Sąd Apelacyjny Hongkongu utrzymał 56-miesięczną karę pozbawienia wolności dla rekrutera syndykatu przestępczego — w gospodarce oszustw, która według szacunków INTERPOL wygenerowała w 2025 roku globalne straty w wysokości 442 miliardów dolarów. Rosnąca część tych nielegalnych środków jest przeprowadzana za pośrednictwem giełd kryptowalut i stablecoinów, co pomaga wyjaśnić, dlaczego sprawa karna w Hongkongu przyciąga dziś uwagę zarówno zespołów prawnych, jak i compliance w całym sektorze aktywów cyfrowych.

Orzeczenie rzuca również światło na szerszy problem sektora aktywów cyfrowych. Jak podała Chainalysis, w zeszłym roku do portfeli kryptowalutowych powiązanych z oszustwami trafiło co najmniej 14 miliardów dolarów, a kwota ta prawdopodobnie przekroczy 17 miliardów dolarów w miarę identyfikowania kolejnych portfeli oszustów. Ponieważ skradzione pieniądze są zazwyczaj wymieniane i prane za pomocą tej samej technologii, z której korzystają zwykli, uczciwi klienci, pranie pieniędzy związane z oszustwami stało się bardzo poważnym problemem compliance dla organów nadzorujących giełdy kryptowalut.

Przyznanie się do winy, które postawiło handel ludźmi na szali wymiaru kary

Skarżący, wskazany w relacjach jako 32-letni Ma Che-hou, przyznał się do udziału w spisku w celu dopuszczenia się oszustwa i prania pieniędzy w latach 2021–2022. Według prokuratorów przekonał pięciu mężczyzn w wieku od 20 do 32 lat, oferując im dobrze płatne prace, możliwości biznesowe lub internetowe romanse. Mężczyźni ostatecznie znaleźli się w Azji Południowo-Wschodniej, a część z nich była przetrzymywana w niewoli w KK Park w Mjanmie, gdzie poddawano ich torturom, w tym porażeniom prądem elektrycznym.

Sprawa, HKSAR v. Ma Che Hou [2026] HKCA 1479, rozegrała się wokół istotnej luki prawnej. Prawo Hongkongu nie przewiduje odrębnego przestępstwa handlu ludźmi, dlatego sędzia potraktował czyny związane z handlem ludźmi i pracą przymusową jako istotne okoliczności obciążające w ramach zarzutu oszustwa.

Sąd przyjął wyjściowy wymiar kary siedmiu lat i obniżył go o jedną trzecią w uznaniu przyznania się Ma do winy, co dało ostateczny wymiar czterech lat i ośmiu miesięcy. Sędziowie zauważyli, że siedmioletni maksymalny wymiar kary w Sądzie Rejonowym w pożyteczny sposób ograniczył karę, dodając jednak, że przestępstwo jest na tyle poważne, by uzasadniać znacznie wyższy maksymalny wymiar kary.

USDT to szyna, po której płyną pieniądze

Związek między postępowaniem karnym w Hongkongu a globalnymi rynkami kryptowalut sprowadza się do infrastruktury wykorzystywanej do przemieszczania pieniędzy.

Zgodnie z raportem UNODC z 2026 roku zorganizowane grupy przestępcze w Azji Południowo-Wschodniej działają jako powiązana sieć, w której pranie pieniędzy, handel ludźmi i oszustwa funkcjonują niezależnie, korzystając przy tym z tego samego wyposażenia. Większość zysków przestępczych jest prana za pośrednictwem sieci blockchain.

Delphine Schantz, przedstawicielka regionalna UNODC ds. Azji Południowo-Wschodniej i Pacyfiku, opisała ten model w następujący sposób: „Ich model działania przypomina franczyzę korporacyjną: wyobraźcie sobie wyspecjalizowane działy do prania pieniędzy, handlu ludźmi, przemytu migrantów i pozyskiwania danych”.

Chainalysis odnotowała 85-procentowy wzrost przepływów kryptowalut w kierunku oszukańczych usług związanych z handlem ludźmi w 2025 roku w porównaniu z rokiem poprzednim. Stablecoiny są preferowaną szyną płatniczą, ponieważ zachowują wartość i można je łatwo wymieniać na lokalne waluty za pośrednictwem działających w Chinach sieci prania pieniędzy.

Publiczne blockchainy dają śledczym także możliwość, której nie oferuje gotówka: transakcje zostawiają ślady. INTERPOL przytoczyła przypadek 20-letniego podejrzanego przebywającego w Tajlandii, który w ciągu dziesięciu miesięcy przeprowadził transakcje w ramach oszustw romantycznych o wartości ponad 122,5 miliona dolarów, wykorzystując transfery międzyłańcuchowe mające ukryć źródła środków.

Zajęcia środków sięgają już miliardów

Działania egzekucyjne osiągnęły już znaczącą skalę. Według Chainalysis Zespół Uderzeniowy ds. Centrów Oszustw Departamentu Sprawiedliwości USA (DOJ) ogłosił w kwietniu 2026 roku, że zajął około 701,9 miliona dolarów w kryptowalutach powiązanych z praniem pieniędzy oraz zlikwidował łącznie 503 fałszywe strony inwestycyjne. Ponadto OFAC objęła sankcjami 29 osób i organizacji powiązanych z Kambodżą, w tym senatora Kok An.

W innej ważnej sprawie szef Prince Group, Chen Zhi, został oskarżony przez DOJ, czemu towarzyszyło rozległe zajęcie bitcoinów o wartości około 15 miliardów dolarów — zajęcie, które Komisja do Spraw Gospodarki i Bezpieczeństwa USA–Chiny określa jako największe w historii.

Operacja takiej skali ogranicza płynność dostępną dla sieci przestępczych i sygnalizuje giełdom, że obrót nielegalnymi środkami — świadomie lub nie — wiąże się z narastającym ryzykiem prawnym.

FATF stawia oszustwa w centrum uwagi

Coraz jaśniejsza staje się również ścieżka regulacyjna. 1 lipca 2026 roku prezes Grupy Zadaniowej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) Giles Thomson uczynił swój pierwszy dzień urzędowania wyjątkowym, uruchamiając wieloletni plan działania, który stawia oszustwa w centrum agendy. FATF oszacowała, że w latach 2024–2025 całkowite globalne straty spowodowane oszustwami wyniosły blisko 500 miliardów dolarów, i podała, że niemal 90% ocen w ostatniej rundzie wzajemnych ewaluacji wskazało oszustwa jako kluczowe przestępstwo generujące dochody. W ramach planu FATF przeanalizuje, w jaki sposób kraje mogą poprawić swoje reakcje na oszustwa oraz związane z nimi pranie pieniędzy, a zalecenia polityczne mają zostać przedstawione do lutego 2027 roku.

Thomson tak podsumował pilność sprawy: „Oszuści i inni przestępcy rozkręcają swoją działalność w zawrotnym tempie, wykorzystując innowacje technologiczne i często wymierzając w najsłabszych członków społeczeństwa”.

Dla firm z branży kryptowalut oznacza to ostrzejszą kontrolę transakcji, zwłaszcza tych obejmujących konta mułów finansowych oraz szybkie transfery transgraniczne. UNODC wezwała również do specjalistycznych szkoleń dla regionalnych organów ścigania, aby urzędnicy mogli śledzić, identyfikować, zajmować i odzyskiwać przestępcze zyski przepływające przez kryptowaluty. Umacnia się przekonanie, że samo zatrzymywanie przywódców grup przestępczych nie wystarczyło, aby spowolnić branżę oszustw kryptowalutowych.

Źródło: Cryptopolitan