AktualnościMakroOrganizacje ekologiczne ostrzegają na COP31 przed zagrożeniami dla ekosystemów morskich Palawanu związanymi z poszukiwaniami ropy i gazu

Organizacje ekologiczne ostrzegają na COP31 przed zagrożeniami dla ekosystemów morskich Palawanu związanymi z poszukiwaniami ropy i gazu

Autor: Bworldonline·

Najważniejsze informacje

  • •Czternaście z 22 aktywnych kontraktów na usługi naftowe Filipin koncentruje się na wodach wokół Palawanu, a wszystkie pokrywają się z wyznaczonymi Obszarami Zarządzania Rybołówstwem.
  • •Co najmniej cztery obszary kontraktowe leżą w pobliżu chronionych ekosystemów, w tym Parku Naturalnego Raf Tubbataha wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a kolejne cztery znajdują się w wodach municypalnych administrowanych przez samorządy lokalne.
  • •Mapy Earth Insight pokazują, że filipińskie bloki naftowe i gazowe pokrywają się z około 20% raf koralowych kraju, 18% ławic trawy morskiej i 4% obszarów namorzynowych.
  • •Wskaźnik elektryfikacji Palawanu wynosi prawie 80%, poniżej średniej krajowej około 96%, a prowincja nie otrzymała bezpośrednich korzyści z projektu gazowego Malampaya znajdującego się na jej terytorium.
  • •W kontrakty naftowe zaangażowane są firmy z Australii, Izraela, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Malezji i Filipin, co skłoniło do wezwań o międzynarodową odpowiedzialność skierowanych do uczestników COP31.
Organizacje ekologiczne ostrzegają na COP31 przed zagrożeniami dla ekosystemów morskich Palawanu związanymi z poszukiwaniami ropy i gazu

Organizacje ekologiczne wezwały rządy uczestniczące w 31. Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (COP31) do wstrzymania poszukiwań ropy i gazu na bogatych w bioróżnorodność wodach, ostrzegając, że kontrakty naftowe obejmujące morza wokół Palawanu zagrażają ekosystemom morskim, społecznościom rybackim i źródłom utrzymania na obszarach przybrzeżnych. COP31 to najnowsza sesja rozmów klimatycznych ONZ — forum, na którym rządy negocjują zbiorowe odpowiedzi na globalne ocieplenie.

Center for Energy, Ecology, and Development (CEED) poinformowało, że 14 z 22 aktywnych kontraktów na usługi naftowe Filipin — umów upoważniających firmy do poszukiwania i wydobywania ropy i gazu na wyznaczonych obszarach — koncentruje się na wodach otaczających Palawan, rezerwat biosfery UNESCO często opisywany jako ostatnia granica ekologiczna kraju.

Co najmniej cztery z tych obszarów kontraktowych leżą w pobliżu chronionych ekosystemów, w tym Parku Naturalnego Raf Tubbataha wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a kolejne cztery znajdują się w wodach municypalnych, czyli przybrzeżnych strefach administrowanych przez samorządy lokalne. CEED podało, że wszystkie 14 pokrywa się z wyznaczonymi Obszarami Zarządzania Rybołówstwem, co potencjalnie naraża morską bioróżnorodność i łowiska na ryzyka związane z poszukiwaniem paliw kopalnych.

Ostrzeżenia wybrzmiały podczas konferencji prasowej pod tytułem „Don't Drill Paradise: Protecting Palawan and Southeast Asia's Ecological Frontiers from Fossil Fuels", na której dyrektor wykonawczy CEED Gerry Arances stwierdził, że rządy muszą pogodzić swoje zobowiązania do ochrony oceanów z dalszą ekspansją ropy i gazu.

„Palawan nie jest pustym odcinkiem oceanu czekającym na wiercenia. To dom nieodwracalnych ekosystemów morskich oraz społeczności, których pożywienie, źródła utrzymania i przyszłość zależą od zdrowych mórz" — powiedział pan Arances.

Zaznaczył, że Australia i Turcja umieściły ochronę oceanów w centrum agendy COP31, ale argumentował, że agenda ta straci wiarygodność, jeśli rządy będą nadal otwierać bogate w bioróżnorodność obszary morskie dla poszukiwań naftowych.

Mapowanie pokrycia kontraktów i siedlisk

Florencia Librizzi, zastępca dyrektora organizacji badawczej Earth Insight, przedstawiła mapy pokazujące, jak kontrakty na usługi naftowe pokrywają się z kluczowymi siedliskami morskimi. Podała, że proponowane obszary poszukiwawcze obejmują około 20% raf koralowych Palawanu.

„Naprawdę musimy zacząć myśleć o tym, gdzie można, a gdzie nie można wiercić. Skutki są po prostu zbyt duże, by je udźwignąć" — powiedziała pani Librizzi.

Na poziomie krajowym Earth Insight podało, że bloki naftowe i gazowe na Filipinach pokrywają się z około 20% raf koralowych kraju, 18% ławic trawy morskiej i 4% obszarów namorzynowych — te dwa ostatnie uznawane są za magazynujące węgiel ekosystemy „niebieskiego węgla". Pani Librizzi ostrzegła, że uszkodzenie tych ekosystemów mogłoby osłabić ich wkład w odporność klimatyczną, bezpieczeństwo żywnościowe, ochronę wybrzeży i źródła utrzymania społeczności.

Wątpliwości co do korzyści dla społeczności gospodarzy

Organizacje zakwestionowały również to, co projekty paliw kopalnych przynoszą społecznościom gospodarzom, powołując się na projekt gazowy Malampaya, który przez dziesięciolecia służył jako jedyne krajowe źródło gazu do wytwarzania energii elektrycznej na Filipinach. Adwokat Fe Esperanza Trampe, radczyni prawna działającego na Palawanie Environmental Legal Assistance Center, powiedziała, że prowincja nie odniosła bezpośrednich korzyści z projektu, mimo że infrastruktura znajduje się na jej terenie.

„Jesteśmy gospodarzem projektu gazowego Malampaya, ale rurociąg nie jest nawet podłączony do Palawanu. Nie czerpiemy żadnych korzyści z gazociągu, a jednak znajduje się on na naszym terytorium. Teraz na naszych wodach prowadzone są kolejne poszukiwania gazu" — powiedziała pani Trampe.

Dodała, że wskaźnik elektryfikacji Palawanu wynosi prawie 80%, poniżej średniej krajowej około 96%, co pozostawia prowincję zależną od oleju napędowego i mazutu w zaspokajaniu większości potrzeb energetycznych. Budowa elektrowni węglowej nie rozwiązała problemu niepewności energetycznej prowincji, powiedziała, a proponowany masterplan energetyczny dla lądu nadal przewiduje dodatkowe moce węglowe i olejowe. Jak zmieni się miksy energetyczny prowincji w miarę kształtowania się agendy elektryfikacji COP31 — pozostaje kwestią otwartą.

Pani Trampe zakwestionowała również sens wydobywania większych ilości ropy i gazu z wód Palawanu, skoro zasoby te niekoniecznie zostaną wykorzystane do zaopatrzenia samej prowincji.

Wezwania do międzynarodowej odpowiedzialności

Organizacje zwróciły uwagę na udział firm z Australii, Izraela, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Malezji i Filipin w kontraktach naftowych, argumentując, że kwestia ta wymaga międzynarodowej odpowiedzialności.

Biskup Gerry Alminaza, przewodniczący Caritas Filipiny, wezwał rządy do priorytetowego traktowania ochrony ekosystemów i społeczności ponad rozwój paliw kopalnych. Zaapelował do uczestników COP31 o przyspieszenie odejścia od paliw kopalnych, zaprzestanie nowych poszukiwań na obszarach wrażliwych ekologicznie oraz zapewnienie realnego udziału dotkniętych społeczności. Pan Alminaza wezwał także Australię, pełniącą funkcję przewodniczącego negocjacji COP31, oraz Turcję do dostosowania ich działań w zakresie ekspansji paliw kopalnych do zobowiązań dotyczących ochrony oceanów.

Organizacje przedstawiły zagrożenia, przed którymi stoi Palawan, jako część szerszego problemu regionalnego, wskazując, że poszukiwania ropy i gazu, infrastruktura skroplonego gazu ziemnego oraz działalność żeglugowa coraz bardziej naruszają ekosystemy morskie i tradycyjne łowiska w całej Azji Południowo-Wschodniej.

Bezpieczeństwo energetyczne i elektryfikacja

CEED argumentowało, że inicjatywy elektryfikacyjne w ramach COP31 muszą priorytetowo traktować energię odnawialną, a nie pogłębiać zależność od węgla, gazu i ropy. Pan Arances powiedział, że Filipiny pozostają wrażliwe na globalne wstrząsy cenowe w sektorze energetycznym z powodu silnego uzależnienia od importowanych paliw kopalnych, powołując się na wzrost cen energii elektrycznej o około 0,10 dolara za kilowatogodzinę w zależnym od gazu Metro Manila od początku obecnej administracji.

Energia odnawialna, jak stwierdził, oferuje ścieżkę do bardziej przystępnej cenowo i niezawodnej energii elektrycznej, szczególnie dla społeczności, które wciąż są słabo obsługiwane przez scentralizowane sieci energetyczne.

„Agenda elektryfikacji prezydencji może być prawdziwą akcją klimatyczną tylko wtedy, gdy będzie zasilana energią odnawialną" — powiedział pan Arances, ostrzegając, że dalsze poleganie na paliwach kopalnych mogłoby wyrządzić kolejne szkody bioróżnorodności i społecznościom.

Źródła utrzymania rybaków w stawce

Pani Trampe powiedziała, że ekspansja poszukiwań naftowych zagraża również społecznościom rybackim zależnym od zasobów morskich Palawanu.

„Rybacy są kręgosłupem naszego społeczeństwa na Palawanie. Wychowałam się na Palawanie i zawsze byłam pewna, że zawsze będziemy mieli ryby, ale teraz nie mogę być tego już tak pewna" — powiedziała.

Zaapelowała o ochronę lasów i mórz prowincji, twierdząc, że ekosystemy te są niezbędne dla zdolności społeczności do przetrwania zmian klimatu.

Pani Librizzi z kolei wezwała do ustanowienia stref wolnych od paliw kopalnych na ekologicznie istotnych obszarach morskich, twierdząc, że takie oznaczenia pomogłyby chronić bioróżnorodność i przestrzegać praw człowieka, jednocześnie wspierając cele klimatyczne.

— Kaizzer Angela Marie V. Manuba, Bworldonline