System Handlu Emisjami UE obejmie jednostki offshore od 1 stycznia 2027 roku
Najważniejsze informacje
- •EU ETS będzie obowiązywał jednostki offshore o pojemności brutto 5 000 ton lub większej od 1 stycznia 2027 roku, obejmując rejsy komercyjne zawijające do portów EOG.
- •Od 1 stycznia 2026 roku morski zakres systemu obejmuje metan i podtlenek azotu oprócz CO2, więc firmy offshore będą musiała od 2027 roku przekazywać uprawnienia za wszystkie trzy gazy.
- •Uprawnienia muszą pokrywać 100% emisji rejsów wewnątrz EOG, ale tylko 50% emisji rejsów poza EOG, co czyni wzór handlowy jednostki klasyfikatorem kosztów zgodności.
- •Uprawnienia za rok zgodności 2027 należy przekazać do 30 września 2028 roku, a przekazanie jest możliwe wyłącznie z konta Maritime Operator Holding Account otwartego w kraju właściwego organu administracyjnego.
- •Czarterujący mogą kupować, handlować i przekazywać EUA, ale nie mogą przekazywać ich organom w imieniu właścicieli, dlatego warunki czarteru stanowią praktyczny mechanizm realizacji zobowiązań dotyczących uprawnień.

System Handlu Emisjami UE obejmie jednostki offshore od 1 stycznia 2027 roku
Ubezpieczyciel morski Skuld przypomniał swoim członkom, że unijny system handlu emisjami (EU ETS) zostanie od 1 stycznia 2027 roku rozszerzony na jednostki offshore o pojemności brutto 5 000 ton (GT) lub większej. Działanie to obejmuje flotę offshore morskimi ramami zgodności systemu, rozszerzając obowiązek przekazywania uprawnień na firmy eksploatujące takie jednostki na rejsach zawijających do portów EOG w celach komercyjnych.
Rozszerzenie opiera się na wcześniejszym poszerzeniu morskiego zakresu systemu. Od 1 stycznia 2026 roku morski zasięg EU ETS obejmuje nie tylko emisje CO₂, ale także metan (CH₄) i podtlenek azotu (N₂O). Od 2027 roku firmy żeglugowe offshore będą zatem musiała przekazywać unijne uprawnienia do emisji (EUA) za emisje CO₂, metanu i podtlenku azotu we wszystkich swoich statkach zawijających do portu w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) w celach komercyjnych.
Które zawinięcia do portu są objęte
Nie każde zawinięcie do portu EOG podlega systemowi. Zawinięcie dokonane z powodów niekomercyjnych — takie jak uzupełnianie zapasów, statek wymagający pomocy lub znajdujący się w niebezpieczeństwie, szukanie schronienia przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi lub zawinięcie konieczne ze względu na działania poszukiwawczo-ratownicze — nie jest uznawane za "zawinięcie do portu" w rozumieniu EU ETS, pod warunkiem że podczas tego zawinięcia nie prowadzono działalności komercyjnej.
Definicja firmy żeglugowej
W ramach EU ETS "firma żeglugowa" oznacza właściciela statku, zarządcę lub czarterującego na warunkach bareboat, który przejął od właściciela odpowiedzialność za eksploatację statku i który, przyjmując tę odpowiedzialność, zobowiązał się przejąć wszystkie obowiązki i odpowiedzialności nałożone przez Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczeństwem (ISM).
Odpowiedzialność za zgodność
Domyślnie podmiotem odpowiedzialnym za zgodność z EU ETS jest zarejestrowany właściciel statku. Zarejestrowany właściciel może jednak delegować te obowiązki na firmę ISM. Takie pełnomocnictwo wymaga, aby firma ISM, która przejęła obowiązki EU ETS, poinformowała swój organ administracyjny o pełnomocnictwie i przekazała informacje o statkach pod swoją odpowiedzialnością.
Obowiązek przekazywania uprawnień
Firmy żeglugowe są zobowiązane zapewnić, aby do 30 września każdego roku przekazać liczbę EUA równą ich całkowitym emisjom w poprzednim roku kalendarzowym, zweryfikowaną zgodnie z art. 3ge EU ETS. W okresie zgodności 2027, odpowiadającym rokowi kalendarzowemu 2027, każda firma żeglugowa musi uzyskać wystarczającą liczbę EUA, aby przekazać je właściwemu organowi administracyjnemu najpóźniej do 30 września 2028 roku.
Unijne uprawnienia do emisji i procenty w zależności od rejsu
Każda tona emisji w przeliczeniu na CO₂ musi zostać skompensowana jednym EUA. EU ETS rozróżnia odsetek emisji w rejsach poza EOG i wewnątrz EOG. Rejsy poza EOG rozpoczynają się w porcie zawinięć pod jurysdykcją państwa członkowskiego i kończą w porcie poza jurysdykcją państwa członkowskiego lub odwrotnie; rejsy wewnątrz EOG rozpoczynają się w porcie zawinięć pod jurysdykcją państwa członkowskiego i kończą w porcie zawinięć pod jurysdykcją państwa członkowskiego.
W rejsach poza EOG tylko 50% emisji w przeliczeniu na CO₂ musi zostać skompensowane EUA, natomiast w rejsach wewnątrz EOG 100% emisji w przeliczeniu na CO₂ musi być pokryte równorzędną liczbą uprawnień. Praktycznym skutkiem jest to, że wzór handlowy jednostki — ile jej działalności odbywa się w całości w EOG — determinuje udział emisji, który musi być pokryty uprawnieniami.
Zakup, handel i gromadzenie EUA
EUA można kupować dwustronnie lub poprzez różne instrumenty pochodne oferowane przez instytucje finansowe lub brokerów handlowych. Uprawnienia EUA wydane w 2013 roku lub później nie wygasają, co oznacza, że można je handlować, odsprzedawać lub gromadzyć na przyszłość.
Firmy żeglugowe mogą używać swojego konta Maritime Operator Holding Account (MOHA) do handlu EUA. Czarterujący natomiast nie mogą otworzyć MOHA; zamiast tego mogą otworzyć konto handlowe w celu zakupu EUA i używać go do przekazywania uprawnień właścicielom statków zgodnie z zobowiązaniami uzgodnionego czarteru dla każdej jednostki. Czarterujący mogą zatem kupować, handlować i przekazywać EUA, ale nie mogą przekazywać ich organom w imieniu firm żeglugowych ani właścicieli statków. Ten podział ról sprawia, że warunki czarteru są praktycznym kanałem, przez który realizowane są zobowiązania dotyczące uprawnień, przy czym czarterujący kupują i przekazują EUA, a firma żeglugowa ostatecznie przekazuje je organom.
Konta Maritime Operator Holding Account
EUA można przekazywać właściwemu organowi administracyjnemu EOG wyłącznie z konta Maritime Operator Holding Account (MOHA), które musi być otwarte w tym samym kraju EOG, w którym zarejestrowany jest organ administracyjny. W przypadku firm żeglugowych z siedzibą zarejestrowaną w kraju EOG konto MOHA musi być otwarte w tym samym kraju.
Firmy żeglugowe z siedzibą poza EOG muszą być przypisane do właściwego organu administracyjnego EOG. UE opublikowała listę obejmującą niektóre firmy żeglugowe, ale jeśli firma nie znajduje się na liście, zarejestrowany właściciel statku ma dwie opcje: zawrzeć umowę z firmą ISM, która ma już przypisany organ właściwy, aby przejąć obowiązki EU ETS w imieniu zarejestrowanego właściciela, albo zostać przypisana do właściwego organu administracyjnego na podstawie pierwszego rejsu w zakresie dyrektywy EU ETS, który odbywa się między portami pod jurysdykcją dwóch państw członkowskich. Dla właścicieli spoza EOG ustalenie, która z tych dróg obowiązuje, jest warunkiem wstępnym przekazania uprawnień, ponieważ przekazanie jest możliwe wyłącznie z konta MOHA otwartego w kraju właściwego organu administracyjnego.
Podsumowanie
Dla operatorów offshore terminy są jasne: zmiana zakresu wchodzi w życie 1 stycznia 2027 roku, a uprawnienia pokrywające pierwszy rok zgodności muszą zostać przekazane do 30 września 2028 roku. Skuld zachęca swoich członków offshore i ubezpieczonych do zapoznania się z zastosowaniem EU ETS, w szczególności z tym, jak uwzględnić jego wymagania w swoich kontraktach.
Źródło: Skuld, za Hellenic Shipping News. Oryginalny artykuł: https://www.hellenicshippingnews.com/eu-emission-trading-system-applying-to-offshore-vessels-from-1-january-2027/