AktualnościMakroOd Straconego Pokolenia do Generacji Beta: Jak każde pokolenie dostało swoją nazwę

Od Straconego Pokolenia do Generacji Beta: Jak każde pokolenie dostało swoją nazwę

Autor: Fortune Crypto·

Najważniejsze informacje

  • •Generacja Beta, określana jako osoby urodzone w latach 2025–2039, została nazwana przez australijskiego demografa Marka McCrindle’a jeszcze przed narodzinami jakiegokolwiek z jej przedstawicieli.
  • •Historycznie nazwy pokoleń pojawiały się dziesięciolecia po fakcie, za sprawą postaci kultury takich jak Gertrude Stein, Ernest Hemingway, Tom Brokaw i Douglas Coupland, bez istnienia oficjalnego procesu nadawania nazw.
  • •McCrindle szacuje, że Generacja Alfa, urodzona w latach 2010–2024, będzie dysponować 5,46 biliona dolarów siły nabywczej do 2029 roku, co podkreśla finansową stawkę związaną z etykietami pokoleniowymi.
  • •Pew Research Center oświadczyło w 2023 roku, że będzie stosować etykiety pokoleniowe bardziej selektywnie, ostrzegając, że standardowe definicje mogą być zbyt szerokie i dowolne, by uchwycić różnice między węższymi kohortami.
  • •Zaproponowano mikropokolenia, takie jak Xennialsi (urodzeni mniej więcej w latach 1977–1983) i Zillennialsi (urodzeni mniej więcej w latach 1993–1998), aby opisać kohorty wciskające się między większe pokolenia.
Od Straconego Pokolenia do Generacji Beta: Jak każde pokolenie dostało swoją nazwę

Generacja Beta miała nazwę, zanim urodzili się jej pierwsi przedstawiciele. Określenie dla dzieci urodzonych w latach 2025–2039 trafiło do nagłówków już pod koniec 2024 roku za sprawą australijskiego demografa, który nazwał również poprzednie pokolenie — Generację Alfa.

To daleko od tego, jak kiedyś działał ten proces. Stracone Pokolenie dostało swoją nazwę z drugiej ręki — od francuskiego właściciela warsztatu samochodowego, za pośrednictwem Gertrude Stein i Ernesta Hemingwaya. Prezenter telewizyjnych wiadomości nazwał Pokolenie Wielkie ponad pół wieku po tym, jak poszło ono na wojnę.

Nie istnieje oficjalny proces nadawania nazw pokoleniom. Częściej osiągany jest rodzaj kulturowego kworum i nazwa się utrwala, choć nigdy nie jest formalnie ustalona. Określenie dla dziesiątek milionów ludzi urodzonych w przeciągu około dwóch dekad może pochodzić z eseju w czasopiśmie, powieści lub firmy badawczej. Jedyne, co decyduje o tym, że nazwa się przyjmie, to fakt, że zaczyna jej używać wiele osób.

Te etykiety mają realną wartość finansową. McCrindle, firma badawcza stojąca za Generacją Alfa, szacuje, że to pokolenie będzie dysponować siłą nabywczą 5,46 biliona dolarów do 2029 roku. Etykiety te wpływają także na to, jak menedżerowie oceniają młodych pracowników — nawyk, który jeden z komentarzy Fortune uznał za szkodliwy dla Generacji Z w miejscu pracy.

Nawet ci, którzy mierzą pokolenia, podchodzą ostrożnie do tych kategorii. W 2023 roku Pew Research Center oświadczyło, że będzie stosować etykiety pokoleniowe bardziej selektywnie, ostrzegając, że standardowe definicje „mogą być zbyt szerokie i dowolne, by uchwycić różnice istniejące między węższymi kohortami”.

Od francuskiego warsztatu do bestsellera prezentera wiadomości

Pierwszym powszechnie uznanym nazwanym pokoleniem w kulturze zachodniej było Stracone Pokolenie, zwykle datowane na urodzone między 1883 a 1900 rokiem. Jego przedstawiciele dorosnęli podczas I wojny światowej, która zabiła miliony młodych mężczyzn, a wielu z tych, którzy przeżyli, wróciło do domu rozczarowanych wartościami, w których byli wychowani.

Historia powstania tej nazwy może być częściowo legendarna. Zgodnie z wspomnieniami Hemingwaya A Moveable Feast, jak relacjonuje Britannica, Stein — amerykańska pisarka, której paryski salon przyciągał Hemingwaya i innych czołowych pisarzy-emigrantów tamtej epoki — usłyszała, jak właściciel warsztatu we Francji odnosi się z lekceważeniem do młodych mężczyzn swoich czasów, nazywając ich „génération perdue”. Zwróciła te słowa Hemingwayowi: „Wy wszyscy jesteście straconym pokoleniem”. Użył ich jako motta swojej powieści z 1926 roku The Sun Also Rises, i przyjęło się.

Kolejne nazwane pokolenie, zwykle datowane na urodzone w latach 1901–1927, nazywa się Pokoleniem Wielkim (Greatest Generation). Jego przedstawiciele przeżyli Wielki Kryzys i walczyli lub pracowali podczas II wojny światowej. Nazwa pochodzi od długoletniego prezentera NBC Nightly News Toma Brokawa, który opisał, jak doszedł do nazywania weteranów II wojny światowej Pokoleniem Wielkim po relacjonowaniu 40. rocznicy D-Day w Normandii w 1984 roku. Uczył z niej tytuł swojego bestsellera z 1998 roku.

Następnie przyszło Ciche Pokolenie, urodzone w latach 1928–1945. Jego nazwę spopularyzował listopadowy esej Time z 1951 roku, „The Younger Generation”, w którym napisano: „Nazywa się go ‘Cichym Pokoleniem’”. Przedstawiciele tej grupy byli zazwyczaj postrzegani jako bardziej ulegli, ostrożni i cichci niż ich poprzednicy — nastawienie zrozumiałe w świetnie chłodu wczesnej zimnej wojny.

Wyjazd demograficzny i zmienna matematyczna

Potem przyszło pokolenie, którego wielu przedstawicieli wciąż żyje i ma się dobrze: Baby Boomers. Urodzeni między 1946 a 1964 rokiem, liczyli około 67 milionów osób w połowie 2024 roku, czyli około 20% populacji Stanów Zjednoczonych, według Pew; najstarsi kończą w tym roku 80 lat.

Ta nazwa nie wymaga tłumaczenia. Współczynnik urodzeń dosłownie wybuchł po II wojnie światowej: według History.com, w 1946 roku w USA urodziło się 3,4 miliona dzieci, o 20% więcej niż w 1945 roku. Roczna liczba urodzeń przekraczała 4 miliony co roku od 1954 do 1964 roku.

Po nich nastąpiła Generacja X, urodzona w latach 1965–1980. Określenie krążyło od dziesięcioleci — m.in. w eseju fotograficznym Roberta Capy, znanego fotograf wojennego, po II wojnie światowej oraz jako nazwa Generation X, brytyjskiego zespołu punkowego z końca lat 70. z Billym Idolem na czele. Ugruntowało się ono dopiero wraz z wydaniem w 1991 roku debiutanckiej powieści Douglasa Couplanda, Generation X: Tales for an Accelerated Culture. Litera X, co znamienne, oznaczała pokolenie opierające się zdefiniowaniu — jak zmienna w równaniu.

Milenialsi, Generacja Z i koniec alfabetu

Milenialsi, urodzeni w latach 1981–1996, dorosnęli niemal dokładnie na przełomie tysiąclecia. Historycy Neil Howe i William Strauss ukuli ten termin w swojej książce z 1991 roku Generations, ponieważ ta kohorta byłaby pierwszą, która ukończy liceum w 2000 roku. „Uznaliśmy, że optymistyczna nazwa będzie dobra ze względu na zmieniający się sposób, w jaki było wychowywane to pokolenie” — powiedział Howe w NPR w 2014 roku. Obaj rozwinęli tę ideę w swojej książce z 2000 roku Millennials Rising.

Przez pewien czas ta sama kohorta była też nazywana Generacją Y — określenie użyte przez Advertising Age w edytoriale z 1993 roku — ale nigdy naprawdę się nie przyjęło.

Niektórzy postulowali istnienie tzw. mikropokoleń wciskających się między większe kohorty. Xennialsi — termin ukuła pisarka Sarah Stankorb w magazynie Good w 2014 roku — opisuje osoby urodzone mniej więcej w latach 1977–1983, które dorastały, zanim komputery stały się powszechne, i przystosowały się do nich jako dorośli. Podobna grupa pośrednia, Zillennialsi, urodzeni mniej więcej w latach 1993–1998, łączy Milenialsów i Generację Z.

Po Milenialsach przyszła Generacja Z, urodzona w latach 1997–2012, według definicji Pew. Jej nazwa to logiczna kontynuacja X i Y. Jej przydomek, Zoomers, to gra słów oparta na „boomer”, którą Merriam-Webster datuje co najmniej na 2016 rok — na długo przed rozmowami wideo ery pandemii. Słowo miało jednak wcześniejsze życie: w 2003 roku artykuł Fortune używał określenia „zoomers” wobec samotnych rodziców, których dzieci wyprowadziły się z domu, dysponujących wolnymi pieniędzmi.

Litery greckie, przydzielone z wyprzedzeniem

Kiedy alfabet łaciński został wyczerpany, Generacja Alfa przyjęła pierwszą literę alfabetu greckiego. Nazwa pochodzi od badacza społecznego i demografa Marka McCrindle’a, który spopularyzował ją w swojej książce z 2009 roku The ABC of XYZ: Understanding the Global Generations. Alfa, urodzeni w latach 2010–2024, są pierwszą kohortą urodzoną w całości w XXI wieku, więc „pierwszość” zawarta w nazwie alfa ma sens.

Następna jest Generacja Beta, kohorta urodzona lub mająca się urodzić między 2025 a 2039 rokiem, według definicji McCrindle’a. Nazwa wpisuje się w schemat — beta to druga litera alfabetu greckiego — choć pamiętna książka lub przekonujący artykuł mogą zawsze nadać Betom tytuł lepiej pasujący do ducha czasu. Ale pokolenia kiedyś dostawały swoje przydomki lata po urodzeniu ostatnich swoich przedstawicieli — a to zostało nazwane przed narodzinami pierwszego.

Czy Beta się przyjmie, wciąż zależy od reszty z nas. Generacja Y też miała swoją nazwę.

Ten materiał pierwotnie ukazał się na Fortune.com.