Przedstawiamy pierwsze bezpośrednie oszacowania skutków płacy minimalnej dla nisko opłacanych pracowników w rodzinach znajdujących się w różnych punktach rozkładu dochodu w stosunku do potrzeb, wykorzystując dane z badania Survey of Income and Program Participation, które celowo nadreprezentuje rodziny o niskich dochodach. Stwierdzamy niekorzystne — a nie korzystne — skutki płacy minimalnej dla zatrudnienia, liczby godzin pracy i zarobków początkowo zatrudnionych nisko opłacanych pracowników z ubogich rodzin i rodzin o niskich dochodach. Chociaż nie znajdujemy gradientu wskazującego na bardziej niekorzystne skutki dla najuboższych nisko opłacanych pracowników, niekorzystne skutki dla nisko opłacanych pracowników z ubogich rodzin i rodzin o niskich dochodach pomagają wyjaśnić, dlaczego płaca minimalna nie zmniejsza ubóstwa.

Pochodzi to z najnowszego opracowania Davida Neumarka i Emmy Wohl.

Neumark to ekonomista rynku pracy, który od dziesięcioleci bada płacę minimalną; wspólnie z Williamem Wascherem był współautorem szeroko cytowanego przeglądu dowodów, z którego wynika, że płaca minimalna, bilansując wszystko, zmniejsza zatrudnienie wśród osób o najniższych kwalifikacjach. To stanowisko znajduje się po jednej stronie długotrwałego sporu. Współczesna debata ukształtowała się po badaniu Davida Carda i Alana Kruegera z 1994 roku dotyczącym restauracji szybkiej obsługi w New Jersey i Pensylwanii, w którym nie stwierdzono utraty miejsc pracy po podwyżce płacy minimalnej w New Jersey, a późniejsze badania oparte na innych danych i metodach wydały sprzeczne werdykty — niektóre wskazują na niewielki lub zerowy wpływ na zatrudnienie przy jednoczesnym wzroście płac na dole skali wynagrodzeń, podczas gdy inne ujawniają straty miejsc pracy i godzin pracy skoncentrowane wśród najmniej doświadczonych pracowników.

Stawka jest wyższa niż sama liczba miejsc pracy. Federalna płaca minimalna wynosi 7,25 dolara za godzinę od 2009 roku, podczas gdy dziesiątki stanów i wiele miast przyjęły wyższe progi, a Kongres wielokrotnie debatował nad propozycjami podniesienia poziomu federalnego, przede wszystkim do 15 dolarów za godzinę. Ponieważ deklarowanym celem tej polityki jest poprawa sytuacji pracujących rodzin na samym dole, kluczowe pytanie opracowania — co dzieje się z pracownikami rozpoczynającymi w ubogich gospodarstwach domowych i gospodarstwach o niskich dochodach, a nie ze średnim zatrudnieniem — dotyka sedna argumentacji na jej rzecz.

Wcześniejsze badania już wcześniej kwestionowały płacę minimalną jako narzędzie zwalczania ubóstwa ze względu na jej ukierunkowanie, zwracając uwagę, że wielu pracowników otrzymujących płacę minimalną stanowi osoby o drugorzędnych dochodach w gospodarstwach domowych powyżej granicy ubóstwa. Postępem nowego opracowania jest bezpośrednie śledzenie zamierzonych beneficjentów dzięki wykorzystaniu prowadzonego przez Census Bureau badania Survey of Income and Program Participation, w ramach którego te same gospodarstwa domowe są ankietowane w wieloletnich panelach, co pozwala śledzić zmiany w zatrudnieniu, liczbie godzin pracy i zarobkach pracowników rozpoczynających w rodzinach ubogich lub bliskich ubóstwu.

Wyniki te zasilają również powracające w debatach nad polityką porównanie: płacy minimalnej versus ukierunkowanych dopłat do wynagrodzeń. Earned Income Tax Credit, który rośnie wraz z dochodami rodziny i stopniowo wygasa przy wyższych dochodach, jest często wskazywany przez ekonomistów jako lepiej ukierunkowany na pracujące rodziny o niskich dochodach. Otwartym pytaniem dla szerszej debaty pozostaje, jak dowody dystrybucyjne tego rodzaju mają się do badań wskazujących na niewielki lub zerowy średni wpływ podwyżek płacy minimalnej na zatrudnienie.