NeoFleet, cypryjska firma finansująca mobilność działająca w Senegalu, Wybrzeżu Kości Słoniowej i Peru, pozyskała 4 mln USD w rundzie pre-seed, aby skalować swój model finansowania profesjonalnych flot taksówkowych i budować infrastrukturę dla mobilności autonomicznej.

DMTech VC, fundusz venture koncentrujący się na fintechu i finansowaniu zabezpieczonym aktywami, wsparł rundę wraz z innymi inwestorami prywatnymi. Mark Loughran, były prezes i dyrektor finansowy (CFO) firmy ride-hailingowej inDrive, również wziął udział w rundzie i dołączył do NeoFleet jako prezes i współzałożyciel. Firma poinformowała, że runda obejmuje mieszankę kapitału własnego i długu. Rundy pre-seed znajdują się na najwcześniejszym etapie skali finansowania venture, a uwzględnienie długu obok kapitału własnego jest spójne z modelem pożyczek zabezpieczonych aktywami, w którym finansowane pojazdy same pełnią funkcję zabezpieczenia.

Pozyskanie środków odbywa się na tle wysokich kosztów pojazdów w regionach docelowych firmy. Według danych Banku Światowego za 2021 rok, zestawionych przez TheGlobalEconomy, pojazdy w Afryce Subsaharyjskiej kosztują około 8% więcej niż średnia globalna, co daje regionowi indeks cen pojazdów 107,74 wobec globalnego benchmarku wynoszącego 100. NeoFleet chce finansować kierowców i firmy, które w przeciwnym razie nie miałyby dostępu do finansowania pojazdów potrzebnego do zarabiania na życie. Na rynkach, gdzie ceny pojazdów są wysokie, a tradycyjni pożyczkodawcy niechętnie kredytują floty taksówkowe, koszt początkowy zakupu auta może całkowicie wykluczać kierowców z formalnej pracy w usługach ride-hailing i taksówkach.

„Rozwiązujemy fundamentalny problem w wielu szybko rosnących rynkach mobilności: ludzie potrzebują przejazdów,cy chcą pracować, a brakującym ogniwem, abypostawić więcej samochodów na drodze, jest kapitał” — powiedział Loughran w oświadczeniu.

NeoFleet, założona w 2024 roku przez Igora Shiyanova i Olega Mosyazha, finansuje i zarządza flotami pojazdów dla profesjonalnych operatorów mobilności. Według stanu na październik 2026 roku firma deklaruje, że jej sieć obejmuje 650 pojazdów o przybliżonej wartości zakupowej 10 mln USD.

Firma powstała wokół tego, co sama określa jako lukę finansowania: bankom często brakuje modeli kredytowych i apetytu na ryzyko, by finansować floty taksówkowe, co ogranicza profesjonalnym operatorom dostęp do kapitału potrzebnej do ekspansji.

„NeoFleet wypełnia tę lukę: dostarczamy profesjonalnym operatorom flot kapitał do rozwoju i tworzymy infrastrukturę, która pozwala kapitałowi instytucjonalnemu sięgać po klasę aktywów, jaką są taksówki, w skali” — powiedział Shiyanov, dyrektor generalny firmy, w rozmowie z TechCabal.

NeoFleet poinformowała, że 4 mln USD zasili rozbudowę dotychczasowej działalności i wejście na nowe rynki mobilności. Firma planuje wdrożyć 1000 pojazdów w swojej sieci do końca 2026 roku i 5000 do końca 2027 roku, co — według jej szacunków — miałoby odpowiadać wartości pojazdów od 75 mln do 100 mln USD.

Działalność firmy opiera się na tym, co NeoFleet nazywa modelem Fleet Management Franchise, łączącym finansowanie pojazdów, technologię zarządzania flotą, eksploatację i konserwację oraz ubezpieczenia. Firma deklaruje, że rozwija warstwę technologiczną obejmującą ocenę flot i kierowców, telematykę, monitorowanie pojazdów, zarządzanie konserwacją oraz kontrolę płatności.

„Wdrażamy ten model stopniowo” — powiedział Shiyanov. „Zazwyczaj zaczynamy od finansowania ugruntowanych operatorów flot, następnie zwiększamy kontrolę nad aktywem poprzez bezpośrednią własność pojazdów lub struktury sprzedaży ratalnej, a ostatecznie integrujemy te możliwości w pełny model Fleet Management Franchise.”

Firma nie stosuje jednego modelu własności we wszystkich swoich rynkach. W niektórych transakcjach udziela zabezpieczonego finansowania ugruntowanemu operatorowi flot, który następnie nabywa i posiada pojazdy. W innych NeoFleet sama kupuje pojazdy i wynajmuje je lokalnym operatorom. Stosuje także struktury sprzedaży ratalnej, w ramach których operatorzy nabywają pojazdy i płacą w uzgodnionym okresie. Jej klientami są głównie profesjonalni operatorzy flot taksówkowych i ride-hailingowych o ograniczonym dostępie do tradycyjnego finansowania bankowego.

NeoFleet generuje przychody z odsetek i opłat od finansowania udzielanego operatorom flot, a także z przychodów najmu od posiadanych pojazdów. W miarę rozwoju modelu Fleet Management Franchise firma oczekuje dodania przychodów z oprogramowania, konserwacji, ubezpieczeń i innych usług flotowych.

Firma deklaruje, że wbudowała w swój model kilka warstw ochron. Przed udzieleniem finansowania przeprowadza należyta staranność i oceny kredytowe operatorów flot, korzystając z relacji z platformami ride-hailingowymi i innych danych rynkowych w celu identyfikacji ugruntowanych przedsiębiorstw. Pojazdy są ubezpieczone i monitorowane za pomocą telematyki, w tym danych o lokalizacji i stanie pojazdu.

Gdy operator zalega z płatnościami, NeoFleet najpierw współpracuje z nim, aby ustalić, czy problem jest tymczasowy i czy harmonogram płatności można naprawić lub zrestrukturyzować. Jeśli to zawiedzie, — jak deklaruje firma — jej struktura zabezpieczeń i monitorowanie pojazdów pozwalają odzyskać pojazd i wdrożyć go u innego operatora flot.

Ten model sytuuje NeoFleet na rynku z większymi graczami próbującymi zamknąć lukę w finansowaniu pojazdów, w tym Moove, fintechem skoncentrowanym na mobilności, który finansuje pojazdy dla kierowców ride-hailingowych, oraz Autochek, cyfrową giełdą motoryzacyjną, która również pośredniczy w finansowaniu pojazdów. Firma stawia jednak także dłuższą hipotezę dotyczącą ewolucji mobilności komercyjnej. Wierzy, że infrastruktura potrzebna do obsługi dzisiejszych profesjonalnych flot taksówkowych może okazać się przydatna dla pojazdów autonomicznych: nawet bez kierowców floty autonomiczne nadal będą potrzebować finansowania, ubezpieczeń, ładowania, konserwacji, napraw, monitoringu i codziennego zarządzania flotą. Dotychczas wdrażanie pojazdów autonomicznych w dużej skali koncentrowało się na niewielu rynkach, z których prym wiodą Stany Zjednoczone i Chiny, a żaden z krajów, w których obecnie działa NeoFleet, nie widział tej technologii wdrażanej na dużą skalę.

„Wierzymy, że mobilność autonomiczna będzie jedną z najważniejszych zmian strukturalnych w transporcie” — powiedział Shiyanov. „W Afryce oczekujemy, że pojazdy prowadzone przez ludzi i pojazdy autonomiczne będą współistnieć przez pewien czas, ale ta zmiana nadejdzie, a rynki, które przygotują się wcześnie, będą najlepiej pozycjonowane, by na niej skorzystać.”

NeoFleet poinformowała, że ocenia ponad 15 krajów w ramach kolejnej fazy ekspansji i planuje wybrać dwa lub trzy nowe rynki, koncentrując się na Ameryce Łacińskiej, Afryce, Azji Południowo-Wschodniej i na Bliskim Wschodzie. W dłuższej perspektywie widzi potencjał w rozwiniętych rynkach, w tym w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Unii Europejskiej. Firma będzie nadal się rozwijać w Senegalu, Wybrzeżu Kości Słoniowej i Peru, jednocześnie oceniając te możliwości. Bliskie wskaźniki, na które warto zwracać uwagę, to które dwa lub trzy rynki wybierze z listy oraz czy osiągnie cel wdrożenia 1000 pojazdów do końca 2026 roku.

Na razie jej celem jest przekształcenie dotychczasowej działalności w zakresie finansowania flot w platformę łączącą kapitał z aktywami mobilności — oraz przygotowanie tej samej infrastruktury na moment, gdy floty autonomiczne zaczną się skalować na rynkach wschodzących.