Ron Schneidermann wie, ile może kosztować droga do sukcesu. Przez ponad dwie dekady kierowania startupami rozwinął swoją pierwszą firmę, giełdę ofert dla ośrodków narciarskich Liftopia, do biznesu generującego ponad 60 milionów dolarów rocznych przychodów, następnie pełnił funkcję CEO popularnej aplikacji turystycznej AllTrails, a dziś kieruje startupem Acely, zajmującym się przygotowaniem do testów. Patrząc wstecz na swoją karierę, przyznaje, że musiał poznać na własnej skórze, ile naprawdę kosztuje równowaga między pracą a życiem prywatnym—i ile jest warta.

Podczas budowania Liftopii, cyfrowej platformy ofert dla ośrodków narciarskich, takie podejście okupione zostało wysoką ceną osobistą. Schneidermann pracował w ciasnym mieszkaniu w San Francisco, traktował wydawanie mniej niż 15 dolarów dziennie jako swego rodzaju test wytrzymałości, a przez dwa lata nie pobierał wynagrodzenia, utrzymując się głównie z zupy w puszce.

Kompromisy sięgnęły także jego życia rodzinnego. Gdy cztery lata po założeniu Liftopii urodziła się jego pierwsza córka, wziął zaledwie dwa dni wolnego. Trzy lata później pozwolił sobie na tylko tydzień przy narodzinach syna—i uznał to za postęp.

"Patrząc wstecz, potrafiłem to usprawiedliwiać w stylu 'to po prostu część tej drogi'… ale tego czasu nigdy nie odzyskasz," powiedział Schneidermann w wywiadzie dla Fortune. "To był błąd."

To niełatwe przyznanie się w kulturze startupowej, gdzie wyrzeczenia często nosi się jak order honorowy, a nadmierna praca jest normalizowana jako cena ambicji. Ale Schneidermann, dziś pod koniec czterdziestki, całkowicie przemyślał tamto doświadczenie. Jego spojrzenie wstecz uwypukla też wzorzec, który ilustruje jego własna historia: koszty wczesnych wyrzeczeń ujawniają się zwykle dopiero po latach, często po tym, jak kamienie milowe, które miały przynieść, dawno przeminą.

"Ze wszystkiego, co w Liftopii było frustrujące, co poszło nie tak i czego żałowałem, potrafiłem wyciągnąć odwrotność i przekuć to w siłę," powiedział.

Kiedy w 2015 roku dołączył do AllTrails, ta zmiana myślenia była już w toku. Ostatecznie został CEO w 2019 roku i wprowadził rytuał obejmujący całą firmę: w każdy pierwszy piątek miesiąca AllTrails się zamykało, a pracowników zachęcano do wyjścia na zewnątrz.

W sierpniu 2025 roku Schneidermann podjął nowe wyzwanie jako CEO Acely. Tym razem od początku stosuje te dobrze wyrobione lekcje. Zamiast comiesięcznych dni na szlakach firma organizuje teraz comiesięczny "hackathon", podczas którego jej mniej niż dwunastu pracowników przez cały dzień odkłada rutynową pracę i eksperymentuje z narzędziami AI oraz nowymi pomysłami—bez spotkań, bez KPI, bez rezultatów do dostarczenia. Skoro Acely wciąż działa dzięki zespołowi liczącemu mniej niż dwanaście osób, to jak te rytuały przetrwają wraz ze wzrostem firmy pokaże szybko, czy lekcje przeniesione z AllTrails okażą się trwałe.

Schneidermann twierdzi, że nigdy więcej nie przyjmie pracy ze względu na pensję

Jeszcze zanim Schneidermann skierował swoje kroki ku przedsiębiorczości, uczył się zawodowych lekcji na własnej skórze.

Pod koniec lat 90. studiował na UCLA komunikację masową i biznes, pracując jednocześnie w Abercrombie & Fitch, żeby opłacić naukę. Ostatecznie zwolniono go trzykrotnie, bo "nigdy nie lubił" tej pracy na tyle, by zachować odpowiednie obyczaje zawodowe.

Po ukończeniu studiów w 2000 roku dostał pracę w Accenture jako konsultant ds. procesów biznesowych. I znowu ta rola nie była zgodna z życiem, jakie chciał prowadzić, więc mimo lukratywnej pensji w firmie konsultingowej z listy Fortune 500 odszedł.

"To było świetne doświadczenie. Jestem za nie wdzięczny, ale nienawidziłem tego," powiedział. "Nienawidziłem tego i powiedziałem sobie: nigdy więcej nie wezmę pracy dla pieniędzy. Życie jest za krótkie."

Ta konstatacja ostatecznie zaprowadziła go w stronę startupów. Dzięki znajomemu znajomego dostał stanowisko w Hotwire, ówczesnym startupie podróżnym, który później został przejęty przez Expedia, i stała się ona jego bramą do świata technologii.

Patrząc wstecz, Schneidermann mówi, że ta wczesna ścieżka kariery niesie lekcję, którą chciałby, by więcej młodych pracowników potraktowało poważnie: relacje są równie ważne jak CV, zwłaszcza na rynku pracy, w którym tradycyjne ścieżki wejścia do zawodu się zawężają.

"Naprawdę inwestujcie w swoją sieć kontaktów," powiedział. "W końcu to mały staw. Jeśli zostaniesz w nim wystarczająco długo, poznasz wszystkich, a wszyscy, których znasz, gdzieś będą liderami."

Budowanie prawdziwych relacji w epoce cyfrowej

Rady Schneidermanna mogą trafić do pokolenia Z w czasach, gdy pracodawcy zgłaszają, że pracownicy na początku kariery mają trudności z podstawowymi normami zawodowymi. Według badania z 2024 roku sześciu na dziesięciu szefów przyznało, że zwolnili już pracowników pokolenia Z zatrudnionych prosto ze studiów, wskazując na słabą komunikację, brak profesjonalizmu i brak organizacji.

Dla Schneidermanna problem nie dotyczy tylko umiejętności—to kwestia sposobu myślenia. Zbyt wielu młodych pracowników traktuje budowanie sieci kontaktów transakcyjnie, podczas gdy w rzeczywistości opiera się ono na konsekwencji, reputacji i tym, jak dajesz się poznać z czasem. Zaczyna się od drobnych, często pomijanych zachowań.

"Po drugiej stronie jest człowiek. Nie znikaj ludziom i po prostu się pokazuj," powiedział.

Ta sama zasada dotyczy rozwoju kariery szerzej. Zamiast gonić za idealną rolą czy obsesyjnie skupiać się na dyplomach, Schneidermann podkreśla ciekawość jako prawdziwy wyróżnik.

"Podchodź do wszystkiego z ciekawością," dodał. "Ciągle próbuj się uczyć i poznawać nowe."

Ta filozofia przeprowadziła go przez wiele zwrotów w karierze, w tym ostatnią przeprowadzkę do Acely, startupu niepowiązanego w oczywisty sposób z jego przeszłością. Po zaproponowaniu mu oferty przez firmę executive search przyjął tę pracę m.in. dlatego, że jego córka w wieku licealnym niedawno korzystała z tego produktu do przygotowań do SAT. Była jedną z ponad 50 000 aktywnych użytkowników.

Z jego perspektywy nie musiał być ekspertem w tej branży—wystarczyło, że chciał się jej nauczyć. Dla Schneidermanna to wyzwanie było takie, które chętnie podjął.

Wersja tej historii została opublikowana na Fortune.com 25 kwietnia 2026 roku.