Filipińskie zasoby niklu wystarczą na wsparcie tylko „dwóch lub trzech” zakładów przetwórczych, ostrzega Board of Investments
Najważniejsze informacje
- •Filipiński Board of Investments szacuje, że obecna produkcja rudy niklu może utrzymać jedynie dwa lub trzy zakłady przetwórcze.
- •Dyrektor wykonawcza BoI Maria Corazon Halili-Dichosa stwierdziła, że kolejne instalacje przetwarzania niklu nie będą opłacalne, dopóki nie zostaną uruchomione nowe koncesje górnicze.
- •Uśpiona huta miedzi PASAR na Leyte, która zwolniła załogę w 2025 roku, została przywołana jako przestroga przed budową mocy hutniczych bez zagwarantowanego krajowego zaopatrzenia.
- •Mines and Geosciences Bureau otrzymało zadanie opracowania uproszczonych przepisów o pozwoleniach oraz wirtualnej jednej placówki, przy czym model Energy Projects of National Significance i Green Lanes z sektora energetycznego wskazano jako możliwy wzorzec.
- •Ramy dotyczące minerałów krytycznych w ramach Executive Order 122 zidentyfikowały 9 milionów hektarów ziemi potencjalnie zawierającej minerały, z czego jedynie 3% zostało zagospodarowane.

Filipiński Board of Investments (BoI) przestrzegł przed nadmierną liczbą projektów przetwarzania minerałów, stwierdzając, że krajowy przemysł niklowy może prawdopodobnie utrzymać jedynie „dwa lub trzy” zakłady przetwórcze przy obecnych poziomach produkcji. To ostrzeżenie w praktyce uzależnia ambicje kraju w zakresie przetwarzania downstream od rozwoju nowych kopalń.
Dyrektor wykonawcza BoI Maria Corazon Halili-Dichosa powiedziała we wtorek wieczorem, podczas forum poświęconego górnictwu, zorganizowanego przez regionalne fundusze majątkowe (sovereign wealth funds), że istnieją granice tego, jaką moc przetwórczą może utrzymać przemysł niklowy, i że branża nie może budować kolejnych takich instalacji, dopóki nie powstaną nowe kopalnie.
„Nie możemy mieć tak wielu projektów przetwarzania minerałów. Na przykład przy obecnym zaopatrzeniu — nawet przy wszystkich działających firmach górniczych — wystarczy to na dwa lub trzy zakłady przetwarzania niklu. Potrzebna będzie większa ilość rudy niklu lub nowe działające koncesje górnicze, aby utrzymać (więcej) opłacalnych instalacji przetwarzania niklu; tak to widzimy” — powiedziała p. Halili-Dichosa dziennikarzom po udziale w panelu dyskusyjnym na forum.
Wskazała również, że przetwarzanie miedzi — którą Filipiny obecnie eksportują jako rudę — również jest priorytetem BoI. Jednak przywołała jako przestrogę przypadek Philippine Associated Smelting and Refining Corp. (PASAR) na Leyte, która obecnie jest uśpiona po zwolnieniu załogi w 2025 roku. Ten przypadek ilustruje ryzyko sekwencji działań: budowanie mocy hutniczych przed zapewnieniem krajowego zaopatrzenia — ten sam problem, który BoI sygnalizuje obecnie w odniesieniu do niklu.
„Nawet gdy działał PASAR, nasza miedź (ruda) nadal była eksportowana. Nie trafiała do PASAR, prawda? Więc to są te rozłączone (ogniwa) w łańcuchu dostaw, które mamy nadzieję również rozwiązać” — powiedziała.
Niemniej jednak dodała: „naprawdę potrzebujemy instalacji przetwórczych, gdy nowe koncesje górnicze zaczną działać. Tego chcemy”.
BoI czeka na Mines and Geosciences Bureau (MGB) Departamentu Środowiska i Zasobów Naturalnych, który ma opracować uproszczone przepisy ułatwiające działalność inwestycyjną w branży przetwórczej.
Krajowe ramy polityki rozwoju branży minerałów krytycznych, ustanowione na mocy Executive Order 122, zidentyfikowały 9 milionów hektarów ziemi jako potencjalnie zawierających minerały krytyczne, z czego jedynie 3% zostało zagospodarowane. Nikiel — kluczowy surowiec dla stali nierdzewnej i baterii do pojazdów elektrycznych — mieści się w tym nurcie minerałów krytycznych, dlatego rząd łączy cele przetwarzania downstream z działaniami na rzecz otwarcia nowych źródeł podaży. MGB otrzymał polecenie usprawnienia i digitalizacji procesu udzielania pozwoleń górniczych poprzez utworzenie wirtualnej jednej placówki (one-stop shop) dla wniosków.
P. Halili-Dichosa przywołała branżę energetyczną jako możliwy model szybkiego wydawania pozwoleń, zauważając, że wiele projektów energii odnawialnej zostało najpierw oznaczonych jako Energy Projects of National Significance, co umożliwiło ich inicjatorom korzystanie z przywilejów, takich jak Green Lanes i inne zachęty, które zostały później wprowadzone.
W przypadku sektora niklowego kluczowymi środkami, na które należy zwracać uwagę, są uproszczone przepisy MGB dotyczące pozwoleń oraz wirtualna jedna placówka: według stanowiska BoI każda rozbudowa opłacalnych mocy przetwórczych zależy od tego, jak szybko nowe koncesje górnicze zostaną wprowadzone do produkcji.
— Maria Mikaela H. Tormon, BusinessWorld
Źródło: BusinessWorld