Wall Street od lat debatuje, czy kryptowaluty powinny znajdować się w portfelach klientów. Morgan Stanley przeszedł do bardziej praktycznego pytania: gdy klienci już je posiadają, gdzie powinni je wykorzystać? W biuletynie skierowanym do doradców finansowych John Keller z Morgan Stanley Investment Management, specjalista ds. ETF w banku, porównał staking poprzez produkty giełdowe (ETP), scentralizowane giełdy oraz portfele self-custody, w związku z tym, że nowe fundusze banku na ether i Solana trafiają do klientów.

Jego główna teza brzmi: miejsce, które wybierze inwestor, kształtuje to, ile nagrody ze stakingu faktycznie zachowa.

Trzy drogi do tej samej stopy zwrotu

Staking oznacza blokowanie tokena proof-of-stake, takiego jak ether z sieci Ethereum, aby pomóc w zabezpieczeniu sieci. W zamian posiadacze otrzymują nagrody. Nagrody te są zazwyczaj wypłacane w tym samym tokenie, który jest stakowany, więc rentowność przychodzi wraz z dalszą ekspozycją na cenę rynkową tokena.

Porównanie Kellera traktuje strukturę własności jako zmienną decydującą. Każda droga wiąże się z innymi konsekwencjami dla płynności, ekspozycji na ryzyka, takie jak slashing walidatorów, oraz udziału nagród, który trafia do kieszeni inwestora.

Slashing to element, który zazwyczaj niepokoi doradców. Walidator to operator, który prowadzi mechanizm stakingu, a jeśli złamie zasady sieci lub ulegnie awarii, protokół może ukarać stakowane za jego pośrednictwem środki. To ryzyko było tematem sekcji biuletynu "Ask an Expert", w której Waseem Salim, CEO Valdora, przedstawił praktyki due diligence, które mogą pomóc chronić klientów przed karami walidatorów.

Porównanie pojawia się też w dogodnym momencie dla własnej oferty produktowej Morgan Stanley. Firma uruchomiła 28 lipca 2026 r. dwa produkty giełdowe ze wsparciem stakingu: Morgan Stanley Ethereum Trust (MSSE) oraz Morgan Stanley Solana Trust (MSOL).

Według ustaleń badań dotyczących produktów fundusz ethereum jest zaprojektowany do stakowania od 50% do 80% swoich zasobów ETH, a fundusz Solana może stakować do 100% swoich SOL. Oba mają przekazywać około 95% brutto nagród ze stakingu udziałowcom po odjęciu opłat dostawców. Fundusze pobierają opłatę sponsorską w wysokości 0,14%, a Morgan Stanley, według tych samych ustaleń, nie zatrzymuje żadnego dochodu ze stakingu dla siebie.

Po co w ogóle droga przez ETP

Propozycja stojąca za produktami takimi jak MSSE i MSOL jest prosta: dają doradcom sposób zaoferowania klientom ekspozycji na staking bez bezpośredniego posiadania tokenów przez klientów ani samodzielnego zarządzania mechaniką.

Prowadzenie portfela self-custody oznacza ochronę kluczy prywatnych i osobisty wybór walidatorów. Staking przez giełdę przenosi tę pracę na podmiot trzeci, ale również umieszcza aktywa na platformie, którą inwestor nie kontroluje. ETP opakowuje działalność w znajomy format maklerski — ten sam, którego klienci już używają dla akcji i funduszy obligacji. Dla platform doradczych, które nie są przygotowane do bezpośredniego przechowywania tokenów, taki opakowanie może być praktyczną drogą do uzyskania ekspozycji na staking.

Częściowy cel stakingu w funduszu ethereum prawdopodobnie odzwierciedla kompromis między rentownością a elastycznością. Stakowane tokeny mogą potrzebować czasu na odblokowanie, a fundusz nadal musi obsługiwać umorzenia, więc pozostawienie części niestakowanej daje funduszowi swobodę działania. Limit do 100% w funduszu Solana wskazuje na inne podejście dla tej sieci.

Szersza oferta produktów kryptowalutowych Morgan Stanley ma aktywa pod zarządzaniem przekraczające 14 miliardów dolarów w całym zestawie, według ustaleń badań. Fundusze stakingowe dodają warstwę rentowności do tego, co wcześniej była wyłącznie ekspozycją na cenę.

Co to oznacza dla doradców i inwestorów

Dla inwestorów kluczową liczbą do obserwowania jest różnica między nagrodami brutto a netto. Około 95% nagród brutto trafiających do udziałowców, plus opłata sponsorska 0,14%, daje doradcom konkretny punkt odniesienia.

W ETP inwestor polega na wyborze dostawców stakingu dokonanym przez fundusz, a nie na własnym. Slashing, ograniczenia płynności i problemy na poziomie sieci nadal istnieją pod opakowaniem. Nacisk, jaki Salim kładzie na due diligence, przypomina, że wygoda symbolu ticker nie usuwa potrzeby zrozumienia, co kryje się za nim.

Szersze znaczenie to dostarczanie: mechanizm rentowności, który rozwinął się w infrastrukturze natywnej dla kryptowalut, trafia teraz na półki doradcze pod postacią symboli ticker, z opłatami i warunkami przekazywania nagród wyrażonymi jako jawne liczby. Odtąd szczegóły warte śledzenia to wykonanie — jak fundusze działają w ramach zadeklarowanych przedziałów stakingu, jak blisko rozdzielane nagrody odpowiadają projektowanemu przekazaniu około 95% oraz jaką widoczność inwestorzy mają co do dostawców stakingu wybranych w ich imieniu.

Ten artykuł został pierwotnie opublikowany przez CryptoBriefing, gdzie był redagowany przez Johna Chena. Źródło: https://cryptobriefing.com/morgan-stanley-crypto-staking-options-advisors/