Gorący raport o inflacji ponownie podbił rentowności obligacji skarbowych, a republikanie w Izbie wybrali Jima Jordana
Najważniejsze informacje
- •Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych skoczyła o około 12 punktów bazowych do 5,0% po wyższym niż oczekiwano październikowym raporcie CPI, który przerwał krótką zbiórkę odprężeniową na rynku obligacji.
- •Biuro Statystyki Pracy pominęło roczną stopę inflacji w październikowym raporcie, ponieważ zamknięcie rządu uniemożliwiło zebranie porównywalnych danych bazowych z 2025 roku; zrekonstruowane oszacowanie wykazało inflację roczną 4,0%, dwukrotność celu Fed 2%.
- •Październikowe koszty żywności przyspieszyły o 0,5% w ujęciu miesięcznym, a ceny energii elektrycznej wzrosły o 0,9% — wzrost, który kolumna wiąże z rosnącym zapotrzebowaniem AI na energię.
- •Prezes Chicago Fed Austan Goolsbee nazwał raport niepokojącym, a prezes Philadelphia Fed Anna Paulson powiedziała, że inflacja idzie w złą stronę i że dalsze stopniowe zaostrzanie wydaje się właściwe.
- •Poseł Jim Jordan został wybrany następnym liderem republikanów w Izbie po porażkach wyborczych partii, a demokraci ruszają z kontynuacją śledztwa Komisji Nadzoru w sprawie Epsteina, powołując się na ponad 2,5 miliona dokumentów Departamentu Sprawiedliwości, które — jak twierdzą — nadal są przetrzymywane.

Gorący raport o inflacji ponownie podbił rentowności obligacji skarbowych, a republikanie w Izbie wybrali Jima Jordana
Kolumna Davida Haggitha, wydawcy i redaktora naczelnego The Daily Doom, za pośrednictwem GoldSeek
Krótka ochota na rynku obligacji zakończyła się niemal natychmiast po jej rozpoczęciu. Wyższy niż oczekiwano raport o indeksie cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI) za październik wstrząsnął rentownościami obligacji skarbowych, potwierdzając ostrzeżenie wydane kilka dni wcześniej: jeśli rynek obligacji nie będzie w stanie utrzymać nawet skromnej zbiórki, to samo w sobie będzie niepokojącym sygnałem. CPI mierzy średnią zmianę cen, które konsumenci płacą za koszyk towarów i usług; wyższe odczyty mają znaczenie dla posiadaczy obligacji, ponieważ inflacja erozuje siłę nabywczą stałych odsetek od obligacji, a inwestorzy żądają wyższych rentowności jako rekompensaty.
W poprzedniej kolumnie na GoldSeek komentator David Haggith radził czytelnikom ignorować spadek rentowności obligacji, gdy pieniądze wypływały z bańki AI i z akcji ogółem w poszukiwaniu miejsca na odpoczynek, „ponieważ inflacja szybko wywindowa stopy procentowe z powrotem w górę”. Jak zauważył, dokładnie tak się stało: nieco wyższy niż oczekiwano raport CPI wstrząsnął rentownościami obligacji, mimo że pieniądze nadal wypływały z akcji.
Ostrzeżenie, które się sprawdziło
Wcześniejsza kolumna przywoływała artykuł ekonomisty Wolfa Richtera z Wolf Street, „Would Be a Worrisome Sign for the Bond Market if Treasury Yields Turn Higher Next Week”. Teza Richtera: „Jeśli zbiórka zakończy się tutaj spadkiem o 40 punktów bazowych, a rentowności potem wzrosną, będzie to kolejny niepokojący sygnał dla rynku obligacji, bo pokaże, że nie jest on w stanie nawet zebrać przyzwoitej zbiórki odprężeniowej”.
Niepokojący sygnał, napisał Haggith, najwyraźniej właśnie pojawił się w nagłówkach. Wykresy towarzyszące relacjom pokazywały krótkotrwałą zbiórkę — ostatnie uderzenie w dół na końcu linii — zanim rentowności znów ruszyły w górę: ilustracja częstego wzorca, że w ekonomii nie ma prostych linii prowadzących donikąd, przynajmniej nie na długo. Zbiórka na obligacjach nie doszła daleko, zanim inflacja obróciła ją, mimo że pieniądze wciąż odpływały z akcji. Rosnąca od tego punktu rentowność 10-letnia byłaby, jak powiedział Richter, kolejnym złym sygnałem dla rynku obligacji. „Złe sygnały wróciły więc wszystkie”, zaobserwował Haggith w The Daily Doom.
Radził jednak cierpliwość przed ogłaszaniem zwycięstwa odbicia. Pozostaje kwestią otwartą, czy rentowności, po przetestowaniu powrotu w górę, wzniosą się jeszcze w tym tygodniu — zwłaszcza gdy ponownie opublikowane zostaną dane o inflacji cen producenta. Indeks cen producenta mierzy ceny otrzymywane przez krajowych producentów, zanim towary trafią do konsumentów, dlatego obserwatorzy rynku traktują go jako wczesny odczyt presji kosztowej budującej się przed konsumentem. W międzyczasie oczekiwał, że rynek będzie czekał w miejscu na tę publikację; rynek był zamknięty z okazji Dnia Weteranów.
Gorący odczyt — z brakującą stopą roczną
Richter opublikował potem drugi artykuł na Wolf Street o reakcji rynku na raport: „Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych skoczyła w tym momencie o około 12 punktów bazowych do 5,0% po publikacji rano gorących danych CPI, które pokazały, że inflacja wniknęła głęboko w gospodarkę — zwłaszcza w usługi niemieszkalne, ale także w żywność, dobra podstawowe i wciąż w energię”. (Punkt bazowy to jedna setna punktu procentowego.) Wykres ostatnich ruchów godzinowych uchwycił skok w chwili publikacji raportu o inflacji.
Haggitha zwróciła uwagę jedna osobliwość relacjonowania: artykuł CNBC o inflacji wspominał tylko o mniejszej liczbie miesięcznej i nie mówił nic o rocznej stopie inflacji, która zwykle jest głównym punktem. Przyznał, że złośliwie zastanawiał się, czy liczba roczna nie była po prostu zbyt zła do publikacji. Prawdziwym powodem była procedura: Biuro Statystyki Pracy (BLS), agencja przygotowująca co miesiąc CPI, w ogóle nie oszacowała stopy rocznej w październikowym raporcie. Zamknięcie rządu w zeszłym roku uniemożliwiło biuru zebranie wystarczających danych w październiku 2025 roku, więc nie ma porównywalnej liczby z okresu bazowego. Raport zawierał jednak dane roczne dla niektórych pojedynczych pozycji, gdzie zbieranie danych było możliwe.
Aby zrekonstruować brakującą wartość bazową, Richter zastosował standardowe rozwiązanie: uśrednił średnią stopę roczną z miesiąca poprzedzającego brakujący miesiąc i średnią z miesiąca następującego po nim, tworząc punkt odniesienia. Na tej podstawie obliczył obecną roczną stopę wzrostu „wszystkich pozycji” na 4,0%. „I to jest gorąco”, jak ujął to Haggith — dwukrotność celu Fed wynoszącego 2%, długoterminowego celu inflacyjnego banku centralnego.
Żywność i energia elektryczna wyróżniają się
Żywność — kategoria, która, jak zauważył Haggith, dotyka każdego — wyglądała jeszcze trochę gorzej. Koszty żywności przyspieszyły o 0,5% w ujęciu miesięcznym, pchnięte w górę wzrostem o 1% dla przekąsek, 0,9% dla wołowiny i 0,5% dla mięs, drobiu, ryb i jaj. To duże liczby jak na wzrosty jednomiesięczne.
Ceny energii elektrycznej wzrosły o 0,9%, co kolumna wskazuje jako potencjalne powikłanie tematu AI, biorąc pod uwagę rosnące zapotrzebowanie tej technologii na energię.
Mimo ostatnio łagodniejących cen benziny urzędnicy Fed wyrazili obawę, że skutki wojny z Iranem i ceł prezydenta Donalda Trumpa utrwalają się w gospodarce. Inflacja przekracza cel Fed wynoszący 2% od około pięciu i pół roku. Dla Haggitha ten okres pokazuje, jak poważna staje się inflacja, gdy wymknie się spod kontroli — i jak trudno zamknąć dżina inflacji z powrotem w butelce.
Urzędnicy Fed: „niepokojący” i „idzie w złą stronę”
Raport wywołał ostre komentarze prezesów regionalnych banków Fed. „To kolejny niepokojący raport, na granicy niepokojących”, oświadczył prezes Chicago Fed Austan Goolsbee w PBS News Hour. Powiedział, że wpływ ceł na ceny powinien już wygasnąć, a wciąż trwa. „Być może najbardziej niepokojące jest to, że inflacja w usługach nie spada i prawdopodobnie nie jest głównie napędzana cenami ropy, cłami ani rzeczami, które mogą być przejściowe”, zauważył Goolsbee.
Haggith przyjmie powrót słowa „przejściowa” z sceptycyzmem — to, jego zdaniem, ramy, które przyczyniły się do obecnej sytuacji — choć przyznaje, że Fed niewiele może zrobić w sprawie ceł i wojny.
Prezes Philadelphia Fed Anna Paulson była bardziej bezpośrednia co do kierunku: „Musimy sprowadzić inflację z powrotem do celu, a w tym momencie idzie ona w złą stronę”. Uważa, że na razie „dalsze stopniowe zaostrzanie wydaje się właściwe”, ponieważ „presja inflacyjna wciąż jest z nami”, i powiedziała, że cła, energia i AI napędzają ceny w górę. „Cła wyglądają na wygasające. Presje podażowe w energetyce i popytowe z AI są trudniejsze do rozstrzygnięcia. Dla polityki pieniężnej liczy się to, gdzie inflacja skończy, gdy skutki tych szoków się wyczerpią”, powiedziała.
Nowa głowa republikanów w Izbie
Druga nić kolumny przenosi się do Kongresu, gdzie poseł Jim Jordan został wybrany następnym liderem republikanów w Izbie po wielkich stratach partii w wyborach. Konferencje partyjne w Izbie wybierają swoich liderów w głosowaniu wewnętrznym przed zwołaniem każdego nowego Kongresu, a stanowisko obejmuje strategię legislacyjną konferencji i komunikację publiczną. Według oceny Haggitha konferencja wybrała na lidera jednego ze swoich najbardziej spolaryzowanych i zawziętych członków — decyzję, którą czyta jako głos za dwoma latami politycznej wojny przed kolejnymi wyborami, a nie za zmianą kursu po porażkach. Oczekuje gorzkich, zawziętych batalii stawiających partię ponad krajem i — w jego przekonaniu — zakopywających korupcję we własnej partii Jordana.
Jordan podsumował nadchodzące podejście w liście do kolegów: „Jestem zahartowany w bojach na froncie kontroli i znam podręcznik demokratów”. Dla Haggitha ta deklaracja sygnalizuje, że wszystko będzie się kręcić wokół partyjnych gier, wbrew wyborom, które wymagają czego innego. Nazywa ten awans niezwykłym dla członka, który spędził dwie dekady w Kongresie i był kiedyś uznawany za konserwatywnego rzucającego bomby.
Kolumna wraca też do czasów Jordań jako asystenta trenera zapasów na Ohio State University (OSU). Byli studenci wysunęli zarzuty wykorzystywania seksualnego przez lekarza drużyny, dr. Richarda Straussa, który według niezależnego śledztwa wykorzystywał setki mężczyzn przez dziesięciolecia; Strauss zmarł w 2005 roku. Jordan wielokrotnie zaprzeczał jakiekolwiek znajomości nadużyć. W lipcu 2018 grupa byłych zapaśników oskarżyła Jordań o niestawienie czoła nadużyciom, twierdząc, że były to wiedza powszechna. Haggith uważa, że reakcja Jordań sprowadzała się do murowania się, i przywołuje ten epizod na poparcie przewidywania, że nadchodzące dwa lata przyniosą partyjne „wojenne sztuczki” z niewielką ilością prowadzącą naród ku lepszej drodze.
Raport w sprawie Epsteina: zamykamy księgę?
Ten sceptycyzm obejmuje także komisję, w której zasiada Jordan. Głośna publikacja republikanów — raportu w sprawie afery Epsteina, wydanego przez Izbę Nadzoru i Reform Rządowych — miała podobno zamknąć księgę na 15-miesięcznym śledztwie komisji w sprawie zmarłego, skazanego przestępcy seksualnego. Riposta Haggitha: księgę należy wreszcie otworzyć, nie zamknąć.
Poseł Robert Garcia (D-Kalifornia), nadchodzący przewodniczący komisji nadzoru, potępił raport republikanów jako „oparty na niekompletnym śledztwie i zerowych przesłuchaniach publicznych”, zauważając, że Departament Sprawiedliwości „nadal nielegalnie przetrzymuje ponad 2,5 miliona stron dokumentów”. Demokraci omawiają teraz wezwanie świadków do zeznawania pod przysięgą i wystawianie wezwań — jednych z kluczowych narzędzi śledczych komisji — do dużych banków, które przez lata pomagały finansować handel ludźmi przez Epsteina — młodymi kobietami i dziewczętami.
Dla Haggitha obie partie udają, że walczą o sprawiedliwość, atakując drugą stronę, a jednocześnie robią wszystko, by chronić własnych — dlatego śledztwo w sprawie Epsteina nie ruszyło z miejsca przez lata murowania. Jego zdaniem widowisko nadzorcze ma na celu zdominowanie uwagi, a nie zapewnienie rozliczalności. Zastanawia się, czy wybory poruszą demokratów na tyle mocno, by pchnąć sprawę naprzód, i przewiduje, że po obu stronach znajdzie się wielu, którzy będą argumentować za „powrotem do sprawowania rządów” — argument, który przypisuje członkom zamieszanym w teczki lub sprzymierzonym z zamieszanymi.
O autorze
David Haggith jest wydawcą i redaktorem naczelnym The Daily Doom, bezstronnego codziennego zbioru najważniejszych ekonomicznych, społecznych i politycznych wiadomości z wielu źródeł na całym świecie, wraz z codziennymi felietonami. Kolumna ukazała się na GoldSeek.