Bank centralny Nigerii wprowadził rygorystyczną bramkę weryfikacji tożsamości dla transakcji kryptowalut peer-to-peer (P2P) realizowanych za pośrednictwem platform. Zgodnie z Sekcją 10.3.3 Przepisów dotyczących Operacji na Wirtualnych Aktywach Niebędących Papierami Wartościowymi w Nigerii, wydanych przez Bank Centralny Nigerii (CBN) w listopadzie 2026 roku, dostawca nie może uwolnić ani uznać Regulowanego Tokenu, w tym stablecoinów, dopóki imię i nazwisko oraz Bankowy Numer Weryfikacyjny (BVN) przypisane do konta płatności w nairze nie będą zgodne ze zweryfikowanym klientem. BVN to nigeryjski biometryczny identyfikator konta bankowego, powiązany z kontami klienta we wszystkich bankach w kraju, co pozwala, aby weryfikacja imienia i numeru wskazywała na jedną konkretną osobę.

W praktyce Abudża nie kwestionuje tego, czy dwie osoby mogą wymienić się wartością. Przepis pyta, czy platforma może uwolnić stronę tokenową transakcji przed potwierdzeniem, że konto bankowe w nairze i zweryfikowana teczka klienta należą do tej samej osoby.

Czego Dotyczy Przepis o Zgodności BVN

Sekcja 10 przepisów reguluje Usługi P2P Pośredniczone przez Platformy. Zdefiniowane działania obejmują dopasowywanie ofert, wyświetlanie zleceń, escrow, pomoc w płatnościach, pomoc w rozliczeniach, weryfikacje oraz pomoc w sporach. Transakcje objęte zakresem dotyczą Regulowanych Tokenów wymienianych na nairę lub inne dozwolone formy wartości, podczas gdy bezpośredni transfer dwustronny bez pośrednika wykracza poza tę sekcję. Regulowane Tokeny obejmują stablecoiny Klasy 1 i Klasy 2, Deposit Money Tokens oraz Inne Wyznaczone Tokeny.

Wymogi licencyjne wyprzedzają bramkę BVN. Zgodnie z Sekcją 10.2 Bank nie wyda samodzielnej licencji P2P. Osoba może prowadzić — lub twierdzić, że prowadzi — Usługę P2P wyłącznie z Licencją Innych Usług, Autoryzacją Innych Usług lub Zgodą na Rozszerzenie Dozwolonych Działań zgodnie z Sekcją 9. Bank musi również udzielić wyraźnej zgody, która wymienia P2P w tym zakresie. Autoryzacja dla innej usługi aktywów wirtualnych nie upoważnia sama w sobie do działalności P2P.

Obowiązki wobec klientów wzmacniają następnie etap uwolnienia. Sekcja 10.3.1 wymaga weryfikacji tożsamości, należytej staranności i ciągłego monitoringu, zanim klient będzie mógł handlować. Sekcja 10.3.2 nakazuje posiadanie wystarczających danych do identyfikacji każdego klienta i strony przeciwnej, a także jasnego powiązania każdej transakcji z właściwymi kontami, portfelami i kanałami rozliczeniowymi. Sekcja 10.3.3 stanowi twarde zatrzymanie uznania tokenów: imię i nazwisko oraz BVN na koncie płatności w nairze muszą być zgodne ze zweryfikowanym klientem, a jeśli nie są, dostawca nie może uwolnić ani uznać Regulowanego Tokenu. Bank może również wprowadzić dodatkowe weryfikacje kont płatniczych, kategorie klientów i limity.

Sekcja 10.3.4 zakłada świadomego korzystania z kont lub portfeli osób trzecich, pełnomocników, tzw. mule, fałszywych lub o błędnym imieniu w celu ukrycia faktycznego właściciela transakcji. Sekcja 10.3.5 klasyfikuje sprzedawców P2P o dużej skali lub publicznie reklamujących się jako użytkowników biznesowych, wymagając od dostawców stosowania testów zatwierdzonych przez zarząd, wzmocnionych weryfikacji, limitów transakcyjnych oraz raportowania do Banku. Taka klasyfikacja nie stanowi licencji na prowadzenie regulowanej działalności bez odpowiedniej zgody.

Dlaczego Zgodność BVN Ma Znaczenie dla P2P Stablecoinów

Przepis nasuwa powracające pytanie: gdy platforma przechowuje lub uznaje token powiązany z dolarem lub nairą po transferze P2P w nairze, czyją tożsamość musi potwierdzić konto bankowe, zanim token zostanie przemieszczony? Odpowiedzią nie jest „ktokolwiek z portfelem”. Jest nią zweryfikowany klient, którego imię i nazwisko oraz BVN widnieją na nairowej stronie transakcji.

To zamyka znany problem na nieformalnych rynkach P2P, gdzie płatność w walucie fiducjarnej może trafić na jedno konto, podczas gdy token zostaje dostarczony innej osobie. Ponieważ BVN jest zakotwiczony w danych biometrycznych, a nie jedynie w numerze konta, zgodność wiąże nairową stronę transakcji z jednym możliwym do zidentyfikowania posiadaczem konta, a nie z dowolnym kontem pojawiającym się przy rozliczeniu. Dla stablecoinów i innych Regulowanych Tokenów zdarzenie uznania staje się zdarzeniem zgodności, a nie tylko zdarzeniem dopasowania.

Ten sam pakiet regulacyjny ustanawia również minimalny kapitał w wysokości 15 miliardów nairów dla emitentów dolarowych stablecoinów Klasy 2. Przepis o P2P dotyczy sprzedaży po emisji i pyta, kto może uwolnić regulowany token po transferze w nairze.

Kanały walut obcych pozostają ograniczone na osobnym torze. Sekcja 10.6.2 blokuje wymiany P2P między nairą a stablecoinem Klasy 2 lub inną wartością w walucie obcej, chyba że Bank wyraźnie zatwierdzi taką działalność. Każda taka zgoda wymaga rozliczenia lub raportowania przez autoryzowanego dealera — instytucję licencjonowaną do obrotu walutami — wraz z monitoringiem wymaganym przez Bank. Transgraniczny P2P zgodnie z Sekcją 10.9 nie jest objęty samą krajową zgodą P2P.

Harmonogram Przejściowy

Data rozpoczęcia wciąż zależy od noty wdrożeniowej Banku zgodnie z Sekcją 56, co czyni tę publikację sygnałem do obserwacji. Sekcja 54 daje istniejącym operatorom 180 dni kalendarzowych od tego startu na złożenie wniosku o odpowiednią zgodę — okres ten obejmuje podmioty już prowadzące Usługi P2P Pośredniczone przez Platformy. Obowiązują przejściowe limity skali, operatorzy muszą się zarejestrować w ciągu trzydziestu dni, a obowiązki przeciwdziałania praniu pieniędzy rozpoczynają się od pierwszego dnia.

Zanim licencje i zgody P2P zostaną wydane, konstrukcja bramki jest już jasna: żaden Regulowany Token nie może zostać uwolniony w transakcji P2P pośredniczonej przez platformę, dopóki imię i nazwisko oraz BVN na koncie w nairze nie będą zgodne ze zweryfikowanym klientem. Peg i transakcja mogą wyglądać identycznie na ekranie, ale nigeryjskie ramy P2P rozpoczynają się od pytania, czyje konto bankowe jest uprawnione do uwolnienia tokenu.

Źródło: Live Bitcoin News