LR i MARIC uzyskały zasadniczą akceptację projektu zbiornikowca gotowego na trzy paliwa
Najważniejsze informacje
- •Lloyd's Register i MARIC uzyskały zasadniczą akceptację projektu zbiornikowca o nośności 114,000 DWT, przystosowanego do konwersji na napęd LNG, metanolowy lub amoniakowy.
- •Koncepcja gotowa do konwersji pozwala armatorom odłożyć wybór paliwa i zmniejszyć złożoność przyszłych modernizacji.
- •Projekt odzwierciedla presję branży wynikającą ze strategii gazów cieplarnianych IMO, zakładającej zerową emisję netto w żegludze do około 2050 roku.
- •AiP, oparte na przepisach LR z lipca 2026 i wspólnych przepisach konstrukcyjnych IACS, potwierdza wykonalność koncepcji, ale nie pełną certyfikację klasyfikacyjną ani statutową.

Lloyd's Register (LR) oraz Marine Design and Research Institute of China (MARIC) uzyskały zasadniczą akceptację (AiP) projektu zbiornikowca do produktów naftowych i ropy naftowej o nośności 114,000 DWT, który może zostać przekształcony do napędu z wykorzystaniem LNG, metanolu lub amoniaku.
Koncepcja została zaprezentowana na targach SMM 2026 i ma zapewnić armatorom większą elastyczność w miarę rozwoju technologii alternatywnych paliw, infrastruktury i regulacji, podał LR w przesłanym w czwartek oświadczeniu e-mailowym.
Zbiornikowiec zaprojektowano z myślą o przyszłej konwersji paliwowej, co pozwala armatorom odroczyć wybór paliwa i zmniejszyć złożoność ewentualnych modernizacji w późniejszym okresie eksploatacji jednostki. Według LR projekt odpowiada na niepewność dotyczącą dostępności, infrastruktury i ekonomiki różnych paliw alternatywnych. LNG jest już ustaloną ścieżką paliwową, podczas gdy metanol i amoniak wciąż się rozwijają.
Podejście gotowe do konwersji odzwierciedla szerszą odpowiedź branży na strategię gazów cieplarnianych IMO, zgodnie z którą żegluga międzynarodowa dąży do osiągnięcia zerowej emisji netto do 2050 roku lub w jego okolicach, a pośrednie punkty kontrolne skłaniają operatorów do oceny paliw nisko- i bezemisyjnych w przypadku nowo zamówionych statków, które zazwyczaj pozostaną w eksploatacji przez 20–30 lat. Projekty „niezależne od paliwa” lub „gotowe do napędu dwupaliwowego” stały się z tego względu powracającym motywem ostatnich wystaw stoczniowych, gdyż armatorzy ważą ryzyko związania się z jedną ścieżką paliwową przed dojrzeniem infrastruktury bunkrowej i podaży paliw.
AiP to wczesny etap procesu klasyfikacyjnego: wskazuje, że koncepcja jest wykonalna w świetle odpowiednich przepisów, ale sama w sobie nie stanowi certyfikacji klasyfikacyjnej ani statutowej dla zbudowanego statku.
Koncepcję przejrzano pod kątem przepisów klasyfikacyjnych LR z lipca 2026, w tym wymagań dla statków używających gazów i innych paliw o niskiej temperaturze zapłonu, a także odpowiednich wspólnych przepisów konstrukcyjnych IACS dla zbiornikowców. Ostateczna klasyfikacja i zatwierdzenie statutowe pozostają uzależnione od pełnej zgodności z obowiązującymi wymaganiami.
Źródło: Ship & Bunker