Katar dał do zrozumienia, że Iran i Oman muszą najpierw zawrzeć dwustronne porozumienie w sprawie Cieśniny Ormuz, zanim będą mogły zostać wznowione szersze negocjacje między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, i uważa, że przedłużający się impas prawdopodobnie ograniczy potencjał spadkowy cen ropy.

Majed al-Ansari, rzecznik katarskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, oświadczył, że rozmowy między Teheranem a Maskatem stały się kluczowym krokiem w kierunku restartu szerszego procesu dyplomatycznego. Negocjacje dotyczą ustaleń związanych z ruchem morskim przez ten strategiczny szlak wodny, na którym od początku wojny między USA a Iranem doszło do dramatycznego spadku żeglugi. Cieśnina jest jednym z najważniejszych węzłów energetycznych świata – w wąskim przesmyku między Iranem a Omanem normalnie przepływa nim około jednej piątej światowego obrotu ropą naftową, dlatego zakłócenia w tym rejonie odzywają się echem na globalnych rynkach energetycznych.

Al-Ansari dodał, że porozumienie w sprawie Ormuz znacznie ułatwiłoby mediatorom sprowadzenie Waszyngtonu i Teheranu z powrotem do stołu negocjacyjnego. Katar wcześniej podkreślał, że priorytetem jest przywrócenie normalnej żeglugi przez cieśninę oraz stworzenie warunków niezbędnych do szerszego porozumienia dyplomatycznego. Oba państwa Zatoki Perskiej od dawna mają na koncie rolę pośredników w tym sporze: Oman wielokrotnie służył jako dyskretny kanał między Waszyngtonem a Teheranem, w tym jako gospodarz kontaktów, które położyły podwaliny pod porozumienie nuklearne z 2015 roku, natomiast Katar często występował w roli regionalnego mediatora.

Te wypowiedzi padają w sytuacji, gdy negocjacje między USA a Iranem pozostają w martwym punkcie, a obie strony roszczą sobie prawo do kontroli nad cieśniną. Iran konsekwentnie wskazuje, że ponowne otwarcie szlaku wodnego jest powiązane z szerszymi kwestiami, natomiast Stany Zjednoczone uczyniły z ponownego otwarcia tego strategicznego przejścia centralne żądanie. Rozstrzygnięcie sporu ma bezpośrednie znaczenie dla samego Kataru, ponieważ jeden z największych na świecie eksporterów skroplonego gazu ziemnego transportuje swoje LNG przez Ormuz na rynki globalne, co wiąże interesy gospodarcze Dosy bezpośrednio z przywróceniem bezpiecznej żeglugi.

Zgodnie z raportem przedłużający się impas będzie prawdopodobnie tłumił apetyt na ryzyko, ponieważ ryzyka inflacyjne pozostają przesunięte w stronę wzrostu. Jednak gdy ryzyko to zniknie z równania, aktywa o podwyższonym ryzyku powinny zyskać nową dynamikę wzrostową wraz z osłabnięciem obaw dotyczących inflacji i zaostrzania polityki pieniężnej przez Rezerwę Federalną.