Filipińskie peso może poczynić skromną poprawę do końca 2026 r., po czym ponownie osłabnąć i przekroczyć poziom 64 peso za dolara w czwartym kwartale 2027 r. Taka trajektoria utrzymałaby je w roli najsłabszej waluty wśród walut azjatyckich — jak podał z siedzibą w Singapurze DBS Bank Ltd. Prognoza ta ma znaczenie wykraczające poza sam kurs: ścieżka waluty wpływa bezpośrednio na zewnętrzne potrzeby finansowe kraju oraz na starania Bangko Sentral ng Pilipinas o utrzymanie inflacji blisko celu 3%.

W kwartalnym raporcie walutowym (FX) za czwarty kwartał DBS prognozuje wzmocnienie lokalnej waluty do poziomu 61,50 peso względem dolara amerykańskiego w trzech miesiącach do grudnia. Singapurski bank oczekuje jednak, że peso ponownie osłabnie w przyszłym roku, osiągając 62,10 peso za dolara w pierwszym kwartale i 62,80 peso w drugim kwartale. W trzecim kwartale waluta może przekroczyć poziom 63 peso za dolara, średnio 63,40 peso, po czym w czwartym kwartale 2027 r. zejdzie na poziom 64 peso.

„PHP (filipińskie peso) prawdopodobnie pozostanie maruderem (w czwartym kwartale 2026 r.), choć jego dewaluacja wykazuje oznaki spowolnienia” — stwierdzili w środę starszy strateg FX DBS Philip Wee oraz strateg FX i kredytowy Chang Wei Liangn

Najgorszy regionalny wynik od końca lutego

Według raportu DBS peso poniosło największą dewaluację względem dolara wśród walut azjatyckich od wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie pod koniec lutego, tracąc 7,8% od 27 lutego do 29 września. Ta strata była większa niż spadki batu tajskiego (7,5%), rupii indonezyjskiej (6,7%), rupii indyjskiej (5,3%), ringgita malezyjskiego (4,6%), dolara tajwańskiego (2,1%), dolara singapurskiego (1,1%), jena japońskiego (0,9%) oraz dolara hongkońskiego (0,3%).

Won południowokoreański, tymczasem, okazał się najsilniejszą walutą azjatycką od początku konfliktu, zyskując 6% względem dolara, a za nim uplasowały się juan chiński (2,4%) i dong wietnamski (0,3%).

Sam w trzecim kwartale peso osłabło najbardziej, tracąc 2% względem dolara. Za nim znalazły się rupia indyjska (-1,4%), bat tajski (-1,1%), rupia indonezyjska (-0,5%) i dolar tajwański (-0,2%).

Peso osiągnęło rekordowo niskie zamknięcie na poziomie 62,86 peso 14 września i dotknęło rekordowo niskiego poziomu w trakcie sesji — 62,925 peso — 15 września. Według danych Bankers Association of the Philippines, do końca września waluta spadła o 3,85 peso, tj. o 6,15%, od poziomu 58,79 peso z 29 grudnia 2025 r. Prognozowany przez DBS poziom 64 peso na koniec 2027 r. wykraczałby poza nawet te rekordowe minima.

Ceny ropy i pogłębiająca się luka zewnętrzna

Panowie Wee i Chang zauważyli, że globalne ceny ropy nadal obciążają lokalną walutę, przeważając korzyści z wpływów przekazów pieniężnych i przychodów z usług.

„Wzrost gospodarczy na Filipinach osłabł, nie łagodząc zewnętrznych potrzeb finansowych kraju, ponieważ droga ropa podtrzymuje rachunek importowy” — stwierdzili. „Przekazy pieniężne i przychody z usług zapewniają wsparcie, ale nie mogą w pełni zrównoważyć deficytu handlowego.”

Luka na rachunku obrotów bieżących Filipin skoczyła do 8,968 mld dolarów, tj. -7,3% produktu krajowego brutto, w drugim kwartale — wynika z najnowszych danych Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP). Deficyt obrotówarami kraju powiększył się w czerwcu o 12,3% do 4,94 mld dolarów, powiększając lukę za pierwszą połowę roku o 25,85% do 30,81 mld dolarów. Ta pogłębiająca się luka to sedno argumentacji DBS: dolary napływają przez przekazy i usługi, ale w ilości niewystarczającej do pokrycia zewnętrznych potrzeb finansowych kraju.

Zacieśnianie Fed niweluje podwyżki stóp BSP

Analitycy DBS zauważyli również, że zwrot amerykańskiej Rezerwy Federalnej w kierunku restrykcyjnej polityki pieniężnej mógł złagodzić wsparcie walutowe, jakiego normalnie należałoby oczekiwać po ostatnich podwyżkach stóp BSP.

„Bangko Sentral ng Pilipinas podniosło stopy, ale słaba konsumpcja i inwestycje ograniczają dalsze zacieśnianie, w miarę jak kolejna podwyżka Fed podważa przewagę rentowności PHP” — stwierdzili panowie Wee i Chang.

BSP rozpoczęło cykl zacieśniania w kwietniu i w sierpniu dokonało trzeciej z rzędu podwyżki o 25 punktów bazowych (bp), podnosząc stopę polityczną do ponadrocznego maksimum na poziomie 5%. Fed, po wstrzymaniu się przez pięć kolejnych posiedzeń, podniósł we wrześniu swoje stopy referencyjne po raz pierwszy od trzech lat — o 25 bp, do przedziału 3,75%–4%.

Rynki oczekują dalszego zacieśniania ze strony obu banków centralnych w tym roku: gubernator BSP Eli M. Remolona Jr. dąży do zbliżenia inflacji do celu 3%, a przewodniczący Fed Kevin Warsh przyznał, że potrzebne są podwyżki stóp, ponieważ Stany Zjednoczone nadal zmagają się z uporczywą inflacją. Ponieważ przewaga rentowności, na którą powołuje się DBS, zależy od kolejnych ruchów obu banków centralnych, ich pozostałe w tym roku decyzje polityki pieniężnej stanowią najbliższe punkty odniesienia dla trajektorii waluty.\n„Odpowiednie rezerwy i wsparcie polityki sprzyjają stabilności na słabszych poziomach, ale trwałe ożywienie wymaga tańszej ropy, silniejszych napływów kapitału i poprawy krajowego zaufania” — stwierdzili analitycy DBS.

Ożywienie przez wolniejszą dewaluację

Według panów Wee i Changa ożywienie peso bardziej prawdopodobne jest dzięki wolniejszemu tempu dewaluacji niż ostrej aprecjacji.

„Nie muszą się umacniać, aby radzić sobie lepiej; wystarczy, że tempo dewaluacji zwolni” — stwierdzili.

Bank centralny oświadczył, że zazwyczaj utrzymuje interwencje na rynku walutowym w minimalnym zakresie, aby nie wyczerpywać rezerw dolarowych, zwłaszcza że dolar obciąża również inne waluty. Według pana Remolony BSP interweniuje nie po to, aby bronić określonego kursu, lecz aby wygładzić ostre, inflacyjne wahania lokalnej waluty — podejście, które pozostawia rynek, a nie jakikolwiek broniony poziom, jako wyznacznik kursu peso.

Perspektywa długoterminowa

Do 2028 r. DBS przewiduje, że peso może odbić się do 63 peso, a następnie umocnić do 62 peso w 2029 r. i 61 peso w 2030 r. Z kolei Development Budget Coordination Committee (DBCC) oczekuje, że peso utrzyma się w przedziale od 60 do 62 peso za dolara do 2030 r.

DBCC zbierze się jednak w listopadzie, aby przejrzeć makroekonomiczne cele administracji — jak poinformował jej przewodniczący, Department of Budget and Management. Przegląd ten ponownie zbada założenia stojące za przedziałem 60–62 peso.