Ława przysięgłych w Nowym Orleanie wydała częściowy werdykt w procesie o morderstwo związane z aferą inscenizowanych wypadków, jednak bez skazania za śmierć Corneliusa Garrisona.

Czterotygodniowy proces przed Sądem Okręgowym USA dla Wschodniego Dystryktu Luizjany zakończył się w czwartek mieszanymi rozstrzygnięciami, które — jak relacjonowały lokalne media — zdumiały obserwatorów. Ławnicy nie doszli do porozumienia w sprawie zarzutów morderstwa przeciwko Seanowi Alfortishowi i Leonowi „Chunky'emu” Parkerowi, co skłoniło sędzię Wendy Vitter do ogłoszenia mistrialu w tych punktach. Oskarżeni stanęli przed sądem za zabójstwo Garrisona we wrześniu 2020 r., wkrótce po tym, jak Garrison przyznał się do udziału w inscenizowaniu wypadków z udziałem ciężarówek i innych pojazdów oraz zgodził się współpracować z prokuraturą.

Schematy inscenizowanych wypadków tego typu zwykle wymierzają w ciężarówki, ponieważ przewoźnicy i ich ubezpieczyciele często szybko ugodowo rozliczają roszczenia o kolizje, by nie ponosić kosztów przedłużającego się procesu — dynamika ta uczyniła branżę transportową powracającym celem postępowań o oszustwa ubezpieczeniowe. Sprawy takie jak operacja Sideswipe pokazują, dlaczego firmy transportowe i ubezpieczyciele domagają się szerszego stosowania wideorejestratorów i innych narzędzi gromadzenia dowodów w celu podważania podejrzanych roszczeń.

Alfortish, zwykle opisywany jako wykreślony z listy adwokatów, został równocześnie skazany za kilka oszustw. Zarzuty te były częścią szeroko zakrojonego aktu oskarżenia, który obejmował również adwokatów Vanessę Mottę — byłą partnerkę Alfortisha — i Jasona Gilesa jako kluczowe postaci aferzy. Motta i Giles zostali skazani w marcu i pozostają w areszcie w oczekiwaniu na wymiar kary. Żadne z nich nie zostało powiązane z morderstwami, choć zeznania sugerowały, że Motta w jakimś stopniu wiedziała o możliwym spisku przeciwko Garrisonowi.

Skazanie za inne zarzuty

Alfortish został też skazany za dwa czyny utrudniania postępowania i podżegania do krzywoprzysięstwa, a uniewinniono go od dwóch podobnych zarzutów. Skazania wynikały z jego starań o wydostanie Garrisona ze Stanów Zjednoczonych, aby uniknął oskarżenia. Dwa uniewinnienia dotyczyły zarzutów, że próbował nakłonić współwięźnia do składania fałszywych zeznań w jego imieniu.

Według NOLA.com, strony internetowej New Orleans Times Picayune, narady ławników trwały ponad 30 godzin przez pięć dni. Dopiero pod koniec tego okresu ława zadała pierwsze pytanie, dotyczące mapy miasta.

NOLA.com relacjonowała, że adwokat Alfortisha, komentując po ogłoszeniu wyroków, powiedział, że prokurator federalny dla Wschodniego Dystryktu Luizjany „zaangażował wszelkie dostępne zasoby rządu federalnego. Przypisał do sprawy pięciu asystentów prokuratora federalnego. Dysponował falangą agentów FBI. Próbował w każdy możliwy sposób skazać Seana Alfortisha za zamordowanie federalnego informatora. A ława przysięgłych nie przyznała im racji.”

NOLA.com donosiła również, że asystent prokuratora federalnego Matthew Payne natychmiast wystąpił o rozprawę w sprawie nowej umowy w celu ponownego osądzenia Alfortisha i Parkera. Obaj zostali zwróceni do aresztu. Kwestia, czy prokuratorzy ponownie oskarżą o morderstwo — decyzja, która po mistrialu zwykle należy do Departamentu Sprawiedliwości — pozostaje otwarta.

Zeznania Harrisa nie wystarczyły

Najbardziej obciążające zeznania w procesie złożył Ryan Harris, który przyznał się do udziału w inscenizowanych wypadkach i w morderstwie Garrisona. Według lokalnych mediów Harris zeznał, że zwerbował Parkera do strzelaniny i odwiózł go po tym, jak Garrison został zabity w drzwiach domu swojej matki. Zaznajasz się, że te zeznania najwyraźniej nie wystarczyły, by skłonić ławę do 12 głosów za skazaniem.

Parker przyznał się już wcześniej do oszustwa pocztowego i spisku i — według biura prokuratora federalnego — grozi mu kara do 60 lat pozbawienia wolności. wcześniejsze wyroki za oszustwa pocztowe i telekomunikacyjne, wymierzone uczestnikom operacji nazwanej przez prokuratorów „Operation Sideswipe”, byłyby łagodne jak dozór domowy, choć niektóre kary sięgały czterech lat.

Niewiele innych spraw trafiło do sądu

Przed procesami Motty i Gilesa, a następnie Alfortisha, żadna z ponad 50 innych pozycji oskarżenia w tej sprawie za oszustwa telekomunikacyjne, pocztowe lub oba te przestępstwa nie trafiła do sądu — zostały zakończone ugodami winy lub wciąż oczekują na rozstrzygnięcie.

W przygotowanym oświadczeniu biura prokuratora federalnego dla Wschodniego Dystryktu najwięcej uwagi poświęcono wyrokom skazującym i długości możliwych kar, natomiast brak porozumienia w najpoważniejszych zarzutach zajęto jednym zdaniem.

Choć liczne wyroki skazujące z ostatnich lat objęły osoby opłacane już od 1 000 dolarów za jazdę w samochodzie celowo kolidującym z ciężarówką, dwie inne istotne postacie aferzy również oczekują na wymiar kary po wielokrotnym przekładaniu ich terminów.

Dwa inne kluczowe wyroki wciąż w oczekiwaniu

Adwokat Danny Keating przyznał się w czerwcu 2021 r. do bycia jednym z przywódców aferzy. Damian Lebeaud przyznał się w sierpniu 2020 r. do własnych zarzutów związanych z udziałem w operacji Sideswipe. Obaj zeznawali w sprawie Motty/Gilesa.

Wymiar kary dla Keatinga wyznaczono teraz na 8 października. Lebeaud ma zostać osądzony 3 grudnia. Te wyroki, wraz z ewentualną decyzją o ponownym procesie w sprawie o morderstwo, to kluczowe postępowania, które wciąż przedmiotem jednego z największych w regionie śledztw dotyczących oszustw z inscenizowanymi wypadkami.

Źródło: FreightWaves