Autor: Rembrandt, założyciel OLY

Protokół OLY dąży do dostosowania zachęt związanych z tokenem poprzez nagradzanie długoterminowych posiadaczy zamiast krótkoterminowych sprzedających, wykorzystując podatki od wyjścia do finansowania nagród stakingowych, obrony płynności, spalania tokenów oraz należących do protokołu skarbców generujących yield.

Charlie Munger zauważył kiedyś: "Show me the incentive and I will show you the outcome." Według założycieli OLY zasada ta wyjaśnia więcej o rynkach kryptowalut niż jakikolwiek whitepaper.

Gdy analizuje się struktury zachęt stojące za większością tokenów, mechanika bazowa jest prosta: pula ograniczonej płynności, w której uczestnicy ścigają się, by wyciągnąć wartość od siebie nawzajem. Główną ścieżką do zysku była sprzedaż rynkowa, zanim zrobią to inni — wczesny zakup i zrzucenie tokenów na późniejszych uczestników oraz zaangażowanych posiadaczy.

Traderzy wychodzili z pozycji przy pierwszych oznakach słabości. Najemni farmerzy yield zrzucali emisje tokenów na posiadaczy — wzorzec, który stał się powszechny podczas boomu DeFi w latach 2020–2021, gdy programy liquidity mining w dużych protokołach nagradzały uczestników za farmienie i sprzedaż, a nie za zaangażowanie. Inwestorzy venture capital odblokowywali i sprzedawali swoje pozycje, wykorzystując przekonanie inwestorów detalicznych. W tym modelu wcześni insiderzy przechwytują większość wartości, a szersza społeczność ją finansuje. OLY argumentuje, że nie jest to porażka rynku, lecz ekstrakcja działająca dokładnie zgodnie z projektem — model gracz kontra gracz, przedstawiany jako społeczność.

OLY powstał, aby zaoferować alternatywę. Zanim protokół miał nazwę, jego architekci rozpisali każde działanie, jakie użytkownik może podjąć z tokenem — zakup, trzymanie, staking, dostarczanie płynności, stopniową sprzedaż lub natychmiastową sprzedaż — i ocenili każde z nich według jednego pytania: czy to działanie przynosi korzyść tym, którzy zostają, czy żeruje na nich?

Następnie każde działanie zostało odpowiednio wycenione. Nic nie jest zakazane, ale nic nie pozostaje bez konsekwencji.

Paliwo: wyjścia z wyceną

OLY ma trzy mechanizmy wyjścia, z których każdy jest wyceniany zgodnie z wpływem, jaki wywiera na rynek.

Sprzedaż rynkowa jest jedynym działaniem, które bezpośrednio spycha cenę w dół. OLY stosuje dynamiczny podatek skalowany wraz z kapitalizacją rynkową protokołu — najwyższy, gdy protokół jest młody, i automatycznie malejący w miarę jego dojrzewania. Konkretne progi podatkowe opisano w whitepaperze, ale główna zasada polega na tym, że koszt szybkich wyjść spada wraz ze wzrostem protokołu.

Podatki w głównej puli są pobierane w ETH z użyciem Uniswap V4 hooks — niestandardowej logiki puli, która umożliwia dynamiczne korekty opłat na poziomie infrastruktury, co odróżnia V4 od wcześniejszych wersji Uniswap. Wyjście przez zlecenie limit, które czeka na rzeczywistego kupującego zamiast konsumować arkusz zleceń, wiąże się z niewielką stałą opłatą.

Wyjście poprzez jednostronną płynność jest opisywane jako niedoceniany bohater tej konstrukcji. Zamiast sprzedawać do puli, sprzedający faktycznie staje się pulą: jego tokeny pozostają jako głębokość rynku, zarabiają opłaty transakcyjne podczas oczekiwania i konwertują się na ETH, gdy pojawiają się kupujący. To jedyna metoda wyjścia, która nie może wygenerować czerwonej świecy, i nic nie kosztuje.

Intencją protokołu jest to, aby każdy wychodzący wybrał drzwi, które pozostawiają rynek w nienaruszonym stanie. Ci, którzy wychodzą najtańszą drogą, powodują minimalne zakłócenia; ci, którzy wybierają najdroższą drogę, rekompensują pozostałym.

W tych ramach podatek działa zarówno jako sygnał cenowy, jak i strumień przychodów, a nie jako kara. Sprzedający nie są traktowani jak przeciwnicy — są określani jako paliwo dla systemu.

Silnik: dokąd trafiają przychody

Największa część zebranych przychodów trafia do skarbca staked-ETH, który generuje nagrody walidatorów za pośrednictwem Lido, którego stETH jest największym płynnym instrumentem stakingowym Ethereum pod względem kapitalizacji rynkowej. Pozostała część jest rozdzielana pomiędzy kilka mechanizmów: skarbiec płynności Uniswap generujący opłaty transakcyjne, bezpośrednie wypłaty dla stakerów w ETH, funkcję buy-and-burn trwale zmniejszającą podaż oraz warstwę Liquidity Defense protokołu.

Kluczowa właściwość konstrukcji ujawnia się podczas spadków: gdy niecierpliwi posiadacze spieszą się ze sprzedażą rynkową, przychody protokołu rosną, a wraz z nimi rosną wypłaty dla stakerów. Moment, w którym większość innych systemów obciąża swoich uczestników, jest momentem, w którym OLY płaci swoim stakerom najwięcej. Kapitulacja w tym modelu przynosi korzyść tym, którzy mają najwyższe przekonanie.

Stakerzy otrzymują ETH z każdego opodatkowanego wyjścia, stETH generujące yield walidatorów, opłaty transakcyjne z pozycji płynnościowych blue-chip oraz dodatkowe aktywa w miarę, jak DAO rozszerza system skarbców. Podczas gdy większość protokołów płaci stakerom nowo wybitymi własnymi tokenami — co może nasilać presję sprzedażową — OLY płaci stakerom w zdywersyfikowanych aktywach.

Mapa drogowa obejmuje skarbiec RWA (real-world asset) na Robinhood Chain, oczekujący na wdrożenie DAO, który kierowałby yield z tokenizowanych akcji do tych samych stakerów. Umieściłoby to OLY w szerszym trendzie RWA, który rozwijał się wraz z tym, jak zarówno emitenci natywni dla DeFi, jak i tradycyjne firmy finansowe przenosiły tokenizowane obligacje skarbowe i papiery wartościowe on-chain. Wraz z ewolucją Ethereum DeFi planowane są kolejne skarbce. Każdy nowy skarbiec przechodzi ten sam cykl życia: wdrożenie, potwierdzenie działania w środowisku produkcyjnym, a następnie niezmienne zablokowanie.

Obrona: płynność, która utrzymuje pozycję

Podatek może sprawić, że sprzedający w panice zapłaci, ale sam w sobie nie może zapobiec spadkowi ceny — w płytkiej puli płynności krach i tak następuje. OLY odpowiada na to, wdrażając płynność w sposób defensywny.

Protokół kieruje część każdego pobranego podatku do skoncentrowanych ofert kupna w ETH ustawionych poniżej ceny rynkowej. Krach nie może przejść przez te oferty bez uruchomienia zakupów, a każdy token nabyty za pomocą tego mechanizmu jest trwale spalany. Wyprzedaże pełnią więc podwójną funkcję: płacą stakerom i wzmacniają obronę, która ma stawić czoła kolejnej wyprzedaży. Im bardziej cena spada, tym więcej protokół akumuluje.

Zobowiązanie też ma swoją cenę

Mint OLY, który otwiera się 28 sierpnia, bezpośrednio wycenia cierpliwość poprzez trzy filary, oferując najlepsze warunki najdłuższym zobowiązaniom.

Okresy stakingu wynoszą od 88 dni do 1,776 dni, z premiami w udziałach do czterokrotności dla najdłuższych blokad. Nagrody są dystrybuowane w pięciu kroczących cyklach: 8, 28, 90, 369 i 888 dni. Cykl 888 dni wybrano dlatego, że w przybliżeniu odpowiada jednemu pełnemu cyklowi rynku krypto.

Siła głosu wynika z udziałów stakingowych, a nie z nieaktywnych zasobów tokenów. Struktura ta odnosi się również do ryzyka koncentracji: w większości tokenów najwięksi posiadacze stanowią największe zagrożenie — bez stakingu, bez odpowiedzialności i zdolni do szybkiej sprzedaży. W OLY skala działa wyłącznie poprzez staking. Zarówno nagrody, jak i władza w zarządzaniu trafiają do udziałów, a udziały powstają z blokowania środków z realnymi karami za wcześniejsze wycofanie. Największe pozycje w systemie należą więc do tych, którzy są najmniej zdolni do przeprowadzenia nagłych zrzutów.

Protokół przyznaje, że nie jest odporny na siły rynkowe. Rezerwa oparta na staked ETH spada, gdy spada ETH. Staking wiąże się z realnymi karami za jego porzucenie. A młody protokół pozostaje młodym protokołem niezależnie od swojej architektury.

Teza

Większość tokenów jest z natury ekstrakcyjna, zapewniając przepływ wartości od wierzących w projekt do insiderów. OLY pozycjonuje się jako odwrócenie tego modelu — ochrona z założenia, w której niecierpliwi płacą cierpliwym, a przekonanie jest nagradzane.

Mint otwiera się 28 sierpnia.

Strona: oly.io • Whitepaper: oly.io/whitepaper • X: @olympusxreserve