwi do redukcji zatrudnienia bez formalnych zwolnień. Ankieta z ubiegłego roku sugerowała, że obawa ta nie była całkowicie bezpodstawna: co piąty specjalista HR przyznał, że polityka firmy dotycząca pracy stacjonarnej miała na celu skłonienie pracowników do odejścia.

„Wyraźnie musimy zakwestionować motyw” — powiedziała Johnson, wskazując na inne badania, które wykazały, że liderzy przejawiający silniejsze cechy narcystyczne częściej nie lubią pracy zdalnej.

Odpowiedź nie musi jednak być tak prosta jak wybór między pracą zdalną a stacjonarną. Model hybrydowy bywa przedstawiany jako najlepsze z obu światów — daje pracownikom elastyczność, a jednocześnie zachowuje możliwość kontaktu twarzą w twarz. Może jednak tworzyć własne problemy, od koordynowania grafików po dojazdy w wybrane dni i ustalanie, którzy współpracownicy rzeczywiście będą obecni.

„Słyszeliśmy od osób, które przychodzą do biura, a ich dzień w biurze upływa na rozmowach przez Zoom lub Teams, i to jest naprawdę frustrujące, bo wtedy myślą: »Przecież mogłem to zrobić w domu«” — powiedziała Holladay, dodając, że praca zdalna może też obniżać koszty dzięki mniejszemu zapotrzebowaniu na powierzchnię biurową.

Choć badacze nie mierzyli produktywności, argumentują ogólnie, że większe znaczenie niż konkretny model pracy może mieć elastyczność. Johnson powiedziała, że może to być szczególnie ważne dla młodszych pracowników, którzy dopiero na początku kariery budują znaczące relacje.

„Nie chodzi o to, żeby trzeba było przekupywać pracowników, by przyszli do biura” — powiedziała Johnson. Dodała jednak, że jeśli pracownicy mają przychodzić, firmy powinny dać im powód, by uznali ten czas za wartościowy.

Liderzy publiczni i prywatni pozostają stanowczy w sprawie powrotu do biur

Wyniki pojawiają się ponad pięć lat po tym, jak pandemia COVID-19 wywróciła do góry nogami biurowe normy, oraz w czasie, gdy niektóre z najpotężniejszych głosów w amerykańskim biznesie nadal przekonują do pracy w biurze.

Jamie Dimon, prezes JPMorgan Chase, od dawna jest jednym z najbardziej otwartych zwolenników pracy stacjonarnej na Wall Street, wzywając ponad 300,000-osobową załogę z powrotem do biura pięć dni w tygodniu.

„Jeśli idziesz ze mną na spotkanie, masz moją pełną cholerną uwagę przez cały czas” — powiedział wcześniej w tym roku podczas Hill and Valley Forum, dodając, że praca zdalna sprawdza się dobrze tylko w niektórych zawodach, takich jak call center. Dla wszystkich pozostałych, w tym dla młodych ludzi i menedżerów, jego zdaniem najlepsza jest praca na miejscu. Młodzi ludzie, dodał, muszą pracować osobiście, ponieważ wciąż się uczą.

Prezes Tesli Elon Musk przyjął podobnie twarde stanowisko. W 2022 roku powiedział pracownikom, że każdy, kto chce pracować zdalnie, musi spędzać w biurze co najmniej 40 godzin tygodniowo albo odejść z firmy.

„Tesla ma i będzie tworzyć oraz faktycznie produkować najbardziej ekscytujące i znaczące produkty spośród wszystkich firm na Ziemi. To się nie wydarzy przez odfajkowanie obowiązków” — powiedział Musk.

Inni duzi pracodawcy poszli w tym samym kierunku: Amazon zaczął wymagać od pracowników korporacyjnych powrotu do biura pięć dni w tygodniu w January 2025.

Rząd federalny również naciskał na powrót setek tysięcy pracowników do biur, a dyrektor Office of Personnel Management Scott Kupor był kluczową postacią realizującą agendę powrotu do biur prezydenta Donalda Trumpa.

„Nawet w przypadku prac, które można wykonywać w dużej mierze w izolacji, produktywność może być zakłócana przez rozproszenia obecne w domu” — napisał Kupor w blogowym wpisie z January 2026 zatytułowanym „Why Showing Up Counts”. „Nadzorowanie ogromnej, w dużej mierze zdalnej federalnej siły roboczej nie jest czymś, do czego rząd federalny jest dobrze przygotowany.”

Jednak w wycieku audio uzyskanym przez Fortune Kupor przyznał później w momencie, gdy mikrofon był włączony, że celowo nagrał wideo na tle pustej ściany, pracując z domu, aby nie spotkała go krytyka za pracę zdalną.

Rzecznik powiedział, że Kupor miał wolny dzień i dlatego nie był uznawany za osobę pracującą zdalnie. Mimo to cała sytuacja pokazuje napięcie stojące w centrum debaty o powrocie do biur: nawet gdy firmy i rządy twierdzą, że pracownicy mają się lepiej w biurze, urok pracy z domu bywa trudny do zignorowania — także dla osób tworzących te zasady.

Ta historia pierwotnie ukazała się na Fortune.com