Filipiny mierzą się ze znacznymi trudnościami w ustalaniu, jak podwyżki płacy minimalnej wpływają na zatrudnienie, z powodu luk w danych o rynku pracy i trudności w odseparowaniu skutków zarządzeń płacowych — wynika z nowego badania School of Economics Uniwersytetu Filipińskiego (UP).

Naukowcy podkreślili, że wiarygodne szacunki wpływu na zatrudnienie pozostają trudne do uzyskania, ponieważ regionalne zarządzenia płacowe są wprowadzane w różnych terminach i w odmiennych warunkach, a dostępne dane ankietowe nie pozwalają odpowiednio śledzić pracowników i firm w czasie. To sprawia, że kwestia ta ma znaczenie nie tylko dla debaty akademickiej, ale także dla dyskusji o polityce publicznej, która opiera się na danych o tym, jak przepisy płacowe oddziałują na warunki rynku pracy w różnych regionach.

Zakres badania

Badanie przeanalizowało 158 historycznych zdarzeń związanych z zarządzeniami płacowymi, wykorzystując zagregowane dane Labor Force Survey (LFS) Philippine Statistics Authority, obejmujące okres od pierwszego kwartału 2004 roku do drugiego kwartału 2025 roku. Naukowcy zbadali zmiany zatrudnienia w różnych grupach płacowych przed i po zarządzeniach, ale uznali, że dane nie zapewniają wystarczająco wiarygodnych grup porównawczych do ustalenia skutków podwyżek płacy.

„Brak wiarygodnych grup porównawczych lub wiarygodnych grup zdarzeń w danych od początku osłabia projekt wnioskowania przyczynowego, a dodatkowe założenia mogą jeszcze bardziej osłabić strategię identyfikacji” — napisali badacze w badaniu z 16 sierpnia pt. „Minimum Wages in the Philippines: Stylized Facts, Identification and Estimation Challenges, and a Path Forward”.

Regionalne podwyżki płac same w sobie utrudniają porównania, zauważyli naukowcy, ponieważ obszary, które mogłyby służyć jako grupy kontrolne, mogą być objęte zarządzeniami płacowymi w tym samym okresie. Dodali też, że podwyżki płac mogą być oczekiwane jeszcze przed wejściem w życie, co potencjalnie wpływa na wyniki zatrudnienia przed faktycznym wdrożeniem zarządzenia płacowego.

Ograniczenia Labor Force Survey

Badanie wskazało również na ograniczenia danych LFS. Ponieważ płace są zgłaszane samodzielnie, pracownicy mogą zaokrąglać swoje zarobki podczas odpowiadania na ankiety, co utrudnia odróżnienie rzeczywistego przestrzegania przepisów o płacy minimalnej od wzorców raportowania w ankietach.

„W konsekwencji staje się niemożliwe oddzielenie rzeczywistego przestrzegania polityki od zaokrąglania w ankiecie, co prowadzi do obciążonych szacunków rzeczywistego wpływu płacy minimalnej na zatrudnienie” — napisali badacze.

Zauważyli także, że LFS nie pozwala śledzić tych samych pracowników w czasie, co ogranicza możliwość obserwowania indywidualnych wyników płacowych i zatrudnienia przed i po podwyżce płacy.

Zwolnienia komplikują zakres obowiązywania

Prawne zwolnienia z przepisów o płacy minimalnej — zwłaszcza przyznawane małym firmom na mocy Barangay Micro Business Enterprises (BMBE) Act z 2002 roku — dodatkowo komplikują analizę, stwierdzili badacze. LFS nie identyfikuje firm objętych takimi zwolnieniami, przez co trudno precyzyjnie ustalić, którzy pracownicy są objęci zarządzeniem płacowym.

Zgodnie z BMBE Act z 2002 roku zarejestrowane przedsiębiorstwa o łącznych aktywach nieprzekraczających P3 million, z wyłączeniem gruntu, mogą kwalifikować się jako BMBE. Ustawa zwalnia zarejestrowane BMBE z zakresu Minimum Wage Law, choć ich pracownicy nadal mają prawo do świadczeń takich jak ubezpieczenie społeczne i opieka zdrowotna.

Co pokazują dane

Mimo tych ograniczeń badanie wykazało, że po historycznych podwyżkach płacy następowało przesunięcie zatrudnienia w kierunku grup płacowych tuż powyżej nowego minimum, a nie wyraźne dowody na natychmiastowe, masowe zwolnienia. Badacze zaznaczyli, że taki wzorzec należy odczytywać jako wynik opisowy dostępnych danych, a nie jako rozstrzygający pomiar pełnego wpływu polityki na rynek pracy.

Naukowcy ostrzegli, że nie należy interpretować tego jako dowodu, iż podwyżki płacy nie mają wpływu na zatrudnienie, podkreślając, że ich analiza ma charakter opisowy, a nie jest szacunkiem przyczynowym.

Kierunek dalszych działań

Badanie wezwało do poprawy jakości danych o rynku pracy, aby umożliwić bardziej wiarygodny pomiar skutków zmian płacy minimalnej. Zalecono połączenie danych biznesowych na poziomie zakładów z rejestrami podatkowymi i ubezpieczeń społecznych, przywrócenie rotacyjnego komponentu panelowego w LFS oraz dodanie indywidualnych identyfikatorów pracowników do Integrated Survey on Labor and Employment.

Takie dane pozwoliłyby badaczom śledzić pracowników i ich płace w czasie oraz lepiej ustalać, jak podwyżki płacy minimalnej wpływają na zatrudnienie. Bardziej szczegółowe, połączone rejestry pomogłyby też wyjaśnić, którzy pracownicy są objęci zarządzeniami płacowymi, co ma znaczenie tam, gdzie zwolnienia i wzorce przestrzegania przepisów różnią się między firmami i regionami.

„Połączenie tych źródeł stworzyłoby dopasowany zbiór danych pracodawca–pracownik, który umożliwiłby śledzenie trajektorii płac i mobilności zawodowej przed i po dostosowaniach płacy minimalnej” — powiedzieli badacze.

Badacze ostrzegli również przed silnym opieraniem się na prognozach tworzonych na podstawie założeń dotyczących reakcji firm i pracowników na politykę płacową przed jej wejściem w życie.

„Jedna z lekcji płynących z literatury mówi o potrzebie traktowania ex-ante prognoz skutków płacy minimalnej z najwyższą ostrożnością” — napisali badacze, odnosząc się do szacunków sporządzanych przed wdrożeniem polityki płacowej. — Mark Joseph M. Sanchez

Source: Bworldonline