Haberman ujawnia: Trump „zaczął dokuczać” Susie Wiles w trakcie jej walki z rakiem, co doprowadziło do jej dymisji
Najważniejsze informacje
- •Maggie Haberman przypisuje rezygnację Susie Wiles ze stanowiska szefowej sztabu Trumpa przede wszystkim brakowi empatii u Trumpa w okresie jej diagnozy raka piersi.
- •Napięcia między Trumpem a Wiles nasiliły się po wyborach śródokresowych w 2026 roku, kiedy Trump miał być wściekły i podobno obarczył ją winą za wyniki.
- •Haberman odrzuciła pogląd, że rozłam wynikał wyłącznie z zarzutów o handlowanie wpływami przez córkę Wiles z firmą lobbingową, nazywając sytuację bardziej złożoną.
- •Haberman opisała dynamikę wewnętrznego kręgu, w którym każdy współpracownik Trumpa w końcu staje w obliczu ograniczonego okresu, kontrastując transakcyjne podejście Wiles z podejściem Stephena Millera.
- •Wiles, u której zdiagnozowano raka piersi w marcu 2026 roku i która później została uznana za wolną od nowotworu, pozostawia Trumpowi zadanie mianowania nowego szefa sztabu.

Dziennikarka New York Times Maggie Haberman, która od dziesięcioleci relacjonuje działania Trumpa, twierdzi, że Susie Wiles, była szefowa sztabu prezydenta Donalda Trumpa, została zmuszona do rezygnacji z powodu braku empatii u Trumpa w okresie, gdy zmagała się z diagnozą raka. Rola szefa sztabu jest powszechnie uważana za operacyjne centrum nerwowe Białego Domu, nadzorujące personel prezydenta, jego harmonogram i agendę. Haberman omówiła odejście Wiles w odcinku podcastu Raging Moderates, stwierdzając, że Wiles w czasie choroby była poddawana ogromnej kontroli — kontroli, która pochodziła bezpośrednio od Trumpa.
Według Haberman napięcia nasiliły się po załamaniu nerwowym Trumpa w następstwie wyborów śródokresowych w 2026 roku, kiedy to podobno obarczył Wiles winą. Mediaite podało wówczas, że Trump był na Wiles „wściekły”, a ona złożyła dymisję po miesiącach narastającego napięcia od diagnozy raka piersi w marcu 2026 roku.
Gospodyni podcastu Jessica Tarlov zapytała, czy rozdźwięk między Trumpem a Wiles wynikał z zarzutów, że córka Wiles podobno „handlowała wpływami” w ramach jej stanowiska w firmie lobbingowej. Haberman odpowiedziała, że sytuacja narastała i była bardziej złożona, niż się wydaje. Przede wszystkim — jak oświadczyła — lojalność Trumpa jest zmienna.
„Jeśli chodzi o to, dlaczego odeszła, było wiele powodów” — powiedziała Haberman. „Główny polega na tym, że każdy ma z Trumpem klepsydrę ze swoim własnym czasem tego, jak długo wytrzyma. Wiesz, klepsydra się odwraca, a piasek zaczyna sypać się — to dosłownie prawda dla każdego. A potem mogą w jakiś sposób wrócić.”
Mimo doniesień, że Wiles była wewnętrznie lubiana przez innych współpracowników Trumpa, Haberman powiedziała, że nie była wyjątkiem, jeśli chodzi o Trumpa odwracającego się od niej, by ratować siebie. „Susie była z Trumpem w jego najgorszym momencie w 2021 roku. On był z nią w jej najgorszym momencie, gdy Ron DeSantis, po tym jak pomogła zarządzać końcową fazą jego kampanii na gubernatora, mieli ogromny konflikt — i chodziło o kwestie finansowe” — powiedziała Haberman.
Haberman powiedziała, że dynamika zaczęła się zmieniać, gdy Wiles zachorowała wcześniej w tym roku. Wiles ogłosiła później, że jest wolna od raka.
„Kilka osób powiedziało nam prywatnie, że można wyśledzić początek chaosu stającego się bardziej widocznym — to nie znaczy, że go nie było — ale bardziej widocznym i powracającym do przeciętności Trumpa, w okolicach jej diagnozy” — wyjaśniła Haberman. „Nie była tak fizycznie obecna, próbowała pracować mimo choroby. Ludzie wiedzieli, że jej tam nie ma, a Trump nie lubi... choroby. Widzi w niej słabość. I więc zaczął jej dokuczać” — kontynuowała.
„Więc to zawsze miało tak źle się skończyć” — dodała Haberman. „Ale to prawda, że Susie Wiles... jest transakcyjną figurą polityczną w taki sposób, w jaki Stephen Miller po prostu nie jest.” Porównanie do Millera, długoletniego doradcy Trumpa, podkreśliło relację Haberman o wewnętrznym kręgu, w którym nawet najbardziej zaufani współpracownicy w końcu widzą, jak klepsydra się wyczerpuje. Po odejściu Wiles uwaga zwraca się teraz na to, kogo Trump mianuje na urząd, który dotyka niemal każdego aspektu codziennej pracy prezydenta.
Ten artykuł opiera się na pierwotnym raporcie Alternet z wypowiedziami Haberman w podcaście Raging Moderates.