Spółka zarządzająca aktywami Ninepoint Partners z siedzibą w Toronto rozpoczęła 22 września obrót swoim pierwszym funduszem notowanym w USA, stawiając na to, że więzi energetyczne łączące Kanadę i Stany Zjednoczone przetrwają tarcia handlowe przy wspólnej granicy. Produkt oznacza debiut firmy na amerykańskim rynku funduszy giełdowych.

Ninepoint North American Energy Independence ETF, notowany na NYSE Arca pod symbolem ENRG, łączy w jednym aktywnie zarządzanym portfelu spółki zajmujące się wydobyciem ropy i gazu, rurociągami, energetyką jądrową i uranem oraz miedzią i minerałami krytycznymi.

Taka konstrukcja plasuje jednocześnie fundusz w centrum problemu, który kopacze kryptowalut znają doskonale: dostęp do energii. Podłączenia do sieci i zatwierdzone lokalizacje w coraz większym stopniu decydują o tym, czy kopacz Bitcoina kontynuuje wydobyc, czy kieruje swoje moce w stronę sztucznej inteligencji i obliczeń o wysokiej wydajności (HPC) — kopacze i centra danych czerpią obecnie z tej samej ograniczonej puli mocy sieci.

Co faktycznie zawiera ENRG

ENRG posiada od 25 do 50 akcji i pobiera wskaźnik kosztów w wysokości 0,65%. Jego portfel obejmuje dostawy energii, infrastrukturę transportową, energetykę jądrową i uran oraz komponenty elektryfikacji, w tym miedź i minerały krytyczne — surowce stanowiące fundament rozbudowy sieci. Fundusz koncentruje się na Kanadzie, Meksyku i Stanach Zjednoczonych, choć do 10% inwestycji może znajdować się poza Ameryką Północną — zapis dający zarządzającemu elastyczność wykraczającą poza region podstawowy. Jego dokumentacja SEC potwierdza opłatę za zarządzanie w wysokości 0,65% i wskazuje Tidal Investments jako doradcę, a Ninepoint Partners jako subdoradcę.

W przeciwieństwie do ETF-ów odwzorowujących stały indeks, struktura aktywnie zarządzana pozwala doradcy zmieniać wagi posiadłości między sektorami w miarę zmian warunków — to istotne rozróżnienie dla funduszu opartego na argumentacji wielosektorowej, a nie na ekspozycji na jeden surowiec.

Współdyrektor generalny Ninepoint John Wilson poinformował Reuters, że około dwie trzecie producentów ropy i gazu w funduszu będzie bazować w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy kanadyjscy operatorzy rurociągów oraz kopalnie uranu, miedzi i innych metali będą stanowić większość w pozostałych klasach aktywów.

Teza: integracja przetrwa retorykę

Rozumowanie Wilsona jest proste: zależność obu państw od transgranicznej wymiany energii ukształtowała się na długo przed dojściem obecnych władz do władzy i nie zostanie zlikwidowana tylko dlatego, że zmieniło się kierownictwo polityczne.

„Byłoby naiwnością sądzić że tematy z nagłówków znikną w ciągu najbliższych dwóch lat” — powiedział Wilson.

Statystyki handlowe pokazują, jak silne są te powiązania. Według U.S. Energy Information Administration (EIA) amerykański import gazu ziemnego z Kanady wynosił w 2025 roku średnio 8,6 mld stóp sześciennych dziennie. Handel energią elektryczną osiągnął wartość 3,2 mld dolarów, przy czym import z Kanady stanowił 67% obrotu. Zgodnie z danymi Canada Energy Regulator Kanada odpowiadała w tym okresie za 63,4% amerykańskiego importu ropy naftowej i prawie 100% importowanego gazu ziemnego. Obie instytucje regularnie publikują dane handlowe, dając obserwatorom okresowe punkty odniesienia, czy te proporcje się utrzymują, czy dryfują w miarę rozwoju impasu politycznego.

Doradca portfela Ninepoint Eric Nuttall przypisuje tę głęboką zależność bezpieczeństwu energetycznemu.

„Bezpieczeństwo energetyczne przestało być abstrakcją wraz z wojną Rosji na Ukrainie i chińskimi ograniczeniami eksportu metali ziem rzadkich” — powiedział Nuttall.

Tam, gdzie kopanie kryptowalut spotyka się z walką o energię

Teza Ninepoint o popycie łączy się bezpośrednio z kopaniem kryptowalut — branżą energochłonną, w której wybór lokalizacji od zawsze zależał od dostępu do taniej energii. Zgodnie z danymi Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA) popyt centrów danych na energię elektryczną wzrósł o 17%, a podłączenia do sieci, stacje transformatorowe i inna infrastruktura pozostają wąskim gardłem dla nowych przyłączy. Jak informował Cryptopolitan, trwająca rozbudowa mocy obliczeniowych OpenAI podnosi wartość energii, gruntów i istniejących przyłączy — dynamika, która zwięks warte lokalizacji kopania już podłączonych do sieci.

Presja jest już widoczna w ekonomice kopania. CoinShares oszacowały, że ważona średnia gotówkowy koszt wydobycia jednego Bitcoina (bez podatków) wyniósł około 75 500 dolarów w drugim kwartale 2026 roku. Firma powołała się na zawrotną liczbę około 2600 GW w amerykańskiej kolejce do przyłączenia do sieci — listy oczekujących, które stały się kluczowym wskaźnikiem przeciążenia sieci — podczas gdy według najnowszego dostępnego raportu Berkeley Lab ponad 2060 GW aktywnej generacji i magazynów energii czekało na podłączenie do sieci na koniec 2025 roku. Rozbieżność prawdopodobnie wynika z różnic w definicjach kolejek i datach raportowania danych, więc liczb nie należy traktować jako dokładnych odpowiedników. CoinShares aktualizują szacunki kosztów w kwartalnych raportach o kopaniu, a Berkeley Lab publikuje zaktualizowane zestawienia kolejek, więc obie liczby regularnie pokazują, jak zaostrzył się wyścig o dostęp do sieci.

Według Cambridge Centre for Alternative Finance energia elektryczna stanowi ponad 80% kosztów operacyjnych kopaczy. Wobec tak wysokiej ceny i ograniczonej dostępności energii Core Scientific, Keel, Cipher i IREN ograniczają moce kopania lub je zamykają, przekształcając instalacje pod AI i HPC.

Wpływ na kryptowaluty jest pośredni, ale wciąż istotny. Jeśli energia w Ameryce Północnej stanie się droższa lub mniej niezawodna, kopacze będą szukać innych źródeł taniego, niezawodnego zasilania. Dla kopaczy rachunek coraz bardziej przypomina ten każdego dużego przemysłowego odbiorcy energii: zabezpiecz tanią, niezawodną energię albo się przenieś. Sam ENRG nie wpłynie na cenę Bitcoina, ale jest powiązany z tymi samymi ograniczeniami, które kształtują kopanie Bitcoina jako całości.

Źródło: Cryptopolitan