Ceny stali długiej w Indiach, które w ciągu ostatniego miesiąca i pół mocno wzrosły, wciąż mają przestrzeń do dalszych podwyżek — ocenia Amit Murarka z Axis Capital. Za utrzymującą się siłą tego segmentu stoją według niego dwa kluczowe czynniki: powrót popytu po monsunie, który zazwyczaj ożywia aktywność budowlaną i zużycie wyrobów długich, takich jak pręty zbrojeniowe, oraz rosnące koszty węgla koksującego — kluczowej surowcowej pozycji kosztowej w produkcji stali.

Aby skorzystać na wzrostach cen stali długiej, Murarka deklaruje preferencję dla Jindal Steel and Power wobec Steel Authority of India (SAIL). Obie spółki są w Indiach głównymi producentami wyrobów długich. Osobno wskazał on JSW Steel jako najlepszy strukturalny wybór w całym sektorze.

Wyroby długie, obejmujące pręty zbrojeniowe i elementy konstrukcyjne, są ściśle powiązane z popytem budowlanym i infrastrukturalnym, a ich ceny zwykle umacniają się wraz z ożywieniem prac budowlanych po sezonie monsunowym. Ten segment rynku różni się od wyrobów płaskich, takich jak taśmy walcowane na gorąco, trafiających do producentów samochodów i sprzętu AGD. Indie — drugi największy producent stali na świecie — widziały ceny wyrobów długich poruszające się w dużej mierze w rytm wydatków infrastrukturalnych i budowlanych finansowanych przez rząd. Węgiel koksujący, podstawowy surowiec w produkcji stali w procesie wielkopiecowym, stanowi istotną pozycję kosztową dla zintegrowanych producentów stali, a wyższe jego ceny mogą wspierać podwyżki cen stali, gdy producenci przenoszą koszty wejściowe na odbiorców. Indie importują znaczną część zapotrzebowania na węgiel koksujący, przez co krajowe ceny stali są wrażliwe na ruchy cen węgla na rynkach zagranicznych.

Komentarze te padają na tle szerszego odbicia cen stali i akcji spółek metalurgicznych w sierpniu, gdy uczestnicy rynku śledzą odbicie cen stali wraz z ruchami kursów takich spółek jak Tata Steel, JSW Steel, SAIL i Welspun Corp.

(Źródło: CNBC-TV18)