Blog ekonomiczny Marginal Revolution, prowadzony przez ekonomistów Uniwersytetu George'a Masona — Tylera Cowena i Alexa Tabarroka — opublikował przegląd „czwartkowych różnorodnych linków” z 27 sierpnia 2026 r., obejmujący siedem pozycji: infrastrukturę kosmiczną, komunikację zwierząt, politykę w zakresie sztucznej inteligencji, globalne ryzyko katastroficzne, filantropię, edukację i sztukę współczesną.

1. Centra danych w kosmosie?

Pierwsza pozycja wyróżnia esej Antona Leichta „Prędkość ucieczki”, który blog określa jako „dobre” ujęcie różnych uwarunkowań ekonomii politycznej umieszczania centrów danych w kosmosie. Publicznie dyskutowane propozycje orbitalnych centrów danych wymieniają zwykle jako potencjalne zalety obfitą energię słoneczną i chłodzenie radiacyjne, natomiast powracającymi zastrzeżeniami są koszty wynoszenia ładunków w kosmos, konserwacja sprzętu i ekspozycja na promieniowanie. Kwestia ta na nowo przyciąga uwagę, ponieważ wzrost mocy obliczeniowej napędzany sztuczną inteligencją podnosi zapotrzebowanie centrów danych na energię elektryczną i obciąża moce dostępne dla obiektów naziemnych.

2. Więcej o wielorybach i sprawach doktora Doolittle'a

Druga pozycja — „Więcej o wielorybach i sprawach doktora Doolittle'a” — odsyła do wpisu na X autorstwa @begusgasper. Nawiązanie do doktora Dolittle'a przywołuje fikcyjnego lekarza potrafiącego rozmawiać ze zwierzętami — znany zabieg w publikacjach o próbach rozszyfrowania wokalizacji wielorybów, dziedzinie obejmującej takie inicjatywy jak prace Project CETI nad komunikacją kaszaloków, w których uczenie maszynowe stosuje się do nagrań wzorcowych sekwencji kliknięć tych waleni, zwanych kodami.

3. Rohit o sztuczkach AI. I Peter Wildeford

Po trzecie, blog wskazuje dwa wpisy na X dotyczące sztuczek AI: jeden autorstwa Rohita (@krishnanrohit) i drugi autorstwa Petera Wildeforda (@peterwildeford). Wildeford jest współzałożycielem Institute for AI Policy and Strategy — organizacji badawczej zajmującej się polityką w zakresie sztucznej inteligencji, założonej w 2023 r. i publikującej prace m.in. na temat zarządzania zasobami mocy obliczeniowych.

4. Czy Australia jest krajem najbardziej odpornym na globalne ryzyko katastroficzne?

Czwarta pozycja odsyła do artykułu ScienceAlert „Żadne miejsce na Ziemi nie jest bezpieczne, jeśli wybuchnie piekło — ale jedno miejsce jest bezpieczniejsze od reszty.” Postawione pytanie pobrzmiewa echem wcześniejszych badań, zwłaszcza studium z 2021 r. opublikowanego w czasopiśmie Risk Analysis przez badaczy z Nowej Zelandii, które uszeregowało państwa wyspiarskie pod względem zdolności do podtrzymania cywilizacji po nagłych globalnych wstrząsach, takich jak wojna nuklearna czy erupcja superwulkanu; Australia i Nowa Zelandia znalazły się na szczycie tego rankingu. W badaniu oceniano kraje według czynników takich jak samowystarczalność w zakresie żywności i energii, zdolności produkcyjne oraz izolacja geograficzna.

5. Filantropia Dolly Parton

Piąta pozycja odsyła do artykułu „New York Times” o filantropii Dolly Parton. Do najlepiej znanych przedsięwzięć charytatywnych Parton należą Imagination Library — założony przez nią w 1995 r. program darowania książek, który wysyła darmowe książki małym dzieciom i rozdystrybuował już ponad 200 milionów książek — oraz jej darowizna z 2020 r. w wysokości 1 miliona dolarów na rzecz Vanderbilt University Medical Center, która sfinansowała wczesne badania przyczyniające się do opracowania szczepionki przeciw COVID-19 firmy Moderna.

6. Dlaczego edukacja w Nowej Zelandii tak bardzo się pogorszyła?

Szósta pozycja odsyła do eseju Deep Dish, który pyta, dlaczego wyniki edukacyjne Nowej Zelandii spadły, i stawia „inne pytania o ten kraj”. Wyniki Nowej Zelandii w testach PISA prowadzonych przez OECD wyraźnie obniżyły się od początku lat 2000., gdy kraj plasował się wśród najskuteczniejszych systemów edukacyjnych świata. Tytuł eseju przywołuje „Mediocristan” — termin ukuty przez Nassima Nicholasa Taleba w „Czarnym łabędziu” na określenie obszarów, w których wyniki gęsto koncentrują się wokół średniej.

7. Yayoi Kusama, niech spoczywa w pokoju

Ostatnia pozycja odnotowuje śmierć artystki Yayoi Kusamy. The Art Newspaper informuje, że Kusama — japońska artystka znana z motywów w groszki, nieskończonych pokoi luster i rzeźb przedstawiających dynie — zmarła w wieku 97 lat. Urodzona w 1929 r. w japońskim Matsumoto Kusama przeniosła się pod koniec lat 50. do Nowego Jorku i zbudowała karierę obejmującą siedem dekad, która uczyniła ją jedną z najczęściej wystawianych współczesnych artystek na świecie. Po powrocie do Japonii mieszkała od 1977 r. z własnego wyboru w tokijskim szpitalu psychiatrycznym, nadal tworząc w pobliskiej pracowni.