Pentagon zamierza zgromadzić na terytorium USA wystarczające zapasy krytycznych minerałów, paliw i amunicji, aby móc kontynuować prowadzenie dużej wojny nawet wtedy, gdy ataki cybernetyczne i sabotaż unieruchomią krajowe fabryki i sieci energetyczne. Bryan Clark, starszy fellow w Hudson Institute, powiedział, że skala planowanego przedsięwzięcia jest „porównywalna z tym, czym DoD zajmował się w czasie zimnej wojny”.

Minerały mogą okazać się najtrudniejszą częścią. Stany Zjednoczone produkują mniej niż 1% najpowszechniej używanego typu magnesów ziem rzadkich, a Chiny, które dominują w przetwarzaniu wielu krytycznych minerałów, ograniczały dostawy dla amerykańskich firm nawet w czasach pokoju.

Inicjatywa, znana jako FORTRESS America — skrót od Federal Operations for Resilience, Troop Resources, Energy, Supply, and Survivability — została oficjalnie powołana 30 września. Ma ona zapewnić ciągłość działania amerykańskich sił zbrojnych w razie konfliktu zakłócającego krajowe sieci energetyczne i łańcuchy dostaw w przemyśle, i to właśnie w ramach tego programu Pentagon nakazuje głównym bazom zaplanować 90 dni bez sieci energetycznej.

Gromadzenie zapasów nie jest niczym niezwykłym dla amerykańskiej armii, powiedział Clark w wywiadzie dla Fortune. O tym, co wyróżnia FORTRESS, to planowana skala oraz przesunięcie w stronę rezerw krajowych zamiast zamorskich magazynów. W czasie zimnej wojny Pentagon przechowywał za granicą, w pobliżu przewidywanych pól bitwy w Europie Wschodniej lub północno-wschodniej Azji, tak dużo materiałów wojennych lub nawet więcej — powiedział Clark. FORTRESS koncentruje się natomiast na ochronie zapasów wewnątrz Stanów Zjednoczonych, co odzwierciedla rosnące obawy, że same amerykańskie fabryki mogą stać się celem ataku.

Clark ostrzegł, że Chiny mogłyby zakłócić amerykańską produkcję przemysłową za pomocą operacji cybernetycznych, dronów, wojny elektromagnetycznej lub ataków przeprowadzanych przez osoby działające wewnątrz kraju. Amerykańskie agencje już ostrzegały, że hakerzy sponsorowani przez chińskie państwo ulokowali się wewnątrz amerykańskiej infrastruktury krytycznej.

Tej obawie niedawno dał się zaobserwować precedens w Europie. 29 grudnia 2025 r. ataki cybernetyczne uderzyły w ok. 30 obiektów energii odnawialnej, firmę produkcyjną oraz elektrociepłownię obsługującą blisko 500 000 klientów w Polsce. Polskie władze powiązały ataki z rosyjską Służbą Bezpieczeństwa Federalnego i powiedziały, że sprawcy próbowali zniszczyć systemy przemysłowe, jednak krajowi udało się uniknąć większej awarii.

Ameryka produkuje mniej niż 1% najpowszechniej używanych magnesów ziem rzadkich

Budowa zapasów w skali opisanej przez Clarka napotyka surową rzeczywistość przemysłową: amerykański przemysł zbrojeniowy pozostaje głęboko uzależniony od zagranicznych łańcuchów dostaw w zakresie surowców.

W 2025 r. Stany Zjednoczone zaimportowały krytyczne minerały inne niż ziemie rzadkie — w tym nikiel, lit, kobalt, grafit i wolfram — o wartości ok. 60 miliardów dolarów, według Peterson Institute for International Economics.

Luka jest najbardziej dotkliwa w przypadku magnesów ziem rzadkich — komponentów, które pomagają przekształcać energię elektryczną w ruch wewnątrz silników elektrycznych i występują w sprzęcie od samochodów osobowych po produkcję zbrojeniową. Popyt w USA na najpowszechniejszy typ osiągnął w 2025 r. ok. 48 000 ton metrycznych, podczas gdy źródła krajowe dostarczyły zaledwie 300 ton metrycznych — według danych Arthur D. Little, o których informował Reuters. Amerykańskie firmy są na dobrej drodze, by do końca tego roku osiągnąć moce produkcyjne ok. 5 000 ton metrycznych — mniej więcej jedną dziesiątą zeszłorocznego popytu.

Niedobór dotarł już do hal fabrycznych. Ford, numer 22 na liście 2026 Fortune 500, wstrzymał pracę swojej fabryki Explorer w Chicago na tydzień w maju 2025 r., gdy zabrakło dostaw ziem rzadkich.

Chiny wielokrotnie zaostrzały kontrole eksportu ziem rzadkich, a amerykańskie firmy wciąż mają trudności z zapewnieniem sobie wystarczających dostaw — poinformował Reuters 6 listopada, powołując się na urzędników amerykańskich. Tego dnia przedstawiciel handlowy USA Jamieson Greer naciskał na chińskiego wicepremiera He Lifenga, aby w pełni wywiązał się ze zobowiązań Pekinu dotyczących ziem rzadkich i innych krytycznych minerałów.

Duża wojna mogłaby dodatkowo zakłócić zagraniczną produkcję i szlaki żeglugowe, utrudniając Pentagonowi uzupełnianie zapasów. Aby zmniejszyć uzależnienie od importu, Pentagon — jak powiedział Clark — stosuje podwójne podejście: buduje rezerwy surowców, finansując jednocześnie krajowe moce wydobycia i przetwarzania.

Dlaczego kontrakt na 2 miliardy dolarów na wolfram szybko nie zapełni zapasów

Wolfram, priorytet gromadzenia zapasów wskazany przez Clarka, ilustruje, dlaczego budowa rezerw wymaga więcej niż wydatków rządowych. Stany Zjednoczone nie wydobywają wolframu komercyjnie od 2015 r., gdy tańszy import podkopał krajową produkcję — jak podaje Scientific American. Według U.S. Geological Survey netto uzależnienie od importu tego metalu przekroczyło w 2025 r. 50%.

We wrześniu producent wolframu The Elmet Group wygrał przetarg Defense Logistics Agency na kontrakt o wartości do 2 miliardów dolarów na dostawy rud wolframu, koncentratów i wolframianu sodu do Narodowych Zapasów Obronnych — federalnego magazynu materiałów uznanych za strategiczne dla obrony narodowej. Gwarantowanych jest tylko 150 milionów dolarów tej kwoty. Pentagon zobowiązał się również przekazać Elmet 450 milionów dolarów, w tym ok. 150 milionów przeznaczonych na wznowienie działania kompleksu wolframowego Springer w Nevadzie.

Jednak Elmet oświadczył, że nie rozpocznie dostaw do zapasów, dopóki nie stanie dostępna dodatkowa podaż. Aby nie odbierać istniejącego wolframu amerykańskim producentom, firma planuje poczekać, aż uruchomiona zostanie nowa produkcja z inwestycji w Nevadzie, Australii i Hiszpanii.

Ta umowa ilustruje problem, z którym FORTRESS może się zetknąć w każdym obszarze: podpisanie kontraktów na dostawy nie oznacza natychmiastowego umieszczenia minerałów w rządowych skarbcach.

Cena, która może sięgnąć setek miliardów

Koszt FORTRESS również pozostaje niepewny. Wysoki urzędnik obrony powiedział reporterom 20 października, że władze wciąż oceniają koszty — poinformowało Air & Space Forces Magazine. Czasopismo oszacowało, że szersza inicjatywa może kosztować „dziesiątki miliardów dolarów, jeśli nie setki miliardów”.

Aby pomóc pokryć rachunek, Pentagon rozważa partnerstwa publiczno-prywatne — powiedział Dale Marks, zastępca sekretarza obrony ds. energii, instalacji i środowiska, w wywiadzie dla Breaking Defense.

Nawet przy napływie kapitału analitycy ostrzegają, że niezależności łańcuchów dostaw nie da się przyspieszyć. „Pentagonowi trudno będzie w najbliższym czasie osiągnąć te cele” — powiedział Clark, wskazując na strukturalne trudności szybkiego gromadzenia zarówno gotowej broni, jak i surowych minerałów. Chris Berry, analityk branży minerałów, powiedział Reuterowi, że budowa infrastruktury potrzebnej do konkurowania z dominującym łańcuchem dostaw Chin „potrwa jeszcze wiele lat”.

Pierwszy test nastąpi wkrótce. Od 1 stycznia 2027 r. przepisy federalne wymagają, aby wykonawcy obronni zaprzestali zakupów ziem rzadkich, magnesów i wolframu z Chin, Rosji, Iranu i Korei Północnej. Waszyngton wielokrotnie udzielał odstępstw, ponieważ podaż krajowa nie wystarcza — poinformował Reuters w lipcu. To, czy urzędnicy przyznają kolejną rundę odstępstw — i kiedy nowa produkcja z projektów takich jak wznowienie wydobycia przez Elmet w Nevadzie faktycznie trafi do federalnych magazynów — dostarczy pierwszych konkretnych wskazówek, czy luka w dostawach się zmniejsza.

Dla Pentagonu budowa fizycznych rezerw może okazać się znacznie trudniejsza niż ich ogłaszanie.

Ta historia pierwotnie ukazała się na Fortune.com.