Nowe badanie naukowe sugeruje, że ścisła kontrola emisji dwutlenku węgla stosowana przez Unię Europejską może przesuwać aktywność związaną z wydobywaniem Bitcoina — przynajmniej na poziomie operacyjnym — w stronę jurysdykcji, które nie nakładają podatków od emisji dwutlenku węgla.

Badanie zatytułowane „Does Carbon Pricing Displace Crypto-Mining Emissions? Quantile Evidence on Carbon Leakage from EU27, Russian and Rest-of-World Power Grids” opublikowali trzej wietnamscy badacze: Pham Ngoc Toan, Le Tran Trung Hieu i Nguyen Vu Trung Nguyen. Miało ono na celu ustalenie, czy wycenianie węgla w ramach UE może być istotnym czynnikiem stojącym za przenoszeniem operacji wydobywczych Bitcoina do Rosji.

Omawiane wycenianie węgla działa w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), flagowego programu limitów i handlu obowiązującego w bloku od 2005 roku. Zgodnie z nim wytwórcy energii muszą oddawać jedno uprawnienie za każdą tonę wyemitowanego CO2, co wiąże koszt energii elektrycznej z paliw kopalnych z rynkiem węglowym.

Aby przetestować tę hipotezę, autorzy przeanalizowali dzienne emisje sektora energetycznego z UE, reszty świata i Rosji w latach 2019–2025, łącząc te dane z dziennymi cenami zamknięcia Bitcoina.

Wyniki wykazały statystyczną korelację między wycenianiem węgla w Europie a emisjami dwutlenku węgla w Rosji, co doprowadziło badanie do wniosku, że operacje wydobywcze Bitcoina „migrują” do Rosji w okresach poza szczytem, gdy rosną zarówno cena Bitcoina, jak i ceny unijnych uprawnień węglowych. Co istotne, ta sama zależność statystyczna nie pojawiła się, gdy badacze testowali związek między UE a resztą świata — kontrast, który podkreśla istotność tego odkrycia.

W polityce klimatycznej ten wzorzec znany jest jako wyciek emisji — emisje uniknięte w jednej jurysdykcji pojawiają się ponownie w innej, gdzie obowiązują łagodniejsze regulacje; dokładnie to sformułowanie widnieje w tytule badania. Zapobieganie takiemu wyciekowi jest również deklarowaną przesłanką unijnego Mechanizmu Dostosowania Granicznego z uwzględnieniem emisji CO2 (CBAM) — granicznej opłaty od towarów o dużej intensywności węglowej, takich jak cement i stal, której etapowe wdrażanie rozpoczęło się w 2023 roku.

W przeciwieństwie do UE Rosja nie ma struktury wyceniania węgla, co pozwala na bardziej dochodowe prowadzenie tam operacji wydobywczych. Różnica ta jest zaostrzana w wydobywaniu opartym na proof-of-work, gdzie energia elektryczna jest zazwyczaj największym pojedynczym kosztem operacyjnym.

Jednakże, ponieważ badanie nie zaobserwowało żadnego fizycznego przenoszenia maszyn wydobywczych do Rosji, podkreśla ono, że zjawisko może mieć zamiast tego podłoże operacyjne: firmy posiadające sprzęt w obu jurysdykcjach mogą wyłączać urządzenia w UE i uruchamiać je w Rosji, aby zmaksymalizować swoje marże zysku.

Badanie uznaje także kilka ograniczeń, w tym negatywny wpływ na ustaloną zależność ze strony wprowadzonego w Chinach w maju 2021 roku zakazu wydobywania Bitcoina — który zlikwidował wówczas największe na świecie skupisko mocy wydobywczej i skłonił operatorów do przenoszenia się do nowych jurysdykcji — a także pominięcie innych istotnych czynników.

Ponadto regulacje po rosyjskiej stronie zmieniały się szybko: kraj zalegalizował przemysłowe wydobywanie kryptowalut dopiero w sierpniu 2024 roku, a od 2025 roku rząd wprowadził zakaz wydobywania kryptowalut w niektórych regionach, przy czym w tym roku zatwierdzono jego rozszerzenie na Moskwę — środki, które mogą skomplikować operacyjne przenoszenie tych działalności do Rosji i ograniczyć możliwości dostępne dla firm wydobywczych.

Oryginalnie opublikowane przez Bitcoin.com.