ExxonMobil i Chevron zamknęły tydzień zyskami kwartalnymi wahającymi się od niemal 10 mld USD do ponad 15 mld USD, ponieważ wojna z Iranem gwałtownie napędza ceny ropy i wystrzeliwuje marże rafineryjne w kosmos. Rekordowe wyniki pojawiły się dokładnie wtedy, gdy prezydent Donald Trump chwali na wiecach przed wyborami śródokresowymi 3 listopada „gigantyczną fortunę”, jaką zbierają amerykańskie koncerny naftowe.

Konflikt przepchnął ceny ropy znacznie powyżej 100 USD za baryłkę, podniósł koszty benzyny w USA do rekordowych poziomów jak na jesień i doprowadził olej napędowy do historycznych maksimów. Napędzany rosnącymi zyskami rafineryjnymi, Exxon wykazał zysk za trzeci kwartał w wysokości 15,4 mld USD — ponad dwukrotność 7,5 mld USD z tego samego kwartału rok wcześniej i tuż poniżej swojego najwyższego kwartalnego zysku w historii, ustanowionego w 2022 roku. Chevron z kolei zarobił 9,9 mld USD, znacznie więcej niż 3,5 mld USD rok wcześniej.

„Dostrzegamy wpływ wysokich cen na życie ludzi i wzrost gospodarczy” — powiedział dyrektor generalny Exxon Darren Woods podczas piątkowej konferencji w sprawie wyników. „Zawsze to dostrzegaliśmy, dlatego konsekwentnie koncentrowaliśmy się na efektywnym zwiększaniu uprzywilejowanej produkcji, aby zaopatrywać rynki. To skupienie i zaangażowanie procentuje w takich czasach.” Woods szczególnie wskazał na dużą rozbudowę rafinacji w Beaumont w Teksasie, ukończoną w 2023 roku, która — jak powiedział — zapobiegła jeszcze większemu wzrostowi cen.

Raporty o wynikach — w tym ogromne rezultaty londyńskich Shell i BP — pojawiają się w momencie, gdy Trump podkreśla w kampanii wyborczej łupy Big Oil.

„Już widzę te fake'owe nagłówki. »Prezydent Trump mówi o wszystkich pieniądzach, które zarabiają, podczas gdy ludzie cierpią na stacjach paliw.« To będzie nagłówek” — powiedział Trump. „Ale powiedziałem: »Nie obchodzi mnie to. Powiem to.« Zbijamy gigantyczną fortunę.”

Sprawiedliwie mówiąc, największe koncerny naftowe ostrożnie unikały chwalenia się tym, ile zarabiają na wojnie z Iranem. Nie kontrolują globalnych rynków ropy ani cen paliw, a jak większość korporacji, po prostu maksymalizują zyski w sprzyjającym otoczeniu surowcowym.

Akcje Exxon wzrosły o 62% w ciągu ostatnich 12 miesięcy, w tym o 1% w piątek. Chevron wspiął się o 53% w ciągu roku, licząc również piątkowy wzrost o ponad 1%.

Jeszcze większymi zwycięzcami okazały się jednak firmy skoncentrowane wyłącznie na rafinacji ropy — w przeciwieństwie do zintegrowanych gigantów, takich jak Exxon i Chevron, które produkują także surowiec — korzystając z faktu, że około 10% światowych mocy rafinacyjnych jest wyłączonych z eksploatacji na Bliskim Wschodzie i w Rosji. Marże rafineryjne, czasem nazywane crack spreads, mierzą różnicę między tym, ile rafinerie płacą za ropę, a ile uzyskują za gotowe paliwa, takie jak benzyna i olej napędowy — i różnica ta rośnie, gdy moce produkcyjne znikają z rynku. Phillips 66 i Valero Energy.each poinformowały w tym tygodniu o swoich najbardziej dochodowych kwartałach w historii — odpowiednio 5,6 mld USD i 6,8 mld USD. Kapitalizacja rynkowa Phillips 66 wzrosła o 104% w ciągu roku, podczas gdy Valero poszybowała o 140%. Valero poinformowało w piątek, że kontynuuje rozwój, kupując odciągony z eksploatacji rafinerię ropy w Houston od producenta chemii LyondellBasell za 320 mln USD.

Oczy na wojny

Nawet gdyby porozumienia pokojowe zostały zawarte w Iranie i Ukrainie, Woods z Exxon powiedział, że przywrócenie łańcuchów dostaw oraz naprawa poważnie uszkodzonych rosyjskich rafinerii zajmie sporo czasu.

„Zdecydowanie zajmie to dobrze do końca przyszłego roku, zanim zobaczymy powrót do czegoś bliższego normalności, ale szczerze mówiąc, może to potrwać dłużej” — powiedział Woods.

Dyrektor generalny Chevron Mike Wirth wyraził podobne oczekiwania co do podwyższonych światowych cen benzyny i oleju napędowego.

„Spodziewam się, że marże [rafinacyjne] pozostaną podwyższone w krótkim terminie. Świat ma dziś 10% mocy rafinacyjnych wyłączonych z eksploatacji” — powiedział Wirth. „Spodziewam się, że marże ostatecznie się zmniejszą w miarę odbudowy pracy rafinerii i wzrostu przepływów eksportowych, ale to zajmie trochę czasu.”

Chociaż koncerny naftowe wyraźnie korzystają z globalnych konfliktów, nadal chcą większej pewności i mniejszej zmienności dla celów planowania. Z perspektywy Exxon firma traci znaczne zyski z gazu ziemnego z powodu zamknięć w Katarze.

„Jakoś, w jakiś sposób, kwestie na Bliskim Wschodzie będą musiały zostać rozwiązane, a Cieśnina [Ormuz] będzie musiała zostać otwarta” — powiedział Woods. „Te zasoby są krytycznie potrzebne.”

Prowadzone przez Arabię Saudyjską i amerykańskie eskadry morskie eksporty ropy z Bliskiego Wschodu — z których większość przepływa przez cieśninę, jeden z najważniejszych na świecie punktów tranzytu ropy — w większości odbiły do poziomów sprzed wojny tej jesieni. Chiny, które skutecznie zmniejszyły swoje importy ropy o połowę, znowu kupują więcej, a USA już nie opróżniają szybko swojego wyczerpanego Strategicznego Rezerwy Naftowej, krajowego zapasu ropy naftowej na wypadek awarii. Mimo to bliskowschodnia ropa przemieszcza się przy dużych kosztach wynajmu tankowców i ubezpieczeń, gdy Iran nadal atakuje statki, a rynki energii spodziewają się możliwej eskalacji amerykańskich uderzeń po wyborach śródokresowych.

Wirth powiedział, że Chevron korzysta z posiadania lub długoterminowych dzierżaw tankowców po stawkach sprzed wojny.

„To jest istotny wkład w wyniki” — powiedział Wirth.

Ta historia została pierwotnie opublikowana przez Fortune.