Filipiny będą potrzebować około 5 bilionów peso inwestycji, aby wykorzystać swój szacowany potencjał hydroenergetyczny wynoszący 25 gigawatów (GW), zgodnie z doniesieniami Departamentu Energii (DoE).

Ariel D. Fronda, szef Wydziału Zarządzania Energią Wodną i Oceaniczną DoE, poinformował reporterów na marginesie warsztatów AboitizPower 101 w czwartek, że rozwój hydroenergetyki kosztuje około 200 milionów peso za megawat (MW). Przy tym tempie rozwój pełnego potencjału 25 000 MW oznacza łącznie około 5 bilionów peso — kwota, która obrazuje skalę kapitału, jaką wiązałaby się ekspansja sektora.

Powiedział, że potrzebę maksymalnego wykorzystania hydroenergetyki podkreśla niepewność energetyczna, z jaką mierzą się Filipiny, wynikająca z ich podatności na ryzyka geopolityczne.

"Rozszerzamy nasz portfel energii odnawialnej w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną oraz wzmacniamy bezpieczeństwo energetyczne w środowisku kształtowanym przez zmienność cen paliw, ryka klimatyczne i zmieniające się wymagania operacyjne naszego systemu energetycznego", powiedział.

"Te zmiany wymagają od nas nie tylko budowy większej liczby obiektów wytwórczych, ale także rozwoju elastyczności, magazynowania i infrastruktury pomocniczej, które pozwolą całemu systemowi energetycznemu działać niezawodnie", dodał.

Elektrownie wodne wytwarzają energię elektryczną, wykorzystując płynącą lub spadającą wodę do napędzania turbin połączonych z generatorami. Występują w różnych formach, w tym jako systemy przepływowe, zaporowe oraz szczytowo-pompowe.

Zgodnie z danymi DoE na koniec 2025 roku energia wodna stanowiła około 12% zainstalowanej mocy wytwórczej Filipin, co czyni tę technologię kluczowym elementem istniejącej floty, na której DoE chce się opierać w miarę wzrostu zapotrzebowania na energię elektryczną.

Niektóre projekty hydroenergetyczne mają rozpocząć dostawy energii elektrycznej do 2028 roku po trzeciej rundzie aukcji energii zielonej (GEA-3), przeprowadzonej w zeszłym roku, powiedział pan Fronda. GEA-3, obejmująca technologie energii odnawialnej niekwalifikujące się do zachęt w formie taryf gwarantowanych, przyciągnęła ponad 6600 MW zgłoszonej mocy. To, jak te zgłoszone projekty będą zmierzać do horyzontu dostaw w 2028 roku, da wczesny sygnał, jak szybko niewykorzystany potencjał hydroenergetyczny kraju jest przekształcany w działającą moc.

Filipiny przygotowują się na silne El Niño, które rozpoczęło się w tym roku i według prognoz utrzyma się do pierwszej połowy 2027 roku, co zagraża ograniczeniem podaży energii, gdy ekstremalne upały napędzają popyt na energię elektryczną, a suche warunki obciążają wytwarzanie.

Ponieważ elektrownie wodne zależą od poziomu zbiorników i rzek, spadek dostępności wody może zmusić zakłady do pracy z częściową mocą i obniżyć produkcję energii. DoE ostrzegł, że wyższe temperatury mogą zmniejszyć produkcję hydroenergetyczną nawet o 40%, co czyni dostępność wody kluczową zmienną dla wkładu floty hydroenergetycznej do sieci w najbliższym okresie.

Pan Fronda stwierdził, że elektrownie szczytowo-pompowe mogą pomóc zrekompensować zmniejszoną produkcję konwencjonalnych elektrowni, takich jak przepływowe i zaporowe, podczas El Niño.

"Może to pomóc zmostować lukę złagodzić spadek produkcji tych konwencjonalnych elektrowni wodnych", powiedział.

Elektrownie szczytowo-pompowe działają poprzez wykorzystanie energii elektrycznej do pompowania wody z dolnego zbiornika do górnego, gdy energia jest dostępna. Gdy potrzebna jest energia elektryczna, zmagazynowana woda jest uwalniana przez turbiny w celu wytworzenia energii. Ta technologia wprost odpowiada na wymogi elastyczności i magazynowania, które pan Fronda określił, dając systemowi energetycznemu sposób na magazynowanie energii, gdy jest dostępna, i jej wykorzystanie, gdy produkcja innych elektrowni jest niewystarczająca.

— Sheldeen Joy Talavera, BusinessWorld (Oryginalny artykuł)