Reprezentant Pat Harrigan (R-NC), ustawodawca związany z MAGA i były oficer sił specjalnych armii USA, który służył jako Zielony Beret, został w środę zmuszony przez reportera do publicznego sprzeciwienia się wysiłkom prezydenta Donalda Trumpa mającym na celu umniejszenie powagi trwającej wojny z Iranem. Ostatecznie przyznał, że zdolności militarne Iranu zostały „osłabione, a nie zniszczone” oraz że liczba amerykańskich ofiar będzie rosła, im dłużej potrwa konflikt. Jego doświadczenie wojskowe nadało tej ocenie szczególną wagę, a publiczne rozejście się z prezydentem w kluczowej kwestii bezpieczeństwa narodowego było znaczącym odejściem od linii ustawodawcy związanego z politycznym skrzydłem Trumpa.

Korespondent Spectrum News przy Białym Domu Reuben Jones (@ReubenJones1) najpierw zapytał Harrigana, czy Trump mylił się, twierdząc kilka tygodni wcześniej, że irańska armia została zniszczona.

„Nie byli wystarczająco precyzyjni” — odpowiedział Harrigan. „Ostatecznie trzeba to rozdzielić: zniszczyliśmy zdolność Iranu do produkcji nowych pocisków balistycznych i nowych dronów. Całkowicie zniszczyliśmy. Ich baza przemysłu obronnego przestała istnieć”.

„Ale armia nie została zniszczona” — odparł Jones.

„Mają znaczne zapasy obu tych rzeczy, czego musimy być bardzo świadomi” — przyznał Harrigan, dodając: „Im dłużej to potrwa, tym więcej amerykańskich żołnierzy możemy stracić, co do tego nie ma żadnych wątpliwości”. Rozróżnienie między wyeliminowaniem zdolności produkcyjnych a osłabieniem istniejących zapasów ma duże znaczenie w planowaniu wojskowym: wcześniej wyprodukowane pociski i drony mogą nadal zagrażać siłom USA oraz regionalnym partnerom nawet po zrównaniu infrastruktury produkcyjnej z ziemią.

Gdy Jones po raz drugi naciskał, czy armię można określić jako zniszczoną, Harrigan dokonał bezpośredniej korekty: „Armia i jej zdolności są osłabione, a nie zniszczone”.

Następnie Jones przeszedł do wniosku administracji Trumpa o budżet Pentagonu w wysokości $88 miliardów, stawiając pytanie: „Niektórzy mogliby powiedzieć: skoro administracja nie wydaje się mieć jasnego rozeznania co do zdolności wojskowych Iranu, dlaczego mielibyśmy dawać jej dziesiątki miliardów dolarów więcej do wydania?”.

„Jest kilka powodów” — odpowiedział Harrigan. Twierdził, że administracja jasno przedstawiła to, co określił jako pięć początkowych celów wyznaczonych przez Biały Dom na początku wojny, ale przyznał: „Myślę, że istniała pewna niejasność co do tego, jak daleko jesteśmy w realizacji tych inicjatyw strategicznych względem tego, co uznalibyście za zakończenie misji”. Argumentował, że Pentagon potrzebuje dodatkowego finansowania wojennego, aby uniknąć cięć w innych programach, co — jak powiedział — „naraziłoby Stany Zjednoczone Ameryki na znaczące ryzyko strategiczne”. Jego przyznanie, że wokół postępów wojny istnieje strategiczna niejednoznaczność, padło w chwili, gdy Kongres rozważa wniosek o dodatkowe finansowanie — typ debaty budżetowej w czasie wojny, która historycznie nasilała się, gdy ustawodawcy uznawali, że administracja nie zdefiniowała jasno, jak wygląda sukces.

Jones następnie poruszył niedawny wpis Trumpa w mediach społecznościowych (@ReubenJones1), w którym prezydent wymienił liczby ofiar wojen w Afganistanie, Iraku, Wietnamie i Korei, po czym zauważył, że wenezuelska „War” trwała jeden dzień i zakończyła się zerową liczbą ofiar, podczas gdy irański „Military Conflict” trwał cztery miesiące i przyniósł „18 DEAD”. Jones zapytał Harrigana, czy wpis Trumpa umniejszał znaczenie śmierci amerykańskich żołnierzy zabitych w weekend.

Harrigan z trudem próbował uniknąć odpowiedzi, ostatecznie przyznając, że się nie zgadza.

„Tak, każdy może pojechać zaledwie kilka mil stąd na Cmentarz Narodowy w Arlington i zobaczyć, że ten niezwykły kraj, który zbudowaliśmy, został okupiony niezwykłą ceną, i nigdy nie powinniśmy tego umniejszać ani poniżać w jakikolwiek sposób, kształt czy formę” — powiedział Harrigan. „Nie uważam też, że porównania są dobrym pomysłem. Myślę, że musimy spojrzeć na to i powiedzieć: mieliśmy poświęcenia w tym konflikcie. Nie chcemy mieć ich więcej, ale wobec tych, które już ponieśliśmy, i tych, które możemy ponieść w przyszłości, musimy zasłużyć na ich poświęcenie właściwym rezultatem”.