Rada Rezerwy Federalnej we wtorek opublikowała protokoły z ostatnich posiedzeń poświęconych przeglądowi i ustalaniu stóp dyskontowych oferowanych instytucjom depozytowym w ramach okna dyskontowego. Protokoły, wydane w komunikacie prasowym z 25 sierpnia 2026 r. i dopuszczone do publikacji o godz. 14:00 czasu wschodnioamerykańskiego letniego (EDT), obejmują posiedzenia Rady odbyte 20 i 29 lipca 2026 r. Pełny dokument dostępny jest jako załącznik PDF. Rada zwyczajowo publikuje te protokoły tego samego popołudnia co odpowiadające im protokoły FOMC, około trzech tygodni po posiedzeniach, których dotyczą — harmonogram zgodny z wydaniem z 25 sierpnia dla zgromadzeń z końca lipca.

Stopa dyskontowa to stopa procentowa, jaką Rezerwa Federalna pobiera od pożyczek udzielanych uprawnionym instytucjom depozytowym poprzez okno dyskontowe — instrument kredytowy banku centralnego zapewniający bankom płynność zabezpieczoną zastawem. Okno działa w ramach trzech programów, z których każdy ma własną stopę: kredyt pierwotny dla instytucji znajdujących się na ogół w dobrej kondycji finansowej, kredyt wtórny dla instytucji, które nie kwalifikują się do kredytu pierwotnego, oraz kredyt sezonowy dla mniejszych instytucji o powtarzających się sezonowych potrzebach finansowania — przy czym to właśnie stopę kredytu pierwotnego powszechnie określa się mianem „stopy dyskontowej”. W ramach struktury Systemu Rezerwy Federalnej stopa ustalana jest w procesie administracyjnym: zarządy dwunastu regionalnych banków rezerwowych okresowo przedkładają propozycje zmian, które następnie są rozpatrywane i zatwierdzane przez Radę Gubernatorów w Waszyngtonie. Publikowane protokoły zwykle odnotowują, dystrykt po dystrykcie, jakie zmiany stóp wnioskowały zarządy banków rezerwowych oraz jak Rada na te wnioski zareagowała.

W komunikacie Rada zaznaczyła, że jej proces ustalania stopy dyskontowej różni się od procedury, jaką stosuje Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) przy wyznaczaniu docelowego zakresu stopy funduszy federalnych — nocnej stopy, po której banki pożyczają sobie wzajemnie salda rezerw. FOMC ustala docelowy zakres dla tej stopy rynkowej na swoich regularnych posiedzeniach polityki pieniężnej, natomiast stopa dyskontowa jest stopą administracyjną, określaną bezpośrednio przez Radę. W praktyce oba mechanizmy zmieniały się jednak razem: w ramach systemu kredytu pierwotnego obowiązującego od stycznia 2003 r. Fed na ogół utrzymywał stopę kredytu pierwotnego powyżej górnej granicy docelowego zakresu stopy funduszy federalnych — przez wiele lat spread wynosił 50 punktów bazowych, a w marcu 2020 r. został zawężony do 25 punktów bazowych — co miało sprawić, że okno pozostaje zapasowym, a nie rutynowym źródłem płynności. Historycznie Rada zatwierdzała odpowiednie zmiany stopy dyskontowej w te same dni, w których FOMC przesuwał swój docelowy zakres, więc protokoły można czytać w połączeniu z działaniami FOMC w odpowiadającym im okresie.

W sprawach dotyczących mediów Rada wskazała kontakt drogą e-mailową lub telefonicznie pod numerem 202-452-2955.