ANTALYA — Filipińska delegacja na 31. Konferencję Stron (COP31) Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC), kierowana przez Departament Środowiska i Zasobów Naturalnych (DENR), umieściła dostępne finansowanie klimatyczne i pomoc techniczną na czele swojego programu obrad podczas szczytu w Antalyi w Turcji. Szczyt gromadzi co roku blisko 200 rządów w celu negocjowania zbiorowych działań klimatycznych w ramach UNFCCC, co czyni go główną areną, na której państwa domagają się wsparcia potrzebnego dla realizacji swoich planów klimatycznych.

Sekretarz środowiska Juan Miguel T. Cuna powiedział, że delegacja będzie dążyć do zawarcia partnerstw adresujących ludzkie i gospodarcze skutki problemów wywołanych klimatem, takich jak ekstremalne upały, powodzie i podnoszący się poziom morza.

„W drodze na COP31 Filipiny pracują nad budowaniem konstruktywnych partnerstw międzynarodowych, które wspierają ambitne zobowiązania klimatyczne przewidywalnym, dostępnym wsparciem finansowym i technicznym, aby lokalne społeczności otrzymały pilnie potrzebną ochronę” — powiedział.

Zgodnie z Krajowym Planem Adaptacji (NAP) — wspieraną przez UNFCCC mapą drogową adaptacji do ryzyk klimatycznych — około 11 milionów Filipińczyków może do 2030 roku doświadczać indeksu cieplnego przekraczającego 42°C, a stres cieplny ma szacunkowo powodować roczne straty produkcyjne w wysokości 466 miliardów peso. Około sześciu milionów Filipińczyków jest corocznie narażonych na tajfuny, które szacunkowo wyrządzają rocznie szkody o wartości 83 miliardów peso w mieniu prywatnym i infrastrukturze publicznej.

Ekstremalne opady deszczu i powodzie rzeczne zagrażają około 4,8 miliona osób, z szacowanymi rocznymi szkodami w wysokości 287 miliardów peso, przy czym 18% poszkodowanych należy do gospodarstw o niskich dochodach. Szacuje się również, że podnoszący się poziom morza do 2030 roku zmusi do przemieszczenia się do 154 000 Filipińczyków.

DENR oświadczył, że podczas konferencji będzie dążył do zgodzenia ambicji ze środkami wdrożeniowymi — terminem UNFCCC oznaczającym finanse, technologie i budowanie potencjału, które pozwalają państwom realizować swoje zobowiązania — podejście, które wydłużyłoby filipińskie zobowiązanie do redukcji emisji gazów cieplarnianych o 75% o cztery do pięciu lat. Pierwotny termin to 2035 rok.

Delegacja naciska również na finansowanie w formie dotacji na realizację NAP i Platformy Inwestycji Adaptacyjnych, powołując się na potrzebę zminimalizowania obciążenia zadłużeniem państw rozwijających się. Proporcje dotacji i pożyczek w wsparciu klimatycznym były powracającym punktem spornym w poprzednich rundach negocjacji. Będzie zabiegać o suwerenność w rynkach węglowych i partnerstwa nierynkowe — mechanizmy współpracy regulowane Artykułem 6 Porozumienia Paryskiego — aby redukcje emisji mogły być zaliczane na poczet celów krajowych.

Będzie również promować bezpośrednie finansowanie odszkodowań za straty i szkody poprzez tryby wypłat „bezpośredniego dostępu” złożone w ramach Funduszu na rzecz Reagowania na Straty i Szkody — funduszu uzgodnionego na COP27 w Egipcie i uruchomionego na COP28 w Dubaju — zaprojektowanego tak, aby docierać do dotkniętych społeczności przy minimalnych opóźnieniach administracyjnych.

Filipiny zaprezentują również inicjatywy związane z klimatem, takie jak filipiński Framework Sprawiedliwej Transformacji, umożliwiający przejście na gospodarkę niskoemisyjną przy ochronie pracowników i społeczności, Krajowy Rejestr Węglowy, inicjatywę ochrony mórz „Shared Seas” oraz strategie ochrony lasów REDD+.

„Od utworzenia Krajowego Rejestru Węglowego po rozwój lokalnych platform adaptacyjnych — Filipiny pokazują, że jesteśmy gotowi objąć przywództwo — i zapraszamy społeczność międzynarodową do partnerstwa w zapewnieniu odpornozej przyszłości dla wszystkich” — powiedział pan Cuna.

— Maria Mikaela H. Tormon