AktualnościMakroProfesorowie pracują po 55 godzin tygodniowo, podczas gdy płace stagnują, a władze stanowe zaostrzają nadzór nad wszelkimi prawami

Profesorowie pracują po 55 godzin tygodniowo, podczas gdy płace stagnują, a władze stanowe zaostrzają nadzór nad wszelkimi prawami

Autor: Fortune Crypto·

Najważniejsze informacje

  • •Zarząd Regentsów Kansas przyjął politykę wymagającą pisemnych planów pracy, obowiązkowych ocen rocznych i kompleksowych przeglądów koleżeńskich co pięć lat dla kadry z wszelkimi prawami, z możliwością zwolnienia lub przeniesienia po dwóch z rzędu niezadowalających ocenach.
  • •Stanowy audyt legislacyjny w Utah objął 666 ocen wyników kadry z wszelkimi prawami; tylko osiem stwierdziło konieczność poprawy nauczania, w tym 40 przypadków ocen „zadowalających” mimo dowodów na słabe nauczanie.
  • •Odsetek kadry na pełnoetatowych stanowiskach z wszelkimi prawami lub na ścieżce spadł z około 53% w 1987 r. do 32% jesienią 2023 r. według AAUP, a wydziały takie jak historia i inżynieria na Wichita State straciły około połowy kadry.
  • •Kadra raportuje wymagające obciążenia — w tym 55-godzinne tygodnie i 12-godzinne dni pracy w niektórych uczelniach communitowych — podczas gdy średnie wynagrodzenia wzrosły o 2,3% między jesienią 2024 a 2025 r., poniżej inflacji 2,7%, pozostawiając realne pensje o 9,5% poniżej poziomu z jesieni 2019 r.
  • •Zwycięstwa demokratów w listopadowych wyborach śródokresowych w Teksasie i Wisconsin mogą złagodzić naciski polityczne na uniwersytety, ale istniejące środki rozliczalności pozostają w mocy, a odbudowa zaufania społecznego i utraconych zdolności badawczych zajmie lata.
Profesorowie pracują po 55 godzin tygodniowo, podczas gdy płace stagnują, a władze stanowe zaostrzają nadzór nad wszelkimi prawami

Publiczne uniwersytety uczyniły amerykańskie szkolnictwo wyższe miejscem przyciągającym studentów i badaczy z całego świata. Teraz prawodawcy i zarządy od Kansas po Utah domagają się dowodów, że profesorowie tam wykładający pracują wystarczająco ciężko.

Członkowie kadry, którzy rozmawiali z Fortune, twierdzą, że to założenie jest błędne. Opisują 55-godzinne tygodnie pracy, wydziały, które straciły nawet połowę pracowników, oraz podwyżki, które nie nadążyły za inflacją.

„Tracimy grunt”, powiedziała Renita Coleman, profesor dziennikarstwa na Uniwersytecie Teksańskim w Austin.

W miarę jak nasila się kontrola szkolnictwa wyższego, prawodawcy stanowi, zarządy i administracje uniwersytetów kwestionują, jak profesorowie spędzają czas i czy dostarczają wystarczającej wartości w zamian za pensje i gwarancje zatrudnienia. Niektórzy decydenci dążyli do ograniczenia wszelkich praw, inni wymagają szczegółowego wykazu obowiązków kadry.

Krytycy postrzegają wszelkie prawa jako ochronę dla słabszych pracowników. Kadra twierdzi, że to błędne odczytanie zawodu

Zaufanie społeczeństwa do amerykańskiego szkolnictwa wyższego znacząco spadło w ciągu ostatniej dekady. Według Gallup, 38% Amerykanów wyraziło dużą lub całkiem sporą ufność wobec szkolnictwa wyższego w 2026 r., w porównaniu z 57% w 2015 r. Odsetek wyrażający bardzo małą lub żadną ufność wzrósł z 10% do 25%.

Spadek zaufania następuje w kontekście obaw o rosnące koszty studiów, wartość dyplomów i konflikty polityczne na kampusach. Te frustracje podsyciły sceptycyzm wobec wszelkich praw, które nadają profesorom stały status kadry po spełnieniu standardów uczelni w zakresie nauczania, badań i służby.

Wszelkie prawa miały chronić wolność akademicką. Ale American Council of Trustees and Alumni przyznało w lipcu, że społeczeństwo coraz częściej postrzega je jako „zwykłą obietnicę stabilności zatrudnienia, nawet dla niekompetentnych lub nieproduktywnych profesorów”.

Na tym tle prawodawcy i zarządy w stanach takich jak Wisconsin, Utah, Ohio i Kansas ruszyły do zaostrzenia rozliczalności kadry. Ich środki obejmują minimalne obciążenia dydaktyczne, surowsze przeglądy po uzyskaniu wszelkich praw i inne wymogi mające zapewnić, że profesorowie wykonują swoją część pracy.

Dla Coleman założenie, że profesorowie zwalniają tempo po uzyskaniu wszelkich praw, jest odległe od rzeczywistości.

„Gdyby tylko chodzili za nami przez jakiś czas, zobaczyliby, że to absurd”, powiedziała. „Presja — tak myślą, że gdy tylko dostaniemy wszelkie prawa, przestaniemy pracować”.

Zdobycie wszelkich praw może zająć około sześciu lat, a do tego czasu tempo pracy staje się nawykiem, powiedziała Coleman. Idea zwolnienia tempa może wydawać się niemal obca.

„Do czasu, gdy dostajemy wszelkie prawa, jesteśmy tak wżereni w to, że nie możemy przestać”, powiedziała.

George Dehner, profesor historii i przewodniczący wydziału na Wichita State University, powiedział, że kontrola często zaczyna się od podstawowego niezrozumienia, czym zajmują się profesorowie.

„Jeśli myślisz, że kadra cię oszukuje i tak naprawdę nie pracuje ciężko… to przekonanie, że kadra pracuje cztery czy sześć godzin tygodniowo na zajęciach, to głębokie niezrozumienie pracy kadry”, powiedział Dehner. Dodał, że on i jego koledzy „łatwo” pracują po 55 godzin tygodniowo, mimo że kontrakty przewidują 40-godzinne tygodnie podczas dziewięciomiesięcznego roku akademickiego.

Kansas wymaga pisemnych planów pracy i pięcioletnich przeglądów dla kadry z wszelkimi prawami

Wiele uniwersytetów od dawna stosuje przybliżony model 40-40-20 dla czasu kadry: 40% nauczanie, 40% badania i 20% służba na rzecz instytucji i szerszej społeczności.

W styczniu Zarząd Regentsów Kansas, który zarządza sześcioma publicznymi uniwersytetami stanu, sformalizował te oczekiwania. Zgodnie z nową polityką kadra trzech uniwersytetów badawczych — Uniwersytetu Kansas, Kansas State i Wichita State — musi poświęcać 40% do 55% obciążenia pracą na nauczanie, 35% do 45% na badania i 5% do 20% na służbę publiczną. Na trzech uniwersytetach regionalnych nauczanie stanowi 60% do 75% obciążenia.

Każdy członek kadry potrzebuje teraz pisemnego planu pracy, a oceny roczne są obowiązkowe. Kadra nieosiągająca oczekiwań dotyczących obciążenia pracą trafia na plan poprawy. Członkowie kadry z wszelkimi prawami, którzy otrzymają dwa z rzędu niezadowalające oceny roczne, stają w obliczu zwolnienia, przeniesienia lub dodatkowego rocznego planu poprawy.

Kadra z wszelkimi prawami będzie również przechodzić kompleksowy przegląd koleżeński co pięć lat, zamiast co siedem.

Dehner opisał politykę jako ustępstwo wobec prawodawców, którzy naciskali na przekazanie regentom większych uprawnień do cofania wszelkich praw. Zamiast chronić kadrę, nowe wymogi — jak twierdzi — odzwierciedlają to samo podejrzenie, że profesorowie nie pracują wystarczająco.

„To zdecydowanie nie jest mile widziane”, powiedział Dehner. „Pochodzi z miejsca, gdzie istnieje głębokie podejrzenie, że kadra nic nie robi… to złowrogi punkt wyjścia. To przekonanie, że kadra jest leniwa i ich oszukuje [jest] pogłębione przez fakt, że nie mają pojęcia, co robią ludzie w szkolnictwie wyższym”.

Gamal Weheba, profesor inżynierii na Wichita State, również postrzega politykę jako próbę przebłagania prawodawców, a nie sensowny miernik produktywności. Praca akademicka — argumentował — nie może być mierzona godzinami spędzonymi w sali wykładowej czy biurze.

„To nie jest kwestia posiadania karty czasu pracy, którą ja wbijam i wybijam zanim porozmawiam ze studentami”, powiedział Weheba. „To nigdy nie może się zdarzyć”.

Zarząd Regentsów Kansas nie odpowiedział na prośbę Fortune o komentarz. Podczas styczniowego posiedzenia regent Matt Crocker powiedział, że nowe polityki wzmacniają rozliczalność wydatków stanu na szkolnictwo wyższe, według University Daily Kansan.

„Pytanie, które stale otrzymuję, zwłaszcza tutaj, w Topece, dotyczy tego, czy dobrze zarządzam środkami stanu przeznaczonymi na szkolnictwo wyższe, i myślę, że program i polityki pomagają na to pytanie odpowiedzieć”, powiedział Crocker.

Więcej pracy, mniej profesorów z wszelkimi prawami, by ją dzielić

Największą frustracją kadry wobec nowych nakazów jest to, że od niej wymaga się więcej bez dodatkowych kolegów do dzielenia obciążenia.

Gdy Coleman zaczęła uczyć na UT Austin w 2005 r., jej wydział liczył około 25 pełnoetatowych członków kadry z wszelkimi prawami. Dziś ma około 18, co oznacza spadek o około 28%.

Ten sam wzorzec pojawia się w Kansas. Dehner powiedział, że wydział historii na Wichita State skurczył się z około 17 członków kadry, gdy dołączał w 2004 r., do około dziewięciu dzisiaj. Weheba powiedział, że liczebność kadry wydziału inżynierii spadła z około 14 do ośmiu.

Na poziomie krajowym około 32% członków kadry posiadało pełnoetatowe stanowiska z wszelkimi prawami lub na ścieżce jesienią 2023 r., w porównaniu z około 53% w 1987 r., według danych American Association of University Professors (AAUP).

Spadek ten ma znaczenie, ponieważ kadra z wszelkimi prawami wykonuje obowiązki daleko wykraczające poza nauczanie. Zasiadają w komisjach uniwersyteckich, doradzają studentom, pomagają kolegom ubiegać się o finansowanie badań i wchodzą w komisje rekrutacyjne dla nowych przywódców uniwersytetów — co bywa szczególnie czasochłonne wobec ciągłej rotacji prezydentów uczelni.

Profesorowie stają też przed wyzwaniami, które były znacznie mniej widoczne, gdy wielu z nich rozpoczynało karierę: kryzysy zdrowia psychicznego studentów, szybkie upowszechnienie sztucznej inteligencji, cięcia finansowania badań oraz niepokoje polityczne i społeczne na kampusach.

„Na ramiona kadry spada więcej obciążeń niż kiedykolwiek, co wywiera niewiarygodny nacisk na nich indywidualnie, ale też na cały ekosystem szkolnictwa wyższego”, powiedział Geoff Watson, dyrektor generalny NCFDD, organizacji zapewniającej zasoby rozwojowe dla kadry.

„Kiedy zsumuje się to wszystko, od kadry wymaga się więcej, a de facto otrzymują mniejsze wsparcie niż kiedykolwiek”, dodał.

Żadne z tego nie oznacza, że profesorowie powinni być zwolnieni z rozliczalności, ani że wszyscy narzekają, powiedziała Coleman. Uniwersytety od dawna mają mechanizmy radzenia sobie z członkami kadry, którzy nie spełniają oczekiwań, w tym usuwanie niektórych ze stanowisk.

Audyt legislacyjny opublikowany w Utah w październiku sugeruje, że te mechanizmy nie zawsze działają. Audytorzy przejrzeli materiały z 666 ocen wyników kadry z wszelkimi prawami, i tylko osiem stwierdziło, że nauczanie profesora wymaga poprawy.

Audytorzy wskazali 40 przypadków, w których profesorowie otrzymali oceny „zadowalające” mimo dowodów na słabe nauczanie. Generalny Audytor Legislacyjny Utah Kade Minchey powiedział Fortune, że jego biuro otrzymało również zarzuty dotyczące nękania i profesorów niepojawiających się na zajęciach.

Raport przypisał znaczną część problemu przywództwu. Przewodniczący wydziałów, często odpowiedzialni za rozliczanie kadry, zwykle rotują na stanowisku i przejmują obowiązki administracyjne w dodatku do własnego nauczania, badań i służby, co pozostawia im mało czasu i motywacji do konfrontowania kolegów.

„Gdy przewodniczący są najpierw kadrą, a dopiero potem przełożonymi, mogą zaniedbywać trudniejsze, czasochłonne obowiązki przywódcze, które napędzają rozliczalność”, stwierdzono w raporcie.

Audyt w Utah wezwał uniwersytety do wzmocnienia roli nadzorczej kierowników wydziałów i przedefiniowania obowiązków przewodniczących. Wezwał również ustawodawcę do rozważenia, czy minimalne procedury wymagane do usunięcia profesora z wszelkimi prawami nie są nadmierne.

Minchey podkreślił, że ustalenia nie były „atakiem na wszelkie prawa”, lecz raczej „problemem przywództwa i problemem struktury”.

Naciski na kadrę nie ograniczają się do stanów republikańskich

Znaczna część nacisków na rozliczalność kadry pochodziła od legislatyw zdominowanych przez Republikanów, a wybory śródokresowe 3 listopada przetasowały tę mapę polityczną. W Teksasie demokratka Gina Hinojosa pokonała gubernatora Grega Abbotta, według KSAT. W Wisconsin, które uchwaliło minimalne obciążenie dydaktyczne, demokraci przejęli obie izby legislatywy, według Wisconsin Public Radio.

Te wyniki dają części kadry powody do optymizmu, ale żadne nie zmienia istniejącej polityki, a znaczące zmiany raczej nie nastąpią z dnia na dzień. Najbliższe punkty kontrolne dla dążeń do rozliczalności są już wyznaczone: pisemne plany pracy i obowiązkowe oceny roczne w Kansas obowiązują, a audyt w Utah postawił przed legislatywą kwestię procedur usuwania kadry z wszelkimi prawami. Tymczasem obciążenie pracą nie ogranicza się do stanów rządzonych przez Republikanów.

W Massachusetts darmowa uczelnia communitowa przyczyniła się do wzrostu liczby zapisów o ponad 43% od 2022 r., dodając około 27 000 studentów, według stanu. Program otworzył drzwi dla studentów, jednocześnie zwiększając nacisk na profesorów, którzy ich uczą.

Darren Stocker, profesor kryminologii na Cape Cod Community College, zazwyczaj uczy pięciu przedmiotów w semestrze. Każdy może liczyć do 32 studentów, a on często robi miejsce na więcej.

Efektem są dni pracy trwające co najmniej 12 godzin, „od wschodu do zachodu słońca, siedem dni w tygodniu”, powiedział. Do jego obowiązków należy ocenianie prac, spotkania ze studentami, przygotowywanie wykładów i inne zadania.

Pensje dodają do presji. Stocker powiedział, że koszty mieszkań na Cape Cod coraz trudniej pozwalają pedagogom mieszkać w pobliżu kampusu.

„Bardzo trudno jest faktycznie mieszkać na obszarze, w którym pracujesz”, powiedział Stocker. „Taka jest rzeczywistość”.

Średnie wynagrodzenia pełnoetatowej kadry wzrosły o 2,3% między jesienią 2024 a jesienią 2025 r., ale inflacja wyniosła w tym okresie 2,7%, według rocznego raportu AAUP o płacach kadry. Po uwzględnieniu inflacji pensje kadry pozostają o 9,5% poniżej poziomu z jesieni 2019 r.

Zmiany polityk mogłyby złagodzić część presji. Ale odbudowa zaufania społecznego do szkolnictwa wyższego, wraz z utraconymi zdolnościami badawczymi sektora, zajmie znacznie więcej czasu.

„Nie ma bardziej palącej kwestii dla szkolnictwa wyższego niż poważne zajęcie się tym, jak odbudować to, co utracono, i miejmy nadzieję, dalej na tym budować”, powiedział Watson. „Ale to nie jest szybka naprawa — powrót zajmie lata”.

Stocker, jak sam przyznaje, nie szuka wyjścia.

„Absolutnie kocham swoją pracę. Nie sądzę, żeby było coś, czego chciałbym robić bardziej niż to, co robię teraz — czyli uczyć w sali wykładowej”, powiedział Stocker. „Żyję po to, by widzieć sukces moich studentów”.

Ta historia pierwotnie pojawiła się na Fortune.com.